´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 06


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źSana buzlu su getireyimÔÇŽ┬╗
Gelgelelim d├Ân├╝nceye dek o─član ├žoktan s─▒z─▒p kalm─▒┼čt─▒ bile. Ana, o─člunun ba┼čucunda bir an hareketsiz durdu. Testiyi tutan eli titriyor, buz par├žas─▒ testinin ├žeperlerine ├žarparak hafif bir t─▒k─▒rt─▒ ├ž─▒kar─▒yordu. Ana, su kab─▒n─▒ masan─▒n ├╝zerine b─▒rakt─▒, kutsal tasvirlerin ├Ân├╝ne sessizce diz ├ž├Âkt├╝. D─▒┼čarda y├╝kselen sarho┼č naralar─▒ pencere camlar─▒n─▒ zang─▒rdat─▒yordu. Sisli sonbahar gecesinin karanl─▒─č─▒nda bir akordeon sesi y├╝kseliyordu. Birisi ┼čark─▒ s├Âyl├╝yordu ├ž─▒─čl─▒k ├ž─▒─čl─▒─ča. Bir ba┼čkas─▒ i─čren├ž k├╝f├╝rler savuruyordu. Kayg─▒l─▒, k─▒zg─▒n ve yorgun kad─▒n sesleri geliyorduÔÇŽ
Vlasov'lar─▒n k├╝├ž├╝k evinde ya┼čam eskisinden daha durgun, daha sessiz ve ├Âteki evlerdekinden biraz farkl─▒ bi├žimde s├╝r├╝p gitti. Vlasov'lar─▒n evi ana caddenin ucunda, bir batakl─▒kta son bulan k─▒sa ama dik bir yoku┼čun yak─▒n─▒nda bulunuyordu. ─░nce bir b├Âlmeyle ayr─▒lm─▒┼č ufak bir oda ve mutfak, evin ├╝├žte birini kapl─▒yordu; ana bu odada yatard─▒. Geri kalan b├Âl├╝m├╝ iki pencereli d├Ârt k├Â┼če bir odadan ibaretti; bir k├Â┼čede Pavel'in yata─č─▒, ├Âb├╝r k├Â┼čede bir masa ile iki sedir vard─▒. Birka├ž sandalye, bir ├žama┼č─▒r dolab─▒, dolab─▒n ├╝zerinde ufak bir ayna, giysilerin korundu─ču bir sand─▒k, duvarda bir saat ve bir k├Â┼čede iki ikon, evin e┼čyas─▒n─▒ tamamlamaktayd─▒.
Pavel, bir delikanl─▒ya yak─▒┼čan her ┼čeyi yapt─▒: bir akordeon, bir g├Âmlek, kolal─▒ bir g├Â─č├╝sl├╝k, g├Âz al─▒c─▒ bir kravat, lastik ├žizmeler, bir baston sat─▒n ald─▒, t─▒pat─▒p ya┼č─▒tlar─▒na benzedi. Ak┼čamlar─▒ e─členmeye giderdi. Kadril ve polka ├Â─črendi. Pazarlar─▒ adamak─▒ll─▒ i├žtikten sonra d├Ânerdi eve, ama bir t├╝rl├╝ votkaya al─▒┼čam─▒yordu. Ertesi g├╝n├╝ ba┼č─▒ a─čr─▒yor, midesi yan─▒yor, bitkin ve benzi soluk oluyordu.
Bir g├╝n anas─▒ sordu:
┬źNas─▒l, d├╝n ak┼čam iyi e─člendin mi?┬╗
O─član sinirli sinirli kar┼č─▒l─▒k verdi:
┬źS─▒k─▒nt─▒dan patlad─▒m! Bal─▒k av─▒na gitsem daha iyi olacak. Ya da kendime bir t├╝fek sat─▒n al─▒r─▒m belki.┬╗
─░yi ├žal─▒┼č─▒rd─▒. ─░┼či hi├ž a┼čmazd─▒. Ceza yemezdi. Az konu┼čurdu. Anas─▒n─▒nki gibi iri, mavi g├Âzlerinde ho┼čnutsuzluk okunurdu. T├╝fek sat─▒n almad─▒, bal─▒k av─▒na da gitmedi, ama b├╝t├╝n delikanl─▒lar─▒n ortak ya┼čant─▒s─▒ndan gittik├že y├╝z ├ževirdi, gece e─člentilerine pek gitmez oldu. Pazar g├╝nleri, nereye giderse gitsin, i├žki i├žmeden eve d├Ân├╝yordu art─▒k. G├Âz├╝nden hi├ž bir ┼čey ka├žmayan ana, o─člunun, s├╝z├╝ld├╝─č├╝n├╝, bak─▒┼č─▒n─▒n daha ciddile┼čti─čini ve dudaklar─▒na garip, sert bir ├žizginin yerle┼čti─čini g├Âr├╝yordu.
Sessiz bir ├Âfke ile doluydu sanki ya da bir hastal─▒k kemiriyordu onu i├žin i├žin. ├ľnceleri arkada┼člar─▒ onu g├Ârmeye gelirlerdi. Ama ┼čimdi onu hi├ž evde' bulamad─▒klar─▒ndan, art─▒k u─čram─▒yorlard─▒. Ana, Pavel'in fabrikada ├žal─▒┼čan gen├žlere art─▒k ├Âyk├╝nmedi─čini sevin├žle g├Ârmekteydi. Ama herkes gibi ya┼čamamakta ayak diredi─čini fark edince, gizli bir tehlike sezer gibi oldu.
┬źPavel, yavrum, iyi de─čil misin?┬╗ diye sorard─▒ bazen. ┬źYooo, iyiyim!┬╗ diye kar┼č─▒l─▒k verirdi o─član. Ana i├žini ├žekerdi: ┬źNe kadar zay─▒fs─▒n!┬╗
Pavel eve kitaplar getirmeye ba┼člad─▒. Gizliden gizliye okuyor, sonra bir yere sakl─▒yordu. Bazen kitaptan bir pasaj kopya ediyordu bir k├ó─č─▒da, k├ó─č─▒d─▒ da sakl─▒yordu.
Birbirlerini pek g├Âremiyorlar, az konu┼čuyorlard─▒. Sabahlar─▒ tek s├Âz s├Âylemeksizin ├žay─▒n─▒ i├žer, i┼čine giderdi. ├ľ─čleyin, yeme─če gelirdi. Sofrada havadan sudan birka├ž laf ederlerdi, sonra ak┼čama dek yine yok olurdu ortadan. Ak┼čam i┼čten d├Ân├╝nce ├Âzene bezene y─▒kan─▒r, ├žorbas─▒n─▒ i├žer, sonra oturup kitaplar─▒n─▒ okurdu uzun uzun.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   ...    262   »   


´╗┐