´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 64


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


El├ži, ├ľmer'i t├ózim etti, ona sel├óm verdi. Peygamber ÔÇť ├Ânce sel├óm sonra s├ÂzÔÇŁ demi┼čtir. ├ľmer, sel├óm─▒n─▒ al─▒p onu yan─▒na ├ža─č─▒rd─▒, onu teskin etti, kar┼č─▒s─▒na oturdu. Korkan─▒, emin ederler, g├Ânl├╝n├╝ yat─▒┼čt─▒r─▒rlar.
1430. ÔÇť Korkmay─▒nÔÇŁ s├Âz├╝, korkanlara sunulan haz─▒r yemektir. Ve bu yemek tam onlara l├óy─▒kt─▒r.
Korkusu olmayana nas─▒l ÔÇť korkmaÔÇŁ dersin? Niye ona ders veriyorsun? O, derse muhta├ž de─čil ki!
├ľmer, o y├╝re─či oynayan kimseyi sevindirdi, y─▒k─▒lm─▒┼č g├Ânl├╝n├╝ yapt─▒.
Ondan sonra en g├╝zel bir yolda┼č olan Tanr─▒'n─▒n tertemiz s─▒fatlar─▒na dair ince bahislere dald─▒;
El├žiye, makam nedir? H├ól neye derler? Anlas─▒n, bilsin diye Tanr─▒'n─▒n Abdallara g├Ânderdi─či l├╗tuf ve ihsanlar─▒ nakletti.
1435. H├ól g├╝zel bir gelinin cilvesidir; makam ise o gelinle halvet olup vuslat─▒na eri┼čmektir.
Gelinin cilvesini padi┼čahta g├Âr├╝r, ba┼čkalar─▒ da. Fakat onunla vuslat, ancak aziz padi┼čaha mahsustur.
Gelin, havassa da cilve eder, avama da. Ama onunla halvete giren ancak padi┼čaht─▒r.
S├╗f├«ler i├žinde h├ól ehli ├žoktur, fakat aralar─▒nda makam sahibi nadirdir.
├ľmer, el├žiye can menzillerini s├Âyledi, ruh seferlerini anlatt─▒.
1440. Zamandan d─▒┼čar─▒ olan, zamana s─▒─čmayan bir zamandan, azamete mensup kutsiyet makam─▒ndan, Ruh simurgunun, bu ├óleme gelmeden ├Ânceki geni┼č u├žu┼člar─▒ndan bahsetti.
Ruhun, o ├ólemde bir u├žu┼ču, ufuklar─▒ a┼č─▒yordu; i┼čtiyak ├žekenlerin ├╝mitlerinden de ileri gidiyordu, h─▒rslar─▒ndan da! ├ľmer, o yabanc─▒ ├žehreli zat─▒ tam dost buldu, can─▒n─▒n Tanr─▒ s─▒rlar─▒n─▒ diledi─čini anlad─▒. ┼×eyh, k├ómildi, talibin de tam bir iste─či vard─▒. Yolcu ├ževikti, at da kap─▒dayd─▒.
1445. O m├╝r┼čid, onun ir┼čad edilmeye kabiliyeti oldu─čunu g├Ârd├╝; tertemiz tohumu, temiz yere ekti.
Rum Kayseri el├žisinin Em├«r├╝lm├╝'minin ├ľmer'den suali
El├ži ÔÇť ya Emir├╝lm├╝'minin! Can y├╝celerden yere nas─▒l indi? Hi├žbir ┼čeyle mukayyet olmayan can ku┼ču nas─▒l kafese girdi?ÔÇŁ diye sordu. ├ľmer dedi ki: ÔÇť Hak, ona afsunlar okudu, hik├óyeler s├Âyledi.
Tanr─▒; g├Âz├╝ kula─č─▒ olmayan yokluklara afsun okuyunca onlar, co┼čmaya ba┼člarlar; varl─▒k ├ólemine konarlar. Yok olanlar, onun afsuniyle varl─▒k diyar─▒na takla atarak ve derhal gelirler.
1450. Sonra var olana yine bir afsun okuyunca onu yoklu─ča derhal ve iki ├žifte atla s├╝rer.
G├╝l├╝n kula─č─▒na bir ┼čey s├Âyledi, g├╝ld├╝rd├╝. Ta┼č─▒n kula─č─▒na bir ┼čey s├Âyledi, akik ve maden haline getirdi.
Cisme bir ├óyet okudu, can oldu. G├╝ne┼če bir ┼čey s├Âyledi, parlad─▒.
Sonra yine g├╝ne┼čin kula─č─▒na korkun├ž bir ┼čey ├╝fler, y├╝z├╝ne y├╝zlerce perde iner.
O kel├óm sahibi Tanr─▒, bulutun kula─č─▒na bir ┼čey okur; g├Âz├╝nden misk gibi ya┼člar ak─▒t─▒r.
1455. Topra─č─▒n kula─č─▒na ne s├Âyledi ki murakebeye vard─▒, dalg─▒n bir halde kald─▒!
Teredd├╝t i├žinde kalan, hayretlere d├╝┼čen ki┼činin kula─č─▒na da Hak, bir muamma s├Âylemi┼čtir.


«   01   ...    54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   ...    171   »   


´╗┐