´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 140


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


3270. Seni o ziyadesiyle sevenler, mezara t─▒karlar; kar─▒ncalara, y─▒lanlara g─▒da ederler.
├çok defalar senin ├Ân├╝nde ├Âl├╝me raz─▒ olan yok mu? ─░┼čte o, senin pis kokundan burnunu t─▒kar!ÔÇť
S├Âz, g├Âz, kulakÔÇŽ Hep ruhun ─▒┼č─▒─č─▒d─▒r. Suda co┼čan p─▒r─▒ldayan, ate┼čin par─▒lt─▒s─▒d─▒r.
Can─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ nas─▒l tene vuruyorsa Abd├ól'─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ da benim can─▒ma vurmakta.
Can─▒n can─▒ olan o Abd├ól'─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ candan ayak ├žekti miÔÇŽTen, cans─▒z ne hale gelirse o hale gelir. ┼×unu bil ki,
3275. Ben k─▒yamet g├╝n├╝ bu s├Âz├╝me ┼čahit olsun diye yere ba┼č koyuyorum.
Yerlerin ┼čiddetle sars─▒ld─▒─č─▒ k─▒yamet g├╝n├╝nde bu yery├╝z├╝, insanlar─▒n hallerine ┼čahit olur.
Gizledi─či haberleri apa┼čik├ór s├Âyler. Yery├╝z├╝ ve dikenler s├Âze gelir.
Filozof; kendi fikrince, kendi zann─▒nca bunu ink├ór eder. Ona de: Sen var, ba┼č─▒n─▒ o duvara vura g├Âr! G├Ân├╝l ehlinin duygular─▒; suyun, topra─č─▒n, ├žamurun s├Âz├╝n├╝ duyar durur.
3280. Filozof, Hann├óne dire─činin inlemesini ink├ór eder. ├ç├╝nk├╝ vel├«lerin duygular─▒ndan haberi yok, onlara yabanc─▒. Der ki: ÔÇŁ Halkta sevdan─▒n aksi, bir├žok hayaller yarat─▒r, onlara g├ÂsterirÔÇť
Halbuki bu fikir, onun fesat ve k├╝fr├╝n├╝n aksidir. Bu ink├ór hayali; ona fikrinden, inan─▒┼č─▒ndaki bozukluktan gelmi┼čtir. Filozof; cini, ┼čeytan─▒ ink├ór eder; fakat ink├ór eder etmez bir cinin, bir ┼čeytan─▒n maskaras─▒ olmu┼čtur. Ey filozof, e─čer ┼čeytan─▒ g├Ârmedinse kendine bak!( Ba┼č─▒n─▒ duvara vurup ├ž├╝r├╝tm├╝┼čs├╝n, g├Âmg├Âk olmu┼č) Deli olmadan al─▒n b├Âyle g├Â─čerir mi?
3285. Kimin g├Ânl├╝nde ┼č├╝phe, vesvese varsa felsefeye inanm─▒┼čt─▒r, gizli m├╝nkirdir. Bazen dine inan─▒r ama baz─▒,baz─▒ da o filozofluk damar─▒ y├╝z├╝n├╝ kapkara eder. Sak─▒n─▒n m├╝minler; o felsefeye inan─▒┼č sizde de vard─▒r. Sizde nice sonsuz ├ólimler var. B├╝t├╝n bu yetmi┼č iki din ve ┼čeriat sendedir. Senden z├óhir oldu─ču g├╝n eyvah haline! Kimde o ayk─▒r─▒ inan─▒┼čtan bir yaprac─▒k varsa o g├╝n├╝n korkusundan yaprak gibi titrer.
3290. ─░blis'e cine, kendini iyi adam g├Ârd├╝─č├╝nden g├╝ld├╝n.
Fakat can, postunu ters giyer, i├žindekini d─▒┼čar─▒ verirse din ehlinden ne kadar ahlar vahlar ├ž─▒kar. D├╝kk├ónda alt─▒n gibi g├Âr├╝nen madenlerin hepsi g├╝ler. ├ç├╝nk├╝ imtihan ta┼č─▒ gizlidir. Ey ay─▒plar─▒ ├Ârten Tanr─▒! Perdemizi kald─▒rma; imtihan zaman─▒nda bize yard─▒m et, bizi kurtar! Geceleyin kalp alt─▒n, hakiki alt─▒nla yan yanad─▒r. Alt─▒n ise g├╝nd├╝z├╝ bekler.
3295. Hal diliyle der ki: ÔÇŁ Yalanc─▒, hele bir dur. Herkesin meydana ├ž─▒kaca─č─▒ g├╝n bir gelsin!ÔÇť L├ónetlenmi┼č ─░blis; y├╝z binlerce y─▒l Abd├ól' dendi, m├╝minler beyiydi.
Naz ve isti─čnas─▒ y├Ân├╝nden ├édemle sava┼čt─▒, ku┼čluk vakti kokmaya ba┼člayan pislik gibi r├╝svay oldu.
Temsil yoluyla Bâûr'un hikâyesi
D├╝nya halk─▒, B├ó├╗r o─člu Bel'am'a zaman─▒n ─░sa's─▒na ma─čl├╗p olduklar─▒ gibi ma─čl├╗p ve zebun olmu┼čtu. Ondan ba┼čka kimseye secde etmezlerdi. Afsunu, hastalara ┼čifa verirdi.
3300. Kendisini be─čendi─či, ulu g├Ârd├╝─č├╝ i├žin Musa ile sava┼čt─▒. Sonra hali, duydu─čun gibi oldu. D├╝nyada y├╝z binlerce ─░blis ve Bel'am vard─▒r ki gizli, a├ž─▒k hep bu hale d├╝┼čm├╝┼člerdir. Tanr─▒, di─čerlerine misal olsun diye bu ikisini me┼čhur etti;


«   01   ...    30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   ...    171   »   


´╗┐