´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 77


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


Tanr─▒'n─▒n gayreti bu─čdaya benzer, harmandaki saman da insanlar─▒n k─▒skan├žl─▒─č─▒d─▒r.
K─▒skan├žl─▒klar─▒n asl─▒n─▒ haktan bilin. Halk─▒n k─▒skan├žl─▒klar─▒, ┼č├╝phe yok ki Tanr─▒ k─▒skan├žl─▒─č─▒n─▒n fer'idir.
Bunu anlatmay─▒ b─▒rakay─▒m da o, on g├Ân├╝ll├╝ hercai sevgilinin cefas─▒ndan ┼čik├óyet edeyim.
Feryadedeyim, ├ž├╝nk├╝ feryat ve figanlar, ho┼čuna gidiyor. ─░ki ├óalemden de ona ancak feryat ve figan l├óz─▒m.
1775. Onun maceras─▒ndan ac─▒ ac─▒ nas─▒l feryad etmiyeyim ki sarho┼člar─▒n─▒n halkas─▒na dahil de─čilim.
Onun g├Âz├╝nden ayr─▒, g├╝ne g├╝n katan y├╝z├╝n├╝n vuslat─▒ndan mahrum bir haldeyken nas─▒l gece gibi kapkara olmam?
Onun ho┼č olmayan ┼čeyi de benim can─▒ma ho┼č geliyor. O g├Ân├╝l inciten sevgilime can─▒m feda olsun!
Naziri olmayan tek padi┼čah─▒m─▒n ho┼čnut olmas─▒ i├žin ben, hastal─▒─č─▒ma da ├ó┼č─▒─č─▒m, derdime de.
─░ki deniz gibi olan g├Âzlerimin incilerle dolmas─▒ i├žin gam topra─č─▒n─▒ g├Âz├╝me s├╝rme gibi ├žekmekteyim.
1780. Halk─▒n onun i├žin d├Âkt├╝─č├╝ g├Âzya┼člar─▒ incidir; halk g├Âzya┼č─▒ san─▒r. Ben canlar can─▒ndan ┼čik├óyet├ži de─čilim, hik├óye etmekteyim.
G├Ân├╝l,ÔÇť ben ondan incindimÔÇŁ dedik├že, g├Ânl├╝n bu as─▒ls─▒z ve ehemmiyetsiz nifak─▒na g├╝lmekteyim.
Ey do─črular─▒n medar-─▒ iftihar─▒! Do─črulukta bulun. Ey ba┼č k├Â┼če! Ben senin kap─▒nda e┼či─čim. M├óna ├óleminde ba┼č k├Â┼če
nerede, e┼čik nerede? Sevgilimizin bulundu─ču yerde biz ve ben nerede?
1785. Ey can─▒ biz ve ben kayd─▒ndan kurtulan! Ey erkekte kad─▒nda s├Âze ve vasfa s─▒─čmaz ruh!
Erkek, kad─▒n kayd─▒ kalk─▒p bir olunca o bir, sensin. Birler de aradan kalk─▒nca kalan yaln─▒z sensin.
Kendi kendinle huzur tavlas─▒n─▒ oynamak i├žin bu ÔÇť benÔÇŁ ve ÔÇť bizÔÇŁ i v├╝cuda getirdin.
Bu suretle ÔÇť benÔÇŁ ve ÔÇť senÔÇŁ ler, umumiyetle bir can haline gelirler, sonunda da sevgiliye musta─črak olurlar.
(Ben, biz, ben ve bizim, varl─▒klar─▒n varl─▒─č─▒ ve yoklu─ču, hul├ósa) s├Âylediklerimin hepsi vard─▒r, v├ók─▒dir. Ey k├╝n emri, ey
gel denmekten ve s├Âz s├Âylemekten m├╝nezzeh Tanr─▒, sen gel!
1790. Ten g├Âz├╝, seni g├Ârebilir mi; senin gamlanman, ne┼čelenip g├╝lmen hayale gelir mi? Gama, ne┼čeye merbut olan g├Ân├╝le, onu g├Ârmeye l├óy─▒kt─▒r, deme! Keder ve ne┼čeye ba─članm─▒┼č olan; bu iki ariyet vas─▒fla ya┼čar.
Halbuki yemye┼čil a┼čk ba─č─▒n─▒n sonu, ucu, buca─č─▒ yoktur. Orada gamdan ve ne┼čeden ba┼čka ne meyveler var! ├é┼č─▒kl─▒k bu iki halden daha y├╝ksektir; bahars─▒z, hazans─▒z ter├╝tazedir.
1795. Ey g├╝zel y├╝zl├╝! G├╝zel y├╝z├╝n├╝n zek├ót─▒n─▒ ver; yine pare pare olan can─▒ ┼čerh et, onu anlat (dedim!).
Fettan g├Âz├╝n├╝n ucuyla ve nazla bir bakt─▒ da g├Ânl├╝me yeni bir da─č vurdu.


«   01   ...    67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   ...    171   »   


´╗┐