´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 144


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


Hal hat─▒r sorma, g├Ân├╝l almak ve teselli etmek i├žindir. Halbuki bu, hat─▒r sorma de─čil, d├╝┼čmanl─▒k! D├╝┼čman─▒n─▒ zay─▒f ve bitkin bir halde g├Âr├╝p memnun olmak istemi┼čÔÇť diyordu.
Nice ibadetten vazge├žmi┼č, kulluktan ├ž─▒km─▒┼č ki┼čilerin g├Ân├╝llerinde Tanr─▒'n─▒n r─▒zas─▒n─▒ almak, sevaba nail olmak vard─▒r, bunu umarlar.
3385. Halbuki bu, esasen gizli bir g├╝naht─▒r. Nice bulan─▒k ┼čeyler vard─▒r ki sen, onlar─▒ s├óf ve berrak san─▒rs─▒n. O sa─č─▒r gibL.Sa─č─▒r, iyilik yapt─▒m sanm─▒┼čt─▒, halbuki aksi zuhur etti.
O, bir hastaya iyilikte bulundum hat─▒r─▒n─▒ ele ald─▒m, kom┼čuluk hakk─▒n─▒ ele getirdim diye rahat├ža oturmu┼čtu. Halbuki hastan─▒n g├Ânl├╝nde bir ate┼č alevlenmi┼č, kendisini de yakm─▒┼čt─▒.
Yakt─▒─č─▒n─▒z ate┼člerden korkun. Siz, onu g├╝nahlar─▒n─▒zla ├žo─čaltt─▒n─▒z, g├╝nah─▒n─▒z y├╝z├╝nden alevdesiniz.
3390. Peygamber bir riyak├óra namaz k─▒ld─▒─č─▒ halde ÔÇŁ Ey yi─čit kalk, namaz k─▒l, ├ž├╝nk├╝ senin k─▒ld─▒─č─▒n namaz de─čilÔÇť dedi.
Bu korkular y├╝z├╝nden her namazda ÔÇŁ ihdinass─▒r├ótal m├╝stak├«me- sen bizi do─čru yola hidayet etÔÇť denir.
Yani ÔÇŁ Ey Tanr─▒! Bu namaz─▒m─▒ yolunu az─▒tm─▒┼člar─▒n, riyak├órlar─▒n namaz─▒yla kar─▒┼čt─▒rma.ÔÇť
O sa─č─▒r adam─▒n se├žti─či k─▒yas y├╝z├╝nden on y─▒ll─▒k konu┼čma hi├ž olup gitti.
Ulu ki┼či, hele bu k─▒yas, tavsif edilemeyecek vahiyde a┼ča─č─▒l─▒k duygusunun k─▒yas─▒ olursaÔÇŽ
3395. Senin duygu kula─č─▒n harfleri anlayabilirse de bil ki gayb─▒ duyan kula─č─▒n sa─č─▒rd─▒r.
Nas kar┼č─▒s─▒nda ilk olarak k─▒yas─▒ ileri s├╝ren ─░blis'ti
Tanr─▒ nurlar─▒na kar┼č─▒ bu k─▒yas├ž─▒klar─▒ ileri s├╝ren ilk ki┼či, ─░blisti. Dedi ki: ÔÇŁ ┼×├╝phe yok, ate┼č topraktan daha iyidir. Ben ate┼čten yarat─▒ld─▒m ├édem kapkara topraktan. ┼×u halde fer'i, asla nispetle mukayese edelim: O zulmettendir, biz ayd─▒n nurdan.ÔÇť Tanr─▒ ÔÇŁ Hay─▒r, soy sop yok. Z├óhitlik ve ┼č├╝pheli ┼čeylerden ├žekinmek, faziletin mihrab─▒d─▒r.
3400. Bu, f├óni d├╝nyan─▒n miras─▒ de─čildir ki soy sop y├╝z├╝nden onu elde edesin. Bu can miras─▒d─▒r. Hatt├ó Peygamberlerin miras─▒. Bunun v├órisi ┼č├╝pheli ┼čeylerden sak─▒nan m├╝minlerin can─▒d─▒r. O Ebucehl'in o─člu, a├ž─▒k├ža m├╝sl├╝man oldu; ┼ču Nuh Peygamberin o─člu yolunu yan─▒lanlardan. Topraktan yarat─▒lan, ay gibi nurland─▒. Ate┼čten yarat─▒lan sen, y├╝z├╝ kara oldun, defol!ÔÇť dedi. Bu k─▒yaslar, bu ara┼čt─▒rmalar; bulutlu g├╝nde, yahut geceleyin k─▒bleyi bulmak i├žindir.
3405. Fakat g├╝ne┼č do─čmu┼č, K├óbe de kar┼č─▒dayken bu k─▒yas─▒, bu ara┼čt─▒rmay─▒ b─▒rak, arama! K─▒yas y├╝z├╝nden K├óbe'yi g├Ârmezlikten gelme, ondan y├╝z ├ževirme. Do─čruyu Tanr─▒ daha iyi bilir. Tanr─▒ ku┼čundan bir ├Ât├╝┼č duyunca ders beller gibi yaln─▒z z├óhirini beller, hat─▒r─▒nda tutars─▒n. Sonra da kendinden k─▒yaslar yapar, hayalin ta kendisini hakikat san─▒rs─▒n. Abd├óllerin ─▒st─▒lahlar─▒ vard─▒r ki s├Âzlerin, onlardan haberi yok.
3410. Sen, ku┼č dilini, yaln─▒z ses bak─▒m─▒ndan ├Â─črendin; y├╝zlerce k─▒yas ve hevesler ate┼čledin.
Fakat o hastan─▒n incindi─či gibi senden de g├Ân├╝ller incindi, kederlendi. Halbuki sa─č─▒r, kendi zann─▒na kap─▒l─▒p, isabet
etti─čini san─▒p sevincinden sarho┼č oldu.
O Vahiy K├ótibi de ku┼čun sesini duyup kendini de o ku┼čla e┼čit sand─▒.


«   01   ...    34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   ...    171   »   


´╗┐