´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Mesnev├«-i ┼×erif Terc├╝mesi ┬╗ Mesnevi 1. Cilt : 170


MESNEVI 1. CILT

MEVLANA CELALEDD─░N-─░ RUM─░


3965. D├╝nya aslan─▒ av ve r─▒zk arar, Tanr─▒ aslan─▒ h├╝rl├╝k ve ├Âl├╝m!
├ç├╝nk├╝ ├Âl├╝mde y├╝zlerce hayat g├Âr├╝r de varl─▒─č─▒n─▒ pervane gibi yak─▒p yand─▒r─▒r.
├ľl├╝m iste─či, do─čru ki┼čilerin boyunlar─▒na bir halkad─▒r. ├ç├╝nk├╝ bu istek, yahud├«lere imtihan oldu.
Tanr─▒ Kur'an'da ÔÇť Yahud├«ler, do─črulara ├Âl├╝m; f├╝tuhat, sermaye ve ticarettir.
Sermaye ve ticaret iste─či var ya; ├Âl├╝m├╝ istemek ondan daha iyidir.
3970. Ey yahudiler; halk i├žinde namusunuzu korumak istiyorsan─▒z bu dile─či, bu ├Âl├╝m temennisini dile getirinÔÇŁ dedi. Muhammed, bu bayra─č─▒ kald─▒r─▒nca bir tek yahudi bile bu istekte bulunmaya c├╝ret edemedi. Peygamber ÔÇť E─čer bunu dillerine getirirlerse d├╝nyada tek bir yahudi bile kalmazÔÇŁ dedi. Bunun ├╝zerine yahudiler ; ÔÇť Ey din ─▒┼č─▒─č─▒, bizi r├╝svay etme! Diyerek mal ve hara├ž verdiler. Bu s├Âz├╝n sonu g├Âr├╝nmez. Mademki g├Âz├╝n sevgiliyi g├Ârd├╝, ver elini bana!
Em├«r-├╝l M├╝min├«n Ali Kerremall├óhu Vechehu'nun, arkada┼č─▒na ÔÇŁ Sen benim y├╝z├╝me t├╝k├╝r├╝nce nefsim kabard─▒, sava┼č─▒mda ihl├ós kalmad─▒. Seni ├Âld├╝rmeme m├óni buyduÔÇť demesi
3975. Emir├╝l M├╝minin, o gence dedi ki: ÔÇŁ Ey yi─čit! Sava┼č─▒rken.
Sen benim y├╝z├╝me t├╝k├╝r├╝nce nefsim kabard─▒, hiddet ettim, huyum harap berbat bir hale geldi.
├ľyle bir hale geldim ki o anda sava┼č─▒m─▒n yar─▒s─▒ Tanr─▒ i├žindi, yar─▒s─▒ nefsim i├žin. Tanr─▒ i┼činde ortakl─▒k yara┼čmaz.
Sen Tanr─▒ nak─▒┼č─▒s─▒n: Seni, o, kudret eliyle yaratt─▒, bezedi. Onunsun, benim de─čil.
Tanr─▒'n─▒n nak─▒┼č─▒n─▒ yine Tanr─▒ eliyle k─▒r; sevgilinin cam─▒na sevgilinin ta┼č─▒n─▒ at!ÔÇť
3980. K├ófir bu s├Âz├╝ i┼čitti, g├Ânl├╝nde ├Âyle bir nur zuhur etti ki z├╝nnar─▒n─▒ kesti.
ÔÇŁ Ben, cefa tohumunu ekmi┼čtim, seni ba┼čka t├╝rl├╝ san─▒yordum.
Halbuki sen Tanr─▒ huylu bir teraziymi┼čsin, hatt├ó her terazinin oku senmi┼čsin!
Me─čer sen benim soyum sopummu┼čsun; me─čer ├ž─▒ra─č─▒m─▒n, dinimin ayd─▒nl─▒─č─▒ senmi┼čsin!
Ben o g├Âr├╝r g├Âz arayan ├ž─▒ra─č─▒n kulu, k├Âlesiyim ki senin ├ž─▒ra─č─▒n da ondan nurlanm─▒┼č, ayd─▒nlanm─▒┼čt─▒rÔÇŽ
3985. Ben, o nur denizinin kulu, kurban─▒y─▒m ki b├Âyle bir inci izhar eder.
Bana kelime-i ┼čahadeti s├Âyle, bende s├Âyleyeyim ki seni zaman─▒n en y├╝cesi g├Ârd├╝mÔÇť dedi.
Onlar beraber akrabas─▒ndan, kavminden elli ki┼čiye yak─▒n kimse de ├ó┼č─▒k├žas─▒na dine y├╝z tuttular, m├╝sl├╝man oldular.
Ali, ilim k─▒l─▒c─▒yla bu kadar bo─čaz─▒, bu kadar halk─▒ k─▒l─▒├žtan kurtard─▒.
Hilim k─▒l─▒c─▒, demir k─▒l─▒├žtan daha keskin, hatt├ó y├╝zlerce ordudan daha galip, daha ├╝st├╝nd├╝r.
3990. Yaz─▒klar olsun ki iki lokmac─▒k yendi de bu y├╝zden fikir ├žo┼čkunlu─ču dondu, yat─▒┼čt─▒.
Bir bu─čday tanesi, ├édem Peygamberin g├╝ne┼činin tutulmas─▒naÔÇŽ arz─▒n, g├╝ne┼č ile ay aras─▒na girmesi, dolunay─▒n kararmas─▒na sebep oldu.


«   01   ...    60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   ...    171   »   


´╗┐