´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 11


ANA

MAKS─░M GORK─░


Ana, g├Âzlerini kald─▒r─▒p o─čluna bakt─▒.
┬źNe kadar de─či┼čmi┼čsin sen!┬╗ diye m─▒r─▒ldand─▒, ┬ź├Âyle korkutuyorsun ki beni, aman ya rabbim!┬╗
Pavel yat─▒p uyuyunca, ana sessiz sedas─▒z kalkt─▒, usulca onun yata─č─▒na yakla┼čt─▒. Pavel s─▒rt├╝st├╝ uyuyordu. Ya─č─▒z. ─░nat├ž─▒, sert y├╝z├╝ beyaz yast─▒─č─▒n ├╝zerinde beliriyordu. Ana, ellerini g├Â─čs├╝ ├╝zerinde kavu┼čturmu┼č, gecelikle, yal─▒nayak, yata─č─▒n yan─▒nda duruyordu. Dudaklar─▒ sessizce k─▒m─▒ld─▒yordu. Birbiri ard─▒ndan iri ya┼člar ak─▒yordu g├Âzlerinden.
BE┼×─░NC─░ B├ľL├ťM
Ve sakin ya┼čant─▒lar─▒ s├╝r├╝p gitti. Yine eskisi gibi hem birbirlerinden uzak, hem birbirlerine yak─▒nd─▒lar.
Hafta ortas─▒na rastlayan bir bayram g├╝n├╝, Pavel evden ├ž─▒karken:
┬źCumartesi g├╝n├╝ kentten konuklar─▒m gelecek,┬╗ dedi. Ana:
┬źKentten mi?┬╗ diye sordu ve ans─▒z─▒n h─▒├žk─▒rmaya ba┼člad─▒.
Pavel'in can─▒ s─▒k─▒ld─▒:
┬źAma anne, a─člayacak ne var bunda?┬╗ diye hayk─▒rd─▒. Ana, ├Ânl├╝kle y├╝z├╝n├╝ silerek i├žini ├žekti: ┬źBilmiyorumÔÇŽ ├ÂyleÔÇŽ geldi i┼čteÔÇŽ┬╗ ┬źKorkuyor musun?┬╗ ┬źEvet,┬╗ diye itiraf etti.
Pavel anas─▒na do─čru e─čildi, bir ├žocu─ču azarl─▒yormu┼č gibi sinirli sinirli:
ÔÇťHepimiz korkudan geberiyoruz zaten!┬╗ dedi. ┬źBizi y├Ânetenler de bu korkudan yararlan─▒p bizi daha fazla korkutuyorlar.┬╗
Ana:
┬źK─▒zma!┬╗ diye inledi. ┬źNas─▒l korkmam? ├Âmr├╝m boyunca hep korku i├žinde ya┼čad─▒m!..┬╗
Pavel yumu┼čad─▒, hafif bir sesle:
┬źBa─č─▒┼čla beni,┬╗ dedi. ┬źBa┼čka t├╝rl├╝ yapamam.┬╗
Ve ├ž─▒k─▒p gitti.
Ama ├╝├ž g├╝n korku i├žinde ya┼čad─▒. O adamlar─▒n, her halde korkun├ž kimseler olan yabanc─▒lar─▒n, evine geleceklerini d├╝┼č├╝nd├╝k├že, y├╝re─či yerinden oynuyordu. O─čluna onlar g├Âstermi┼člerdi ┼čimdi tuttu─ču yoluÔÇŽ
Cumartesi ak┼čam─▒ Pavel fabrikadan d├Ând├╝, y─▒kand─▒, ├╝st ba┼č de─či┼čtirdi, anas─▒n─▒n y├╝z├╝ne bakmaks─▒z─▒n:
┬źGelirlerse, hemen d├Ânece─čimi s├Âyle,┬╗ dedi. ┬źVe korkma, l├╝tfenÔÇŽ┬╗
Yine d─▒┼čar─▒ ├ž─▒k─▒yordu. Kad─▒nca─č─▒z bitkin bir halde sedirin ├╝zerine b─▒rakt─▒ kendini. Pavel ka┼člar─▒n─▒ ├žatt─▒:
┬źAcabaÔÇŽ d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kmak ister miydin?┬╗ diye sordu. Ana k─▒r─▒ld─▒. Ba┼č─▒n─▒ sallad─▒: ┬źHay─▒r. Ne diye d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kay─▒m?┬╗
Kas─▒m─▒n sonlar─▒yd─▒. O g├╝n don yapm─▒┼č, sonra da ince, toz gibi bir kar ya─čm─▒┼čt─▒. Uzakla┼čan Pavel'in ayaklar─▒ alt─▒nda kar─▒n g─▒c─▒r g─▒c─▒r ses ├ž─▒kard─▒─č─▒n─▒ i┼čitti. Gecenin yo─čun, hareketsiz, korkutucu karanl─▒─č─▒ pusuda bekler gibi pencere camlar─▒na yap─▒┼č─▒yordu. Ana, ellerini sedire dayam─▒┼č, g├Âzlerini, kap─▒ya dikmi┼č, bekliyorduÔÇŽ
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   ...    262   »   


´╗┐