´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 08


ANA

MAKS─░M GORK─░


Ve utanga├ž bir tav─▒rla ka┼člar─▒n─▒ kald─▒r─▒p hemen odadan ├ž─▒kt─▒.
Bir an mutfa─č─▒n ortas─▒nda durdu; d├╝┼č├╝nceliydi, kayg─▒l─▒yd─▒. Uzun uzun ellerini y─▒kad─▒ ve o─člunun yan─▒na d├Ând├╝. Al├žak sesle:
┬źSana sormak istiyordum,┬╗ dedi, ┬źnedir o habire okuyup durdu─čun kitap?┬╗
Pavel kitab─▒n─▒ b─▒rakt─▒: ┬źOtur, anneÔÇŽ┬╗
O─člunun yan─▒na oturdu, do─čruldu, pek ├Ânemli bir ┼čey bekliyormu┼č gibi dikkat kesildi. Pavel anas─▒na bakmaks─▒z─▒n, sert bir tonla, usulca konu┼čmaya ba┼člad─▒:
┬źYasak kitaplar okuyorum. Bu kitaplar─▒ okumay─▒ yasakl─▒yorlar, ├ž├╝nk├╝ bizim i┼č├ži ya┼čant─▒s─▒ ├╝zerine ger├žekleri yaz─▒yor orada, gizlice bas─▒l─▒yor bunlar. E─čer bizim evde bulurlarsa, beni hapse g├ÂnderirlerÔÇŽ ger├že─či bilmek istedi─čim i├žin hapse t─▒karlar. Anl─▒yor musun?┬╗
Ana birden g├╝├žl├╝k ├žekti solumakta. Bulan─▒k g├Âzlerini o─čluna dikti. Onu de─či┼čmi┼č gibi g├Ârd├╝, yabanc─▒ gibi. Sesi de ba┼čkala┼čm─▒┼čt─▒, daha iyi ├ž─▒nl─▒yor, daha kal─▒n, daha dolu ├ž─▒k─▒yordu. ─░nce uzun parmaklar─▒yla yeni biten b─▒y─▒klar─▒n─▒ buruyordu. Garip, dalg─▒n bak─▒┼č─▒ bo┼člu─ča dal─▒p gidiyordu. O─člu i├žin duydu─ču korku ve ac─▒ma anay─▒ heyecanland─▒rd─▒.
┬źNi├žin yap─▒yorsun bunu, Pavel?┬╗ diye sordu.
O─član ba┼č─▒n─▒ kald─▒r─▒p anas─▒na bakt─▒, ba─č─▒rmadan, serinkanl─▒l─▒kla yan─▒tlad─▒:
┬źGer├že─či bilmek istiyorum┬╗
Sesi al├žak, ama sertti. G├Âzleri inatla parl─▒yordu. Ana, o─člunun kendini esrarl─▒ ve m├╝thi┼č bir ┼čeye kesin olarak adad─▒─č─▒n─▒ anlad─▒. Ya┼čamda ona her ┼čey ka├ž─▒n─▒lmaz gibi gelmi┼čti, d├╝┼č├╝nmeden her ┼čeye ba┼č e─čmeye al─▒┼č─▒kt─▒. S├Âyleyecek s├Âz bulamad─▒. Y├╝re─či ac─▒ ve kayg─▒yla burkuldu ve usul usul a─člamaya ba┼člad─▒.
Pavel tatl─▒ bir sesle:
┬źA─člama!┬╗ dedi.
O─člu veda ediyormu┼č gibi geldi anaya.
┬źS├╝rd├╝─č├╝m├╝z ya┼čam─▒ d├╝┼č├╝n bir! K─▒rk ya┼č─▒ndas─▒n, ama ger├žekten ya┼čad─▒n m─▒ hayat─▒? Babam seni d├ÂverdiÔÇŽ ┼×imdi anl─▒yorum neden d├Âvd├╝─č├╝n├╝: ac─▒n─▒n, onu bo─čan ya┼čamdan duydu─ču ac─▒n─▒n h─▒nc─▒n─▒ senin kaburgalar─▒ndan al─▒yordu ve bunun nedenini anlam─▒yordu. Otuz y─▒l ├žal─▒┼čt─▒. ─░┼če ba┼člad─▒─č─▒ zaman fabrikan─▒n ancak iki binas─▒ vard─▒, ┼čimdi yedi oldu binalar!┬╗
O─člunun s├Âzlerinden ├╝rk├╝yor, ama onu dinlemeye de doyam─▒yordu. Delikanl─▒n─▒n g├Âzleri parl─▒yordu. G├╝zeldi, duruydu bu s├Âzler: G├Â─čs├╝n├╝ masaya dayam─▒┼č┬╗ anas─▒na sokulmu┼čtu, ├Âylesine sokulmu┼čtu ki nerdeyse onun g├Âzya┼člar─▒yla ─▒slanan y├╝z├╝ne dokunacakt─▒. ─░lk kez anlat─▒yordu okuduklar─▒ndan ├Â─črendiklerini. Kendisine g├Âre apa├ž─▒k ger├žek olan her ┼čeyi anlat─▒yordu. Bildiklerinden gurur duyan, ├Â─črendi─či ┼čeylerin ger├žek oldu─čuna dine inan─▒r gibi inanan bir ├Â─črencinin t├╝m co┼čkusuyla, gen├žli─čin sars─▒lmaz inanc─▒yla anlat─▒yor, anlat─▒yordu. Anas─▒na anlatmaktan ├žok, kendi kan─▒lar─▒n─▒ yoklamak i├žin konu┼čuyordu. Zaman zaman, arad─▒─č─▒ s├Âzc├╝kleri bulamay─▒nca susuyordu. O zaman, anas─▒n─▒n y├╝z├╝n├╝, korku ve ┼ča┼čk─▒nl─▒k dolu bu─čulu g├Âzlerini g├Âr├╝yordu. Ac─▒d─▒ ona. Konu┼čmas─▒n─▒ s├╝rd├╝rd├╝, ama bu kez anas─▒ndan, onun s├╝rd├╝─č├╝ ya┼čamdan s├Âz etti.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   ...    262   »   


´╗┐