´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 158


ANA

MAKS─░M GORK─░


Nikolay saat dokuzda daireye giderdi. Pelageya ortal─▒─č─▒ toplar, temizler, yeme─či haz─▒rlar, y─▒kan─▒r, s─▒rt─▒na temiz bir giysi ge├žirir, odas─▒nda oturup kitaplardaki resimlere bakard─▒. Okumas─▒n─▒ adamak─▒ll─▒ ├Â─črenmi┼čti art─▒k, gelgelelim okuma ona gerginlik veriyordu. Bu y├╝zden ├žabuk yoruluyor, s├Âzc├╝kler aras─▒ndaki ba─č─▒ kavrayam─▒yordu. Buna kar┼č─▒l─▒k, resimler bir ├žocuk gibi e─člendiriyordu onu. Resimlere bakarken, yapyeni, ola─čan├╝st├╝, nerdeyse elle tutulur bir d├╝nya ├ž─▒k─▒yordu kar┼č─▒s─▒na. Koskocaman kentler, ┼čahane binalar, makineler, gemiler, an─▒tlar, insanlarca yarat─▒lm─▒┼č paha bi├žilmez zenginlikler, do
─čan─▒n insana ┼ča┼čk─▒nl─▒k veren t├╝rl├╝ t├╝rl├╝ eserlerini g├Âr├╝yordu. Ya┼čam─▒n enginli─či sonsuza dek geni┼čliyor, her ge├žen g├╝n peri masallar─▒ gibi inan─▒lmaz, m├╝thi┼č ┼čeyler ├ž─▒k─▒yordu ortaya. Ya┼čam─▒n zenginlikleri, sonsuz g├╝zellikleri, Ana'n─▒n uyanmakta olan doymaz ruhunu gittik├že daha kuvvetle uyar─▒yordu. En ├žok sevdi─či de, sayfa sayfa resimlerden kurulu bir zooloji kitab─▒yd─▒. Bu kitap yabanc─▒ dilden olmas─▒na kar┼č─▒n, yery├╝z├╝n├╝n g├╝zelli─čini, zenginli─čini, enginli─čini en iyi bi├žimde g├Âstermekteydi. Pelageya:
┬źD├╝nya ne kadar da b├╝y├╝k!┬╗ diyordu Nikolay'a. Kendisini en ├žok duyguland─▒ran da b├Âceklerdi, ├Âzellikle kelebekler. Kelebek desenlerine ┼ča┼čk─▒n ┼ča┼čk─▒n bakar ve ┼č├Âyle derdi:
┬źBu ne g├╝zellik, Nikolay, ├Âyle de─čil mi? Ne kadar da ├žok var bu g├╝zel ┼čeylerden ortal─▒kta! Ama ├Ân├╝m├╝zden ├Âyle ├žabuk ge├žip giderler ki, biz onlar─▒ g├Âremeyiz. ─░nsanlar kap─▒r-dan─▒p dururlar, hi├ž bir ┼čey bilmezler, ne bir ┼čey g├Ârebilirler, ne hayranl─▒k duyabilirler. Ne zamanlar─▒ var, ne hevesleri. Yery├╝z├╝n├╝n ne zengin oldu─čunu, ne ├žok ┼ča┼č─▒las─▒ ┼čeyler bulundu─čunu bir bilseler, ├Âylesine mutlu olabilirler ki. Hem b├╝t├╝n bu ┼čeyler herkesin, ve herkes de b├╝t├╝n bu ┼čeylerin, ├Âyle de─čil mi?┬╗ Nikolay g├╝l├╝mseyerek: ┬ź├ľyle elbette!┬╗ derdi. Ve resimli yeni kitaplar getirirdi ona. Ak┼čamlar─▒ konuklar─▒ olurdu ├žo─ču zaman. Bunlardan biri Aleksey Vasiliyev'di. Soluk y├╝zl├╝, siyah sakall─▒, a─č─▒r, az konu┼čan, yak─▒┼č─▒kl─▒ bir adam. Sonra, Roman Petrov vard─▒, k─▒rm─▒z─▒ y├╝zl├╝, yuvarlak ba┼čl─▒ bir adam; o da hep dudaklar─▒n─▒ ┼čaklat─▒rd─▒ birine a├ž─▒yormu┼č gibi. Ziyaret├žilerden ─░van Danilov k─▒sa boylu, zay─▒f, sivri sakall─▒, ince, sald─▒rgan ve b─▒├žak gibi keskin sesli bir adamd─▒. Yegor da geliyordu; arkada┼člar─▒yla ┼čakala┼č─▒r, kendi kendisiyle ve durmadan ilerleyen hastal─▒─č─▒yla alay ederdi. Uzak kentlerden gelenler de vard─▒. Nikolay onlarla uzun g├Âr├╝┼čmeler yapard─▒. Konu, hep i┼č├žilerdi. Ate┼čli ate┼čli tart─▒┼č─▒rlar, geni┼č el kol hareketleri yaparlar ve bol bol ├žay i├žerlerdi. Konu┼čmalar─▒n g├╝r├╝lt├╝s├╝ i├žinde Nikolay ├ža─čr─▒lar kaleme al─▒r, oradakilere okur, hemencecik kitap harfleriyle kopya ederlerdi. Ana karalamalar─▒n y─▒rt─▒k par├žalar─▒n─▒ toplay─▒p g├Ât├╝r├╝r yakard─▒.
Onlara ├žay verirken, emek├žilerin ya┼čant─▒s─▒ndan ve yazg─▒s─▒ndan bu denli co┼čkunca s├Âzedi┼čleri, onlara ger├že─či ├Â─čretmenin, morallerini y├╝kseltmenin en etkili ve kestirme yolunu aray─▒┼člar─▒, kendisini ┼ča┼čk─▒na ├ževirirdi. G├Âr├╝┼čler s─▒k s─▒k ayr─▒l─▒r, ├ža┼č─▒t─▒rd─▒. K─▒zarlar, birbirlerini su├žlarlar, kimileri k─▒rg─▒nl─▒k duyard─▒. Sonra yeniden ba┼člarlard─▒ tart─▒┼čmaya.
Ana, i┼č├žilerin ya┼čant─▒s─▒n─▒ onlardan iyi bildi─čini sezerdi. Y├╝klendikleri i┼čin b├╝y├╝kl├╝─č├╝n├╝ daha iyi g├Ârd├╝─č├╝n├╝ d├╝┼č├╝n├╝rd├╝. Bu d├╝┼č├╝nce, onlara biraz ├╝z├╝nt├╝l├╝ bir k├╝├ž├╝msemeyle davranmas─▒na yol a├žard─▒. ─░┼čin ciddiyetini kavramadan evcilik oynayan ├žocuklara kar┼č─▒ olgun bir insan nas─▒l davran─▒rsa, o da ├Âyle davran─▒rd─▒. ├çektikleri s├Âylevleri elinde olmayarak o─člunun, Andrey'in konu┼čmalar─▒yla kar┼č─▒la┼čt─▒r─▒r, ├Ânceleri kes-tiremedi─či fark─▒ anlard─▒. Kimi zaman burada i┼č├ži mahallesinden daha ├žok ba─č─▒r─▒ld─▒─č─▒ izlenimi edinir, bunun nedenini de ┼č├Âyle a├ž─▒klard─▒: Bunlar daha ├žok ┼čeyler bilirler de ondan daha fazla ba─č─▒r─▒rlarÔÇŽ
Ama ├žo─ču kez de b├╝t├╝n bu adamlar─▒n bile bile ate┼čli davrand─▒klar─▒n─▒, co┼čkunluklar─▒n─▒n yapmac─▒k oldu─čunu g├Âr├╝rd├╝. Her biri, ger├že─či hepsinden daha iyi bildi─čini, daha ├žok sevdi─čini arkada┼člar─▒na g├Âstermek ister gibi bir tav─▒r tak─▒n─▒rd─▒.
«   01   ...    48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   ...    262   »   


´╗┐