´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 107


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


G├╝l dikenden meydana meydana gelmi┼čtir, diken de g├╝ldenÔÇŽ b├Âyle oldu─ču halde ni├žin sava┼ča, maceralara
d├╝┼čm├╝┼člerdi?.. gibi bir sual hat─▒ra gelirse (bil ki bu)
Ya hakikatta sava┼č de─čildir, bir hikmet i├žindir, e┼ček satanlar─▒n kavgalar─▒ gibi bir hiledir. Bir sanatt─▒r; Yahut ne sava┼č ne hikmetÔÇŽHayretten ibarettir. Bu, viraneliktir, i├žinde define aramak gerek.
2475. Sen define sand─▒─č─▒n ┼čey y├╝z├╝nden, o vehminden defineyi kaybediyorsun.
Sen vehmi de, tedbirleri, d├╝┼č├╝nceleri de mamure bil, mamur yerlerde define olmaz.
Mamur yerlerde varl─▒k, didi┼čmek olur. Yok olan, varl─▒klardan utan─▒r, arlan─▒r.
Varl─▒k, yokluktan feryad etmemi┼čtir. Yokluk, o varl─▒─č─▒, kendisinden uzakla┼čt─▒rm─▒┼č, gidermi┼čtir.
ÔÇť Ben yokluktan ka├ž─▒yorumÔÇŁ deme. Hakikatte o, senden yirmi kere daha fazla ka├žmakta!
2480. G├Âr├╝n├╝┼čte seni kendisine ├ža─č─▒rmaktad─▒r ama i├žinden seni reddetme sopas─▒yla s├╝rmektedir.
Bu i┼čler, kovalayan─▒ yan─▒ltmak i├žin ata ├žak─▒lan ters nallard─▒r; ey s├óf ki┼či! Firavun'un, M├╗s├ó'dan nefretini, sen
Mûsâ'dan bil.
ÔÇť Hasiret d├╝nya vel ├óhire ÔÇŁ h├╝km├╝nce ┼čakilerin, iki cihanda da mahrumiyetlerinin sebebi
Tabiata inananlar; g├Âk bir yumurtad─▒r, yer de onun sar─▒s─▒ diye itikat etmi┼člerdir. Birisi, ÔÇť Bu yery├╝z├╝, yeri kaplayan g├Â─č├╝n ortas─▒nda nas─▒l duruyor? Havaya as─▒lm─▒┼č bir kandil gibi ne a┼ča─č─▒ya gitmekte, ne yukar─▒ ├ž─▒kmaktaÔÇŁ dedi.
2485. O hak├«m, ÔÇť Alt─▒ cihetten de g├Â─č├╝n ├žekmesi y├╝z├╝nden hava ortas─▒nda kal─▒r. M─▒knat─▒stan bir yuvarlak olsa ortas─▒na konan demir, ortada kal─▒rÔÇŁ diye cevap verdi. ├ľteki hak├«m de ÔÇť S├óf g├Âk, kara topra─č─▒ kendisine ├žekmez.
Onu alt─▒ taraftan da iter. Ondan dolay─▒ da yery├╝z├╝, kuvvetli yeller ortas─▒nda muall├ókta kalm─▒┼čt─▒rÔÇŁ dedi. Kem├ól ehlinin g├Ân├╝lleri de firavunlar─▒n canlar─▒n─▒ b├Âyle defeder de, onlar dal├óletde kal─▒rlar.
2490. Onlar─▒ bu cihan da defeder, o cihan da. O yolsuzlar da bu y├╝zden o cihandan da mahrum kal─▒rlar, bu cihanda
da.
Ululuk sahibi Tanr─▒n─▒n kullar─▒ndan, vel├«lerden ba┼č ├žeker, uzakla┼č─▒rsan bil ki onlar senden ho┼članm─▒yorlar, onlar seni istemiyorlar.
Onlar─▒n kehlibarlar─▒ vard─▒r, meydana ├ž─▒kar─▒rlarsa senin saman ├ž├Âp├╝ gibi olan varl─▒─č─▒n─▒ deliye d├Ând├╝r├╝r, kendilerine ├žekerler.
Kehlibarlar─▒n─▒ saklarlarsa derhal seni azg─▒nl─▒─ča teslim ederler. Hayvanl─▒k mertebesi nas─▒l insanl─▒─ča esir ve ma─čl├╗psa.
2495. ─░nsan mertebesinin de Tanr─▒ vel├«lerinin elinde hayvan gibi ma─čl├╗p oldu─čunu anla ey yoksul! Ahmed, ir┼čadederken halka ÔÇť Kullar─▒mÔÇŁ dedi. Tanr─▒ b├╝t├╝n ├ólemi ÔÇť Kul y├ó ib├ód├«ÔÇŁ diye ├ža─č─▒rÔÇť buyurdu. Senin akl─▒n
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   ...    171   »   


´╗┐