´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 84


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


1955. Ate┼č me┼črepli olan can, ondan ate┼č s├Ând├╝rme kabiliyetini kazand─▒. Ho┼č olmayan can, onun l├╗tfu ile ho┼č bir hale geldi.
*Ate┼čli can, onun y├╝z├╝nden s├Ând├╝. ├ľl├╝, onun ayd─▒nl─▒─č─▒ndan kaftan giyindi.
Bu tazelik, T├╗b├ó a─čac─▒n─▒n tazeli─či; bu hareket, T├╗b├ó a─čac─▒n─▒n hareketidir. Halk─▒n hareketlerine benzemez. E─čer bu ebed├« nefha, yere g├Â─če nazil olsaÔÇŽ yer ehliyle g├Âk ehlinin ├Âdleri su kesilirdi.
Esasen bu nihayeti olmayan nefhan─▒n korkusundan, g├Âkler, yery├╝z├╝ ve da─člar o emaneti y├╝klenmekten ├žekindiler.
ÔÇť Feebeyne en yahmilneh├óÔÇŁ ├óyetini oku da g├Âr.
Korkusundan da─č─▒n y├╝re─či kan olmasayd─▒ ÔÇť E┼čfakne minh├óÔÇŁ denir miydi?
1960. Bu Tanr─▒ kokusu d├╝n gece bize bir ba┼čka t├╝rl├╝ zuhur etti, fakat birka├ž lokma geldi, kap─▒y─▒ kapad─▒. Lokma i├žin bir Lokman, rehin oldu. ┼×imdi Lokman'─▒n s─▒ras─▒; ey lokma sen ├žekil. Bu mihnet ve me┼čakkat lokmas─▒ y├╝z├╝nden Lokman'─▒n aya─č─▒na batan dikeni ├ž─▒kar─▒n. Onun aya─č─▒nda diken de─čil, g├Âlgesi bile yok. Fakat siz, h─▒rstan onu fark edemiyorsunuz. Hurma olarak g├Ârd├╝─č├╝n├╝ diken bil. ├ç├╝nk├╝, sen ├žok nank├Âr, ├žok g├Ârg├╝s├╝zs├╝n!
1965. Lokman─▒n can─▒, Tanr─▒n─▒n bir g├╝l bah├žesindeyken neden can aya─č─▒ bir dikenden incinsin. Bu diken yiyen v├╝cut, devedir. Mustafa'dan do─čan da bu deveye binmi┼čtir.
Ey deve! S─▒rt─▒nda ├Âyle bir g├╝l dengi var ki kokusundan sende, y├╝zlerce g├╝l bah├žesi meydana gelmi┼čtir. Halbuki sen, h├ól├ó mugeyl├ón dikenine ve kumsala meylediyorsun. Bu arta kalas─▒ dikenden g├╝l├╝ nas─▒l toplayacaks─▒n? Ey bu arama y├╝z├╝nden taraf taraf, bucak bucak dola┼č─▒p duran! Ne vakte kadar ÔÇť Nerede bu g├╝l bah├žesiÔÇŁ diyeceksin?
1970. Aya─č─▒ndaki bu dikeni ├ž─▒karmad─▒k├ža g├Âz├╝n g├Ârmez. Nas─▒l d├Ân├╝p dola┼čabilirsin?
Ne ┼ča┼č─▒lacak ┼čey, cihana s─▒─čmayan ├édemo─člu, gizlice bir dikenin ba┼č─▒nda dola┼č─▒p durmakta!
Mustafa bir hemdem elde etmek i├žin geldi; ÔÇť Kellim├«n├« y├ó Humeyr├óÔÇŁ dedi.
ÔÇť Ey Humeyr├ó! Nal─▒ ate┼če koyda bu da─č, l├ól haline gelsinÔÇŁ buyurdu.
Humeyr├ó kelimesi, m├╝ennestir, can da m├╝ennsi sem├óidir. Araplar cana m├╝ennes demi┼člerdir.
1975. Fakat can─▒n m├╝enneslikten pervas─▒ yok. ├ç├╝nk├╝, ruhun ne erkekle bir alakas─▒ var, ne kad─▒nla! M├╝zekkerden de y├╝kselir, m├╝ennesten de. Bu, kurudan ya┼čtan meydana gelen ruh (-u hayvan├«) de─čildir ki. Bu can, ekmekten kuvvetlenen, yahut k├óh ┼č├Âyle, k├óh b├Âyle bir hale gelen can de─čildir.
Bu ruh ho┼čluk verir, ho┼čtur, ho┼člu─čun ta kendisidir. Ey maksad─▒na eri┼čmek i├žin vesilelere ba┼č vuran! Ho┼č olmayan, insan─▒ ho┼č bir hale getiremez.
Sen ┼čekerden tatl─▒ bir hale gelsen bile o tat bazen senden gidiverir, bu m├╝mk├╝nd├╝r.
1980. Fakat fazla vefak├órl─▒k sebebiyle tamamen ┼čeker olursan buna imk├ón yoktur. Nas─▒l olurda ┼čekerden tat ayr─▒l─▒r, imk├ón─▒ var m─▒?
Ey ho┼č arkada┼č! ├é┼č─▒k, halis ve s├óf ┼čarab─▒, kendisinden bulur, onunla g─▒dalan─▒rsa bu makamda art─▒k ak─▒l kaybolur, (bu s─▒rra ak─▒l ermez).


«   01   ...    74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   ...    171   »   


´╗┐