´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 55


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


1315. Yerde bir zay─▒f aman dilerse, g├Âky├╝z├╝ askerleri birbirlerine kar─▒┼č─▒rlar. Sen birisini di┼činle ─▒s─▒r─▒p ta kan i├žinde b─▒rak─▒rsan di┼č a─čr─▒s─▒na tutulunca ne yapars─▒n? Aslan, kuyuda kendisini g├Âr├╝nce hiddetinden o anda kendini d├╝┼čman─▒ndan ay─▒rt edemedi. Kendi aksini kendi d├╝┼čman─▒ sand─▒, hul├ósa, kendisine k─▒l─▒├ž ├žekti.
Ey adam! ─░nsanlarda g├Ârd├╝─č├╝n bir├žok zul├╝mler, senin huyundur; sen, kendi huyunu onlarda g├Âr├╝yorsun.
1320. Senin varl─▒─č─▒n, nifak─▒n, zulm├╝n, gafletin onlara aksetmi┼čtir.
Sen o sun, sen kendini yaralamaktas─▒n. O anda l├ónet ipli─čini kendine, kendin dokuyorsun!
O k├Ât├╝l├╝─č├╝ sen kendinde a├ž─▒k├ža g├Ârm├╝yorsun. G├Ârsen kendine kendin, candan d├╝┼čman olurdun.
Ey ahmak! Kendine sald─▒ran o aslan gibi sen de kendine sald─▒r─▒yorsun.
1325. Ahl├ók─▒n─▒n k├╝nh├╝ne eri┼čir, hakikat─▒n─▒ anlarsan o adam olmamazl─▒─č─▒n senden oldu─čunu bilirsin. Aslan; ba┼čka bir aslan gibi g├Âr├╝nen ┼čeklin, kendi aksinden ibaret oldu─ču kuyu dibinde z├óhir oldu. Bir zay─▒f─▒n di┼čini s├Âken, o ters g├Âren aslan─▒n i┼čini i┼člemektedir.
Ey ba┼čkas─▒n─▒n y├╝z├╝nde k├Ât├╝ bir ben g├Âren! G├Ârd├╝─č├╝n kendi beninin aksidir, ondan nefret etme! ÔÇť M├╝minler birbirinin aynas─▒d─▒r.ÔÇŁ Bu haberi Peygamber'den rivayet etmediler mi? G├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝ne g├Âk renkli bir cam koymu┼čsun, o sebepten ├ólem sana g├Âk g├Âr├╝n├╝yor.
1330. K├Âr de─čilsen bu k├Ârl├╝─č├╝ kendinden bil. Kendine k├Ât├╝ de, ba┼čkas─▒na deme!
E─čerm├╝min, Tanr─▒ nuruyla bakmam─▒┼č olayd─▒; gaip m├╝mine b├╝t├╝n ├ž─▒plakl─▒─č─▒yla nas─▒l g├Âr├╝n├╝rd├╝?
Fakat sen Tanr─▒ nuruyla de─čil, Tanr─▒ ate┼čiyle bakt─▒─č─▒ndan k├Ât├╝l├╝kte kald─▒n, iyilikten gafil oldun;
*─░yili─či k├Ât├╝l├╝kten ay─▒rt edemedin, k├Ât├╝l├╝kten de gafil oldun, iyilikten de.
Ey gama, kedere dalm─▒┼č adam! Azar azar ate┼če nur serp ki ate┼čin nura d├Âns├╝n.
Ya Rabbi, sen de o tertemiz suyu serp de ├ólemin ┼ču ate┼či tamam─▒yla nur olsun.
1335. Denizin suyu hep ferman alt─▒ndad─▒r; ya Rabbi su da senindir, ate┼č de! Sen istersen ate┼č, l├ótif su olur; dilemezsen su bile ate┼č kesilir.
Bizim ┼ču niyaz─▒m─▒z─▒ a yine sen ilham etmektesin. Zul├╝mden kurtulmam─▒z, senin ihsan─▒nd─▒r. Sen bize bu iste─či, biz istemeksizin verdin, hadsiz, hesapsiz ihsanlarda bulundun.
Tav┼čan─▒n, av hayvanlar─▒na ÔÇť aslan kuyuya d├╝┼čt├╝ÔÇŁ diye m├╝jde g├Ât├╝rmesi
Tav┼čan kurtuldu─čunda sevinerek ovaya, av hayvanlar─▒na ko┼čtu.
1340. Aslan─▒n kuyuda ├Âld├╝─č├╝n├╝ g├Âr├╝nce ├žay─▒ra do─čru d├Âne oyn─▒ya gitmekteydi.
├ľl├╝m├╝n pen├žesinden kurtuldu─čundan aya─č─▒ yerden kesilmi┼č, sevinmi┼č, el ├ž─▒rpmakta, dallar, yapraklar gibi ye┼čermi┼č ne┼čelenmi┼č, oynamaktayd─▒.
Dallar, yapraklar, toprak hapsinden kurtulunca ba┼člar─▒n─▒ y├╝kseltir, r├╝zg├ór─▒n e┼či, arkada┼č─▒ olurlar.
Yapraklar, daldaki tomurcuklar─▒ yar─▒p ├ž─▒k─▒nca a─čac─▒n t├ó ├╝st├╝ne ├ž─▒karlar.
Her meyva ve her yaprak, tomurcu─čunun diliyle Tanr─▒'n─▒n ┼č├╝kr├╝n├╝ terenn├╝m eder;


«   01   ...    45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   ...    171   »   


´╗┐