´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 114


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


2655. Fakat ┼ča┼č─▒lacak ┼čeydir ki inanan ki┼činin kalbine s─▒─čar─▒m. Beni ararsan inanan g├Ân├╝llerde ara buyurduÔÇť dedi. Tanr─▒ dedi ki: ÔÇŁ Ey haramdan, ┼č├╝pheli ┼čeylerden sak─▒nan! Kullar─▒m─▒n aras─▒na gir ki bu suretle beni g├Ârme cennetine eri┼česin.ÔÇť
Ar┼č, bile o nuriyle, o geni┼čli─čiyle beraber ├édem' g├Âr├╝nce yerinden kalkt─▒. Ar┼č─▒n sonsuz bir b├╝y├╝kl├╝─č├╝ var, fakat m├ónaya kar┼č─▒ suret nedir ki? Her melek diyordu ki: Bizim bundan ├Ânce yery├╝z├╝yle ├╝fletimiz vard─▒.
2660. Hizmet ve ibadet tohumunu yere ekiyorduk. Yere olan bu meylimize, bu al├ókam─▒za da ┼ča┼čmaktayd─▒k.
G├Âkten yarat─▒ld─▒─č─▒m─▒z halde yery├╝z├╝ne bu al├ókam─▒z nedir? Biz nurlar─▒z, karanl─▒klarla ├╝lfetimiz neden? Nur zulmetlerle ya┼čayabilir mi? Ey ├édem! O ├╝lfet, senin kokundanm─▒┼č. ├ç├╝nk├╝ cisminin nesci yery├╝z├╝. Topraktan olan cismini yery├╝z├╝nde dokudular; pak nurunu burada buldular.
2665. ┼×imdi can─▒m─▒z─▒n ruhundan buldu─ču ├╝lfet, bundan ├Ânce cisminin yo─čruldu─ču topraktan parl─▒yordu. Yery├╝z├╝ndeydik ama yerden gafildik, orada g├Âm├╝l├╝ olan defineden haberimiz yoktu. Tanr─▒ da bize oradan g├Âklere sefer etmeyi emredince, bu yurt de─či┼čtirme, ac─▒ geldi. O y├╝zden Tanr─▒'ya deliller getirerek ÔÇŁ Ey Tanr─▒! Bizim yerimize kim gelecek? Bu tesbih ve tehlinin nurunu, dedikoduya sat─▒yorsunÔÇť dedik.
2670. Tanr─▒ h├╝km├╝, bize rahmet yayg─▒s─▒n─▒ d├Â┼čedi:ÔÇŁ A├ž─▒k├ža istedi─činizi s├Âyleyin. Tek evl├ótlar─▒n babalar─▒na s├Âyledikleri gibi a─čz─▒n─▒za ne gelirse ├žekinmeden deyin. ├ç├╝nk├╝ bu s├Âzler, yara┼čmasa bile rahmetim, gazab─▒mdan art─▒kt─▒r. Ey melek! Bunu meydana ├ž─▒karmak i├žin g├Ânl├╝n├╝ze ┼č├╝pheler salmaktay─▒m;
Sen s├Âyleyesin; ben dar─▒lmayay─▒m, gazaplanmayay─▒m. Bu suretle de benim hilmimi ink├ór eden a─č─▒z a├žamas─▒n.
2675. Her nefeste bizim hilmimizden y├╝zlerce baba y├╝zlerce ana do─čar, yoklu─ča dal─▒p mahvolur.
O babalar─▒n, o analar─▒n hilmi, ┼čefkati, bizim hilim ve ┼čefkat denizimizin k├Âp├╝─č├╝d├╝r. K├Âp├╝k gider gelir ama deniz
b├ókidir dedi.ÔÇť
Hay─▒r, ne dedim? O inciye kar┼č─▒ bu sedef, k├Âp├╝k de─čil, k├Âp├╝─č├╝n├╝n k├Âp├╝─č├╝d├╝r.
─░┼čte o k├Âp├╝k hakk─▒ i├žin, o s├óf deniz hakk─▒ i├žin bu s├Âz bir s─▒nama, bir l├óf de─čil.
Sevgiden, vefadan, boyun b├╝k├╝p teslim olmadan ileri gelmi┼čtir. Huzuruna varaca─č─▒m Tanr─▒ hakk─▒ i├žin.
2680. Bu hevesim, sence s─▒namadan ibaretse bu s─▒namam─▒ s─▒na.
S─▒rr─▒n─▒ saklama ki s─▒rr─▒m meydana ├ž─▒ks─▒n. Elimden geleni; g├╝c├╝m├╝n yetti─čini buyur!
G├Ânl├╝ndekini benden gizleme de benim g├Ânl├╝mdeki de ortaya ├ž─▒ks─▒n bu suretle ne yapabileceksem kabul edeyim. Fakat nas─▒l edeyim; elimde ne ├žare var? Bir bak hele, can─▒m ne i┼če yarar ki?
Kad─▒n─▒n kocas─▒na r─▒z─▒k isteme yolunu g├Âstermesi, onun da kabul etmesi
Kad─▒n dedi ki:ÔÇŁ Bir g├╝ne┼č do─čmu┼č, b├╝t├╝n cihan ondan ayd─▒nlanm─▒┼čt─▒r. 2685. O Tanr─▒ vekili, Tanr─▒ halifesidir. Ba─čdat ┼čehri, onun y├╝z├╝nden bahar gibidir.


«   01   ...    04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   ...    171   »   


´╗┐