´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 12


ANA

MAKS─░M GORK─░


Acayip k─▒l─▒kl─▒ k├Ât├╝ yarat─▒klar─▒n karanl─▒kta her y├Ânden eve do─čru s├╝z├╝ld├╝klerini san─▒yordu. ─░ki b├╝kl├╝m, sa─ča sola bak─▒narak sessiz ad─▒mlarla yakla┼č─▒yorlard─▒ sanki.' i┼čte ger├žekten birisi y├╝r├╝yordu evin etraf─▒nda, duvar─▒ elliyordu.
Bir ─▒sl─▒k sesi y├╝kseldi, ince h├╝z├╝nl├╝, tatl─▒ bir ses, gecenin karanl─▒─č─▒nda titre┼čti, yakla┼čt─▒ bir ┼čey arar gibi. Sonra, pencerenin alt─▒nda birdenbire sustu; sanki tahta b├Âlmeye saplanm─▒┼čt─▒.
Kap─▒n─▒n ├Ân├╝nde ayak sesleri vard─▒. Ana titredi, yerinden kalkt─▒. G├Âzleri b├╝y├╝d├╝.
Kap─▒ a├ž─▒ld─▒. ├ľnce kocaman pel├╝┼č kalpakl─▒ bir ba┼č g├Âr├╝nd├╝. Sonra uzun bir v├╝cut e─čilerek usulca i├žeri girdi, do─čruldu, sa─č kolunu tel├ó┼čs─▒z yukar─▒ kald─▒rd─▒, derin bir soluk ald─▒, g├Â─č├╝sten gelen derin bir sesle:
┬ź─░yi ak┼čamlar!┬╗ dedi.
Ana sesini ├ž─▒karmad─▒, yaln─▒zca e─čilerek ald─▒ sel├óm─▒. ┬źPavel yok mu?┬╗
Adam a─č─▒r a─č─▒r k├╝rkl├╝ ceketini ├ž─▒kard─▒, bir aya─č─▒n─▒ kald─▒r─▒p ├žizmesindeki kar─▒ kalpa─č─▒yla silkti, sonra ├Âb├╝r aya─č─▒ndaki karlar─▒ d├╝┼č├╝rd├╝, kalpa─č─▒n─▒ bir k├Â┼čeye f─▒rlatt─▒, uzun bacaklar─▒ ├╝zerinde sallana sallana oday─▒ girdi. Bir iskemlenin yan─▒na gitti, sa─člam olup olmad─▒─č─▒n─▒ anlamak istercesine ├Âtesini berisini inceledi, sonunda oturdu, eliyle a─čz─▒n─▒ kapatarak esnedi. Yusyuvarlak bir kafas─▒ vard─▒. Sa├žlar─▒ ├žok k─▒sa kesilmi┼č, sakal─▒ t─▒ra┼čl─▒yd─▒. Uzun b─▒y─▒klar─▒n─▒n u├žlar─▒ sark─▒kt─▒. K├╝l rengi iri patlak g├Âzleriyle oday─▒ g├Âzden ge├žirdi, bacak bacak ├╝st├╝ne att─▒, iskemlesinde sallanarak sordu:
┬źBu kul├╝be sizin mi yoksa kirada m─▒s─▒n─▒z?┬╗
Kar┼č─▒s─▒nda oturmakta olan Pelageya:
┬źKiraday─▒z,┬╗ diye yan─▒tlad─▒:
┬źPek de ah─▒m ┼čah─▒m bir yer de─čil hani!┬╗
Pelageya usulca:
┬źPavel ┼čimdi gelecek, bekleyin,┬╗ dedi.
Uzun boylu konuk, sakin sakin:
┬źBen de bekliyorum zaten!┬╗ dedi.
Sakin duru┼ču, tatl─▒ sesi ve y├╝z├╝ndeki yal─▒nl─▒k anay─▒ y├╝reklendirdi. Adam i├žtenlikle, dost├ža bak─▒yordu kendisine. Saydam g├Âzlerinin i├žinde ne┼čeli bir ─▒┼č─▒k yan─▒yordu sanki. Uzun bacakl─▒, k├Â┼čeli, kamburca v├╝cudunda, kar┼č─▒s─▒ndakinin sempatisini ├žeken ho┼č bir ┼čey vard─▒. Mavi bir g├Âmlek, pa├žalar─▒ ├žizmelerinin i├žine sokulmu┼č siyah pantolon giymi┼čti. Ama, kim oldu─čunu, nereden geldi─čini, o─člunu ├žoktan m─▒ tan─▒d─▒─č─▒n─▒ soracak oldu. Ama adam ans─▒z─▒n t├╝m v├╝cuduyla ileri geri sallanarak:
┬źK├╝├ž├╝kanne, kim deldi aln─▒n─▒z─▒ ├Âyle?┬╗ diye sordu.
Sesi teklifsizdi. I┼č─▒l ─▒┼č─▒l g├Âzlerinde ho┼č, ayd─▒nl─▒k bir g├╝l├╝mseme g├Âr├╝l├╝yordu. Ama sordu─ču ┼čey Pelageya'n─▒n can─▒n─▒ s─▒km─▒┼čt─▒. Dudaklar─▒n─▒ s─▒kt─▒, bir an sessiz durduktan sonra so─čuk bir nezaketle cevab─▒ yap─▒┼čt─▒rd─▒:
┬źSizin neyinize gerek, beyefendici─čim?┬╗
Adam boylu boyunca Pelageya'ya d├Ând├╝:
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   ...    262   »   


´╗┐