´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 98


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


─░┼čte bunun i├žin m├╝min tevfika mazhar olamamak korkusundan daima namazda ÔÇť ─░hdinas s─▒ratal mustakimÔÇŁ der.
2235. O para veri┼č c├Âmert ki┼čiye l├óy─▒kt─▒r. Can vermekse esasen ├ó┼č─▒k─▒n vergisidir.
Hak u─čruna ekmek verirsen sana ekmek verirler; Hak u─čruna can verirsen sana da can bah┼čederler.
┼×u ├ž─▒nar─▒n yapraklar─▒ d├Âk├╝l├╝rse Tanr─▒, ona yapraks─▒zl─▒k az─▒─č─▒ ba─č─▒┼člar.
Da─č─▒tmaktan dolay─▒ elinde mal kalmazsa Tanr─▒'n─▒n inayeti, seni hi├ž ayaklar alt─▒nda ├ži─čnetir mi?
Bir adam ekin ekince ambar─▒ bo┼čal─▒r ama bu i┼čin iyili─či, tarlada belli olur.
2240. Fakat tohumu ambara kor, biriktirirse zaman ge├žtik├že bitler, fareler, o tohumu yiyip bitirirler.
Bu cihan tamamiyle f├ónidir; arad─▒─č─▒n─▒ sebatl─▒, kararl─▒ ├ólemde ara! S├╗retin s─▒f─▒rdan ibarettir; diledi─čini m├óna ├óleminde
dile!
Ac─▒ ve tuzlu can─▒ k─▒l─▒├ž ├Ân├╝ne koy, feda et de tatl─▒ bir deniz gibi olan can─▒ al! E─čer bu kap─▒dan bunu almaya kudretin yoksa bari ┼ču hik├óyeyi dinle!
Zaman─▒nda Kerem ve ihsanda Hatemi Tai'yi ge├žen ve nazir├« bulunmayan Halifenin hik├óyesi
Eski zamanda bir halife vard─▒ ki, H├ótem'i c├Âmertli─čine k├Âle etmi┼čti.
2245. ─░hsan ve adalet bayra─č─▒n─▒ y├╝celtmi┼č, d├╝nyadan yoksulluk ve ihtiyac─▒ kald─▒rm─▒┼čt─▒.
Deniz ve inci, onun vergisine nispetle ehemmiyetsiz bir hale gelmi┼č l├╗tuf ve ihsan Kaf'tan Kaf'a yay─▒lm─▒┼čt─▒.
O padi┼čah, topraktan ibaret olan ┼ču yery├╝z├╝nde bulut ve ya─čmurdu. ─░n'am ve ihsan sahibi Tanr─▒'n─▒n vericili─čine
mazhard─▒.
Deniz ve maden, onun ihsan─▒na kar┼č─▒ zelzeleye d├╝┼čm├╝┼č, onun c├Âmertli─čine do─čru kafile kafile gelip duruyordu. Kap─▒s─▒, hacet k─▒blesiydi. ┼×├Âhreti, c├Âmertlikle b├╝t├╝n ├óleme yay─▒lm─▒┼čt─▒.
2250. Onun vergisinden, onun c├Âmertli─činden Acem de ┼ča┼č─▒rm─▒┼čt─▒,Rum da. T├╝rk de hayrete dalm─▒┼čt─▒, Arap da. Hayat suyu, kerem deniziydi. Onun y├╝z├╝nden Arap da dirilmi┼čti. Acem de!
Yoksul Arap bedevisinin hik├óyesi ve yoksulluk y├╝z├╝nden kar─▒s─▒yla aras─▒nda ge├žen ┼čey
Bir gece bir bedevi kar─▒s─▒, dedikoduyu hadden a┼č─▒rarak kocas─▒na dedi ki: ÔÇť B├╝t├╝n bu yoksullu─ču, bu cefay─▒ biz ├žekmekteyiz. ├élemin ├Âmr├╝ ho┼člukla ge├žiyor. Sade biz k├Ât├╝ bir haldeyiz. Ekme─čimiz yok, kat─▒─č─▒m─▒z dert ve hasetÔÇŽ Testimiz yok suyumuz g├Âzya┼č─▒.
2255. G├╝nd├╝z├╝n elbisemiz g├╝ne┼čin ziyas─▒ÔÇŽ Geceleyin d├Â┼ček ve yorgan─▒m─▒z ay ─▒┼č─▒─č─▒. A├žl─▒─č─▒m─▒zdan de─čil mi ay─▒, okkal─▒k ekmek san─▒p elimizle g├Âky├╝z├╝ne sald─▒r─▒yoruz. Yoksullar bizim yoksullu─čumuzdan ve gece g├╝nd├╝z yiyecek d├╝┼č├╝nmemizden arlan─▒yorlar. S├ómir├«'nin halktan ka├žt─▒─č─▒ gibi akraba, yabanc─▒ÔÇŽ herkes, bizden ka├ž─▒yor. Birisinden bir avu├ž mercimek isteyecek olsak bize ÔÇŁ Sus, geber, babalar ├ž─▒karas─▒ca!ÔÇť diyor.


«   01   ...    88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   ...    171   »   


´╗┐