´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 65


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


Bu suretle onu iki ┼č├╝phe aras─▒nda hapseder. ÔÇť Ey yard─▒m─▒ istenen Tanr─▒! ┼×unu mu yapay─▒m, bunu mu?ÔÇŁ der.
─░ki ┼č─▒ktan birini ├╝st├╝n tutar, ├╝st├╝n tuttu─čunu yaparsa o da yine Hak'tand─▒r.
Can akl─▒n─▒n teredd├╝t i├žinde bocalamas─▒n─▒ istemezsen o pamu─ču can kula─č─▒na t─▒kma,
1460. Ki Tanr─▒'n─▒n o muammalar─▒n─▒ anlayas─▒n, gizlice ve a├ž─▒k├ža s├Âylenen s├Âzleri idrak edesin. B├Âyle yaparsan can kula─č─▒ vahiy yeri olur. Vahiy nedir? Z├óhiri duygudan gizli s├Âz.
Can kula─č─▒ ile can g├Âz├╝, z├óhir├« duyguya yabanc─▒d─▒r; o duygu, bu duygudan bamba┼čkad─▒r. Ak─▒l ve duygu kula─č─▒, bu hususta m├╝flistir.
Cebir meselesi, a┼čk─▒m─▒ ihtiyars─▒z bir hale getirdi, sabr─▒m─▒ elden ald─▒. ├é┼č─▒k olmayansa cebri hapsetti, onu ink├ór yahut takyid eyledi.
Halbuki bu, Hak'la beraberlik ve birliktir, cebir de─čilÔÇŽ Bu, ay─▒n tecellisidir bulut de─čil.
1465. Cebir bile olsa, herkesin bildi─či cebir; yaln─▒z kendi menfaatini g├Âzeten Nefsi Emmarenin cebri de─čildir.
Ey o─čul! Tanr─▒, kimlerin g├Ân├╝l g├Âz├╝n├╝ a├žt─▒ysa bu cebri onlar anlar.
Gayb ve istikbal onlara apa├ž─▒k g├Âr├╝nmektedir. Maziyi an─▒┼č onlarca de─čersiz bir ┼čeydir.
Onlar─▒n ihtiyar─▒ da ba┼čka t├╝rl├╝d├╝r, cebri de. Ya─čmur damlalar─▒ sedeflerin i├žinde inci olur.
Sedeften d─▒┼čar─▒da k├╝├ž├╝k, b├╝y├╝k damlalar var, sedefin i├žinde ise k├╝├ž├╝k, b├╝y├╝k inciler.
1470. Onlarda misk ahusunun g├Âbe─čindeki kabiliyet vard─▒r. D─▒┼čar─▒daki kan damlalar─▒, bunlar─▒n i├žlerinde misktir.
Sen, d─▒┼čar─▒daki kan, g├Âbe─čin i├žinde nas─▒l misk olur? Deme!
Bu bak─▒r, d─▒┼čar─▒da ├ódi ve baya─č─▒ bir ┼čeyken iks├«rin i├žinde nas─▒l alt─▒n olmu┼č da deme!
─░htiyar ve cebir, sende bir hayalden ibarettir. Onlardaysa Tanr─▒ azametinin nuru haline gelmi┼čtir.
Ekmek, sofrada durdu─ču m├╝ddet├že cans─▒zd─▒r. Fakat insan vucudunda ne┼čeli ruh kesilir.
1475. Sofran─▒n ortas─▒nda duran o ekme─čin can olmas─▒ imk├óns─▒zd─▒r. Fakat can, sel sebil suyu ile o olmayacak ┼čeyi yapar, ekme─či ruh haline getirir.
Ey do─čru okuyup do─čru anlayan! Bu can kuvvetidir; bir d├╝┼č├╝n, o canlar can─▒n─▒n kuvveti ne olabilir? ─░nsan─▒n bir tek kolu, candan gelen kuvvetle da─č─▒, denizle, madenlerle yar─▒p delmekte. Da─č yaran (Ferh├ód) ─▒n candan gelen kuvveti ta┼č delmek, canlar can─▒n─▒n kuvveti de kameri ikiye b├Âlmektir. G├Ân├╝l, Tanr─▒ s─▒rlar─▒ da─čarc─▒─č─▒n─▒ a├žarsa can, ar┼ča do─čru s├╝ratle ko┼čar gider.
├édem Aleyhissel├óm'─▒n ÔÇť Rabben├ó zalemn├ó ÔÇŁ diye hatay─▒ kendisine isnadetmesi, ─░bl├«s'in ÔÇť Bim├ó
agveyteni ÔÇŁ diyerek su├žu Tanr─▒'ya y├╝klemesi
1480. Hak'k─▒n yapt─▒klar─▒n─▒ da g├Âr, bizim yapt─▒klar─▒m─▒z─▒ da. Her ikisini de g├Âr ve bizim yapt─▒─č─▒m─▒z i┼čler oldu─čunu bil, zaten bu meydanda.


«   01   ...    55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   ...    171   »   


´╗┐