´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 113


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


2625. Sevgi, d├╝┼č├╝nce ve m├ónadan ibaret olsayd─▒ senin oru├ž ve namaz─▒n─▒n z├óhiri suretleri de kalmaz, yok olurdu. Dostlar─▒n birbirine arma─čan sunmalar─▒, dostlu─ča nazaran ancak g├Âr├╝n├╝┼če ait ┼čeylerdir. Fakat bu suretle o arma─čanlar, g├Ân├╝llerde gizli bulunan sevgilere ┼čahadet eder. ├ç├╝nk├╝, ey ulu ki┼či, z├óhiri iyilikler gizli sevgilere ┼čahittir.
┼×ahidin de bazen do─črucu, bazen yalanc─▒ olur. Sarho┼č, bazen ┼čaraptan olur, bazen de ayrandan!
2630. Ayran i├žen de kendisini sarho┼č g├Âsterebilir. G├╝r├╝lt├╝ eder, sarho┼č g├Âr├╝n├╝r. O murai de, kendisini muhabbet sarho┼ču sans─▒nlar diye oru├žlu g├Âr├╝n├╝r, namaz k─▒lar.
Surete ait i┼člerden meydana gelen ┼čey bamba┼čkad─▒r. Fakat g├Ân├╝lde gizli olan ┼čeye al├ómettir. Ya Rabbi, duam─▒z─▒
kabul et, bize bu temyizi ver de o e─čri, yalanc─▒ al├ómeti,do─črusundan ay─▒rt edelim.
Hi├ž, bu temyize nas─▒l malik olur? Tanr─▒ nuru ile bakar, g├Âr├╝rse o zaman bu temyizi elde eder.
2635. Eser olmasa bile sebep onu meydana ├ž─▒kar─▒r. Akrabal─▒k gibL.Akrabal─▒k sevgiyi bildirir. Fakat imam ve muktedas─▒ Tanr─▒ nuru olan ki┼či, ne eserlere kul olur ne sebeplere. Sevgi g├Ân├╝lde ┼č├╗lelendik├že b├╝y├╝r, nihayet sevgi sahibi, eserden kurtulur. Sevgisini bildirmeye ihtiyac─▒ yoktur. ├ç├╝nk├╝ sevgi nurunu b├╝t├╝n k├óinata yaym─▒┼čt─▒r. Bu s├Âz├╝n tamamlanmas─▒ i├žin hayli tafsil├ót var ama sen ara.
2640. Ger├ži m├óna, bu suretten z├óhir olmaktad─▒r ama bir cihetten m├ónaya yak─▒nd─▒r, bir bak─▒mdan m├ónaya uzak! Del├ólet hususunda m├óna ile suret, su ile a─ča├ž gibidir. Mahiyetlerine bakarsan birbirlerinden tamam─▒ ile uzakt─▒rlar. Sen mahiyetleri de b─▒rak, hasaslar─▒ da. O iki r─▒z─▒k arayan kar─▒kocan─▒n ahvalini anlat.
O Arab─▒n, kar─▒s─▒n─▒n dile─čine uymas─▒ ve ÔÇť Bu ink─▒yatta bir hilem var, ne de imtihan yoluyla yap─▒yorumÔÇŁ diye yemin etmesi
Arap dedi ki: ÔÇť Ayr─▒l─▒ktan vazge├žtim. H├╝k├╝m senin. K─▒l─▒c─▒ k─▒ndan ├žek, emret. Ne dersen ben sana t├óbiim; emrin, ister iyi olsun, ister k├Ât├╝ÔÇŽ ona bakmam.
2645. Senin u─čruna feda olay─▒m; ├ž├╝nk├╝ seni seviyorum. Sevgi; insan─▒ k├Âr eder, sa─č─▒r yapar.ÔÇŁ
Kad─▒n ÔÇť Sahiden beni seviyor musun, yoksa hile ile s─▒rr─▒m─▒ ├Â─črenmek mi istiyorsun?ÔÇŁ dedi.
Erkek dedi ki: ÔÇť Gizli s─▒rlar─▒ bilen ve ├édem Safi'yi yaratan Tanr─▒ hakk─▒ i├žin (Seni seviyorum).
Tanr─▒, ├édem'e ├╝├ž ar┼č─▒n bir boy verdi─či halde ruhlarda, levhlerde ne varsa hepsini g├Âsterdi.
Tanr─▒, ona ezelden ebede kadar ne varsa ve ne olacaksa, ├Ânceden ve ÔÇťAllemelesm├óÔÇŁs─▒ndan ders verdi, ├Â─čretti.
2650. Bu suretle melekler, onun ders vermesine hayran oldular, kendilerinden ge├žtiler. Onun takdisiyle ba┼čka bir mukaddesli─če eri┼čtiler.
├édem'in y├╝z├╝nden nail olduklar─▒ f├╝tuhata, g├Âklerde bile eri┼čememi┼člerdir. ├édem'in o pak ruhunun fezas─▒na nispetle yedi g├Âk sahas─▒ bile dard─▒.
Peygamber ÔÇŁ Tanr─▒; ben, y├╝celere, a┼ča─č─▒lara yere, g├Â─če, hatta ar┼ča s─▒─čmam. Bunu, ey aziz, yak├«nen bil.


«   01   ...    03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   ...    171   »   


´╗┐