´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 09


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źNe zevk tatt─▒n ki? Ya┼čam─▒nda ho┼č bir ┼čey oldu mu hi├ž?┬╗
Ana dinliyor, ba┼č─▒n─▒ ├╝z├╝nt├╝ ile sall─▒yordu. Bilmedi─či, tan─▒mad─▒─č─▒ yeni duygular, ac─▒ ve sevin├žten olu┼čan karma┼č─▒k ┼čeyler duyuyordu i├žinde. Bu duygular tatl─▒ tatl─▒ ok┼čuyordu onun yaral─▒ y├╝re─čini. Kendisinden, ya┼čant─▒s─▒ndan bu dille s├Âz edildi─čini ilk kez i┼čitmekteydi. Bu s├Âzler, i├žinde ├žoktand─▒r uyuklayan belirsiz d├╝┼č├╝nceler uyand─▒r─▒yordu, usul usul duyumsuzlu─čun s├Ân├╝k duygusunu, ├žok gerilerde kalan gen├žli─čin izlenimlerini canland─▒r─▒yordu. K─▒z arkada┼člar─▒yla ge├žen ├žocuklu─čunu anlatt─▒, her ┼čeyden uzun uzun s├Âz etti. Gelgelelim, ├Âb├╝rleri gibi kendisi de yak─▒nmaktan ba┼čka bir ┼čey bilmezdi. Ya┼čam─▒n neden bu denli ac─▒l─▒ ve zor oldu─čunu kimse a├ž─▒klamazd─▒. Ama i┼čte ┼čimdi kendi o─člu yan─▒ ba┼č─▒nda oturmu┼čtu ve onun g├Âzleri, y├╝z├╝, s├Âzleri kendisini duyguland─▒r─▒yordu. Anas─▒n─▒n ya┼čant─▒s─▒n─▒ bu kadar iyi anlayan, ├žektiklerini anlatan, ac─▒yan bir o─člu oldu─ču i├žin gurur duyuyordu.
Analara a├ž─▒n─▒lmaz.
Bilirdi bunu. Kad─▒nlar─▒n ya┼čant─▒s─▒n─▒ konusunda Pavel'in b├╝t├╝n s├Âyledikleri ger├žekti, ac─▒ ger├žek. G├Â─čs├╝nde tatl─▒ duygular k─▒p─▒rdanmaktayd─▒. Bilmedi─či bu tatl─▒l─▒k g├Ânl├╝n├╝ ─▒s─▒t─▒yordu.
┬źPeki, ne yapmak istiyorsun?┬╗
┬ź├ľ─črenmek, sonra da ba┼čkalar─▒na ├Â─čretmek. Biz i┼č├žiler okuyup ├Â─čretmeliyiz. Ya┼čam─▒n bizler i├žin neden bu kadar zor oldu─čunu bilmeli, anlamal─▒y─▒z.┬╗
O─člunun hep cidd├« ve sert bakan mavi g├Âzlerinin ┼čimdi b├Âylesine sevecenlik ve tatl─▒l─▒kla parlad─▒─č─▒n─▒ g├Ârmek, ana i├žin b├╝y├╝k zevkti. Pelageya'n─▒n dudaklar─▒nda hafif bir g├╝l├╝mseme belirdi. K─▒r─▒┼č─▒k yanaklar─▒nda h├ól├ó ya┼člar titre┼čiyordu, ama k─▒van├žl─▒yd─▒. ─░ki duygu aras─▒nda bocal─▒yordu. Bir yandan, ya┼čamdaki ac─▒lar─▒n nedenlerini bu kadar iyi g├Âren o─člundan gurur duyuyordu; ama onun, gen├ž olmas─▒na kar┼č─▒n arkada┼člar─▒ gibi konu┼čmad─▒─č─▒n─▒ ve kendisi de dahil herkesin s├╝rd├╝─č├╝ tek d├╝ze ya┼čant─▒ya kar┼č─▒ tek ba┼č─▒na sava┼ča giri┼čmeye kararl─▒ oldu─čunu da d├╝┼č├╝n├╝yordu. Ona ┼č├Âyle demek istiyordu: ┬źAma yavrucu─čum, sen ne yapabilirsin ki?┬╗
Ne var ki, bu kadar ak─▒ll─▒ bir gen├ž olup ├ž─▒kan o─čluna hayranl─▒kta kusur edebilece─činden ├žekiniyordu. Ger├ži onu biraz da yabanc─▒ bulmuyor de─čildi ya, neyseÔÇŽ
Anas─▒n─▒n dudaklar─▒nda g├╝l├╝mseme, y├╝z├╝nde dikkat, g├Âzlerinde sevgi g├Ârd├╝ Pavel. ─░nand─▒─č─▒ ger├že─či ona anlatabildi─čim' sand─▒. Konu┼čma g├╝c├╝nden duydu─ču gurur kendisine kar┼č─▒ g├╝venini art─▒rd─▒. Ate┼čli ate┼čli konu┼čuyordu. K├óh alay ediyor, k├óh ka┼člar─▒n─▒ ├žat─▒yordu. Zaman zaman kin f─▒┼čk─▒r─▒yordu sesinden. Anas─▒ bu ha┼čin sesleri i┼čitince ├╝rk├╝yor, ba┼č─▒n─▒ sall─▒yor, al├žak sesle soruyordu:
┬źYa! Demek ├Âyle, Pavel!┬╗
Delikanl─▒ kesin bir sesle:
┬źEvet!┬╗ kar┼č─▒l─▒─č─▒n─▒ veriyordu.
Ve halk─▒n iyili─čini isteyenlerden s├Âz ediyordu. Do─čruyu ektikleri i├žin hayata d├╝┼čman olanlarca vah┼č├« hayvanlar gibi kovalanan, hapse at─▒lan, zindana t─▒k─▒lan kimselerdenÔÇŽ
┬źB├Âyle adamlar g├Ârd├╝m ben!┬╗ diye hayk─▒rd─▒. ┬źOnlar, d├╝nyada bulunan insanlar─▒n en iyileri.┬╗
S├Âz├╝n├╝ i┼čitti─či bu adamlar anas─▒na deh┼čet veriyordu. Kad─▒nca─č─▒z ┬ź├ľyle Basit┬╗ diye bir daha sormak istiyordu. Ama bunu bir t├╝rl├╝ g├Âze atlam─▒yor, gev┼čiyor, kendisi i├žin anla┼č─▒lmaz kimseler olan o adamlar
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   ...    262   »   


´╗┐