´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 159


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


Peygamber ÔÇť Sahabem y─▒ld─▒zlar gibi yola gidenlere ─▒┼č─▒k, ┼čeytanlara ta┼čt─▒rÔÇŁ dedi. Herkes uzaktan g├Ârebilseydi g├Âky├╝z├╝ndeki g├╝ne┼čle nurlan─▒rd─▒. Ve ey a┼ča─č─▒l─▒k ki┼či, g├╝ne┼čin nuruna delalet etmek ├╝zere y─▒ld─▒za ne l├╗zum kal─▒rd─▒? Ay; buluta, topra─ča ve g├Âlge der ki: ÔÇť Ben de sizin gibi insan─▒m. Ancak bana vahiy geliyor.
3660. Ben de yarat─▒l─▒┼čta sizin gibi karanl─▒kt─▒m. Fakat vahiy g├╝ne┼či, bana b├Âyle bir nur verdi. G├╝ne┼člere nispetle biraz karanl─▒─č─▒m, fakat insanlar─▒n karanl─▒klar─▒na nispetle nurluyum. Tahamm├╝l edebilesin diye nurum zay─▒f. ├ç├╝nk├╝ sen parlak g├╝ne┼čin eri de─čilsin.
Balla sirkeden meydana gelen sirkengebin gibi ben de nurlu zulmetten meydana geldim ve bu suretle kalp
hastal─▒─č─▒na yol buldum, faydal─▒ oldum.
Hasta adam hastal─▒ktan kurtulunca sirkeyi b─▒rak bal yiye g├Âr.ÔÇŁ
3665. G├Ân├╝l taht─▒, heva ve hevesten ar─▒nd─▒; g├Ân├╝lde ÔÇť Er Rahm├ónu alel ar┼čistev├óÔÇŁ s─▒rr─▒ zuhur etti. Bundan sonra Hak, g├Ânle vas─▒tas─▒z h├╝kmeder. ├ç├╝nk├╝ g├Ân├╝l bu rab─▒tay─▒ buldu. Bu s├Âz├╝n de sonu yoktur. Zeyd nerede? Ona r├╝svay olmak iyi de─čildir, diyeyim!
Zeyd'in hik├óyesine d├Ân├╝┼č
Art─▒k Zeyd'i bulamazs─▒n, o ka├žt─▒; kap─▒ yan─▒ndaki son saftan f─▒rlad─▒, papu├žlar─▒n─▒ bile b─▒rakt─▒! Sen kim oluyorsun? Zeyd bile, ├╝st├╝ne g├╝ne┼č vurmu┼č y─▒ld─▒z gibi kendisini kaybetti, bulamad─▒!
3670. Ondan ne bir nak─▒┼č bulabilirsin, ne bir ni┼čanÔÇŽ Hatt├ó ne de saman u─črusu yoluna gidebilmek i├žin bir saman ├ž├Âp├╝!
Duygular─▒m─▒zla sonu gelmeyen s├Âz├╝m├╝z, sultan─▒m─▒z─▒n bilgi nurunda mahvoldu.
(Bu mazhariyete erenlerin) duygular─▒yla ak─▒llar─▒ i├ž ├ólemde ÔÇť Ledeyn├ó Muhdar├╗nÔÇŁ denizinde dalgalanmakta, dalga dalga ├╝st├╝ne, ├žo┼čup durmaktad─▒r.
Fakat gece olunca gene teklif ve icazet vakti gelir; gizlenmi┼č y─▒ld─▒zlar i┼člerine, g├╝├žlerine koyulurlar. Tanr─▒ ak─▒ls─▒zlar─▒n ak─▒llar─▒n─▒ kulaklar─▒nda halka halka k├╝peler oldu─ču halde geri verir.
3675. Hepsi hamd├╝sena ederek ayaklar─▒n─▒ vurur, ellerini ├ž─▒rpar, nazl─▒ nazl─▒ ÔÇť Rabbimiz bizi dirilttin bize hayat verdinÔÇŁ derler.
O ├ž├╝r├╝m├╝┼č deriler, d├Âk├╝lm├╝┼č kemikler, yerden tozlar koparan atl─▒lar kesilir;
K─▒yamet g├╝n├╝, ┼č├╝krederek, yahut k├ófir olarak yokluktan varl─▒─ča hamle ederler.
Ni├žin ba┼č─▒n─▒ ├ževirir, g├Ârmezlikten gelirsin? ├ľnce yoklukta da b├Âyle ba┼č ├ževirmemi┼č miydin?
ÔÇť Beni nerede yerimden tedirgin edecek? Deyip yoklukta da b├Âyle aya─č─▒n─▒ diremi┼čtin.
3680. Tanr─▒'n─▒n sun'u; g├Ârm├╝yor musun? Nas─▒l seni aln─▒ndaki per├žemden tutup ├žekerek:
Evvelce hat─▒r─▒ hayalinde olmayan bu ├že┼čit hallere u─čratt─▒.
O yokluk da daima Tanr─▒'ya kuldur. Ey dev, kulluk et. S├╝leyman diridir!


«   01   ...    49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   ...    171   »   


´╗┐