´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 126


ANA

MAKS─░M GORK─░


B─░R─░NC─░ B├ľL├ťM
G├╝n├╝n geri kalan b├Âl├╝m├╝, an─▒larla y├╝kl├╝ bir sis i├žinde, bedeni ve ruhu ezen a─č─▒r bir yorgunlukla ge├žti. ├çelimsiz subay─▒n g├Âlgesi kur┼čuni bir leke gibi z─▒pl─▒yordu Ana'n─▒n g├Âz├╝ ├Ân├╝nde; Pavel'in bronzla┼čm─▒┼č y├╝z├╝ ayd─▒nlan─▒yor, Andrey'in g├Âzlerinin i├ži g├╝l├╝yordu.
Ana odan─▒n i├žinde gidip geliyor, pencerenin yan─▒nda oturuyor, soka─č─▒ izliyor, ka┼člar─▒n─▒ ├žat─▒p yeniden y├╝r├╝yordu. Titriyordu. Kafas─▒ bombo┼čtu. Ortal─▒─ča bakm─▒yordu bir ┼čey arar gibi. Su i├žti, ama hep susuyordu. G├Â─čs├╝n├╝ yakan kayg─▒y─▒, al├žalma duygusunu s├Ând├╝remiyordu. G├╝n iki b├Âl├╝me ayr─▒lm─▒┼čt─▒; birinci b├Âl├╝m├╝n bir anlam─▒, bir i├žeri─či vard─▒, ama ikinci b├Âl├╝m├╝ ak─▒p gitmi┼č, yerinde kahredici bir bo┼čluk kalm─▒┼čt─▒. Kar┼č─▒l─▒ks─▒z bir soru zonklay─▒p duruyordu kafas─▒n─▒n i├žinde.
┬ź┼×imdi ne yapmal─▒?..┬╗
Maria Korsunov ├ž─▒kageldi. Elini kolunu sallaya sallaya ba─č─▒rd─▒, a─člad─▒, co┼čtu, tepindi, ne ├Ânerdi─či, ne vaat etti─či, kime g├Âzda─č─▒ verdi─či anla┼č─▒lmad─▒. Ana kay─▒ts─▒z kald─▒.
Maria c─▒rtlak sesiyle:
┬źG├Ârd├╝n m├╝ nas─▒l ayran─▒ kabard─▒ milletin?┬╗ diyordu. ┬źT├╝m fabrika aya─ča kalkt─▒.┬╗
Pelageya usulca ba┼č─▒n─▒ sallad─▒: ┬źEvet, ├Âyle!┬╗
Sabit bak─▒┼člar─▒nda o g├╝n├╝n olaylar─▒ s├╝r├╝yordu. Ge├žmi┼č olan olaylarÔÇŽ Andrey ve Pavel'le birlikte kendisinden kopar─▒p g├Ât├╝rd├╝kleri ┼čeyleri g├Âr├╝yordu. A─člayam─▒yordu. G├Â─čs├╝ s─▒k─▒┼čm─▒┼čt─▒, g├Âzlerinde ya┼č yoktu, dudaklar─▒ da kurumu┼čtu. A─čz─▒nda t├╝k├╝r├╝k kalmam─▒┼čt─▒. Elleri titriyor, s─▒rt─▒ndan a┼ča─č─▒ hafif hafif ├╝rperiyordu.
Ak┼čam jandarmalar geldi. Ana onlar─▒n geli┼čihe ne ┼ča┼čt─▒, ne de korktu. G├╝r├╝t├╝yle i├žeri dald─▒lar. Ne┼čeli ve ho┼čnut g├Âr├╝n├╝yorlard─▒. Sar─▒ suratl─▒ subay pis pis g├╝lerek:
┬źS├Âyleyin bakal─▒m, nas─▒ls─▒n─▒z?┬╗ dedi. ┬ź├ť├žt├╝r rastl─▒yoruz birbirimize, ├Âyle de─čil mi?┬╗
Ana susuyor, kupkuru dilini dudaklar─▒ ├╝zerinde gezdiriyordu. Subay epey konu┼čtu, ukal├ól─▒k etti. Kendi s├Âzlerini i┼čitmekten ho┼čland─▒─č─▒ belliydi. Gelgelelim, s├Âyledikleri Ana'n─▒n kulaklar─▒na varm─▒yor, onu rahats─▒z etmiyordu. Ancak:
┬źSen de su├žlusun, Ana, o─čluna Allaha ve ├çara kar┼č─▒ sayg─▒ a┼č─▒lamad─▒─č─▒n i├žin su├žlusun!┬╗ dedi─čf zaman, kap─▒n─▒n i├žinden bo─čuk bir sesle ve y├╝z├╝ne bakmadan ┼ču kar┼č─▒l─▒─č─▒ verdi:
┬źEvet, ├žocuklar─▒m─▒z bizi yarg─▒layacaklard─▒r. Onlar─▒ bu yolda yaln─▒z b─▒rakt─▒─č─▒m─▒z i├žin bizleri hakl─▒ olarak mahk├╗m edeceklerdirÔÇŽ┬╗
Subay:
┬źNe diyorsun?┬╗ diye ba─č─▒rd─▒. ┬źDaha y├╝ksek sesle konu┼č!┬╗
Ana i├žini ├žekti:
┬źDiyorum ki, bizleri yarg─▒layacak olanlar, ├žocuklar─▒m─▒zd─▒r!┬╗
Subay sinirli bir sesle h─▒zl─▒ h─▒zl─▒ s├Âylev ├žekmeye ba┼člad─▒. Ama s├Âzleri Ana'ya dokunmuyordu bile.
«   01   ...    16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   ...    262   »   


´╗┐