´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 169


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬ź├ľl├╝m ad─▒m ad─▒m, istemeye istemeye yakla┼č─▒yor. Belli biraz ac─▒yor bana. Herkesle iyi ge├žinen bir ├žocuktum ├ž├╝nk├╝ÔÇŽ┬╗
Ana usulca hastan─▒n elini ok┼čayarak yalvard─▒: ┬źKonu┼čmamal─▒s─▒n, Yegor!┬╗
┬źBiraz daha bekleyinÔÇŽ Susaca─č─▒m nas─▒lsaÔÇŽ┬╗
G├╝├žl├╝kle soluyor, s├Âzc├╝kleri can─▒n─▒ di┼čine takarak heceliyor, s─▒k s─▒k yar─▒da kesiyordu s├Âz├╝n├╝.
┬źAram─▒zda bulunman─▒z ne iyi!┬╗ diye s├╝rd├╝rd├╝. ┬źY├╝z├╝n├╝z├╝ g├Ârmek ho┼č bir ┼čeyÔÇŽ Sizi g├Âr├╝nce hep ┼č├Âyle derim: acaba sonu ne olacak? sizi de herkes gibiÔÇŽ hapishanenin, her t├╝rl├╝ÔÇŽ k├Ât├╝l├╝─č├╝nÔÇŽ bekledi─čini d├╝┼č├╝nmekÔÇŽ insan─▒ ├╝z├╝yor.. Siz korkmuyor musunuz hapisten?┬╗
Pelageya k─▒saca:
┬źHay─▒r!┬╗ dedi.
┬źKorkmazs─▒n─▒z elbet. Oysa hapishane korkun├ž bir yer. Beni oras─▒ mahvettiÔÇŽ A├ž─▒k konu┼čmak gerekirse, ├Âlmek istemiyorumÔÇŽ┬╗
Ana, ÔÇťBelki ├Âlmezsin daha' demek istiyordu, ama hastan─▒n y├╝z├╝ne bir g├Âz at─▒nca sustu.
┬źDaha ├žal─▒┼čabilirdim. Ama e─čer ├žal─▒┼čam─▒yorsan, ya┼čamak neye yarar?.. Pek sa├žma ┼čeyÔÇŽ┬╗
'Do─čru, ama bu bir avuntu de─čill demi┼čti Andrey ve ┼čimdi bu s├Âzler ana'n─▒n akl─▒na geliyordu. ─░├žini ├žekti. ├çok yorulmu┼čtu o g├╝n, karn─▒ da a├žt─▒. Hastan─▒n h─▒r─▒lt─▒s─▒ oday─▒ dolduruyor, duvarlarda kay─▒p gidiyordu. Ihlamurlar─▒n tepeleri, camlar─▒n ard─▒nda, ├žok al├žaklara inmi┼č bulutlara benziyordu. ├ľl├╝m├╝n peri┼čan eden bekleyi┼či i├žinde her ┼čey karar─▒yor, garip bir hareketsizlikle donakal─▒yordu.
┬źKendimi ├Âyle k├Ât├╝ hissediyorum ki!┬╗
Yegor sustu , g├Âzlerini yumdu, Ana:
┬źUyu,┬╗ dedi. ┬źBelki iyi gelir.┬╗
Hastan─▒n solu─čunu dinledi, ├ževresine bir g├Âz att─▒, birka├ž dakika k─▒p─▒rdamadan durdu. A─č─▒r bir h├╝z├╝n ├ž├Âkm├╝┼čt├╝. Dald─▒. Kap─▒dan hafif bir ses geldi. Ana yerinden s─▒├žrad─▒. Yegor'un g├Âzleri a├ž─▒kt─▒.
┬źUyuyakalm─▒┼č─▒m, kusura bakma!┬╗ dedi Ana.
┬źSen de kusura bakmaÔÇŽ┬╗
Hava karar─▒yordu. So─čuk, g├Âzlere batryordu. Her ┼čey donukla┼čm─▒┼č, hastan─▒n y├╝z├╝ g├Âlgelere b├╝r├╝nm├╝┼čt├╝.
Bir h─▒┼č─▒rt─▒ oldu, Liudmila'n─▒n sesi i┼čitildi: ┬źKaranl─▒kta oturmu┼č f─▒s─▒lda┼č─▒yorlar. D├╝─čme nerede?┬╗ Oda birdenbire ayd─▒nland─▒. Beyaz, hi├ž de ho┼č almayan
bir ayd─▒nl─▒k. Liudmila siyahlar giymu┼č uzun boyu ile dimdik duruyordu.
Yegor b├╝t├╝n v├╝cuduyla bir titreme ge├žirdi, elini g├Â─čs├╝ne g├Ât├╝rd├╝. Liudmila ona do─čru ko┼čarak: ┬źNe oldun?┬╗ diye hayk─▒rd─▒.
«   01   ...    59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   ...    262   »   


´╗┐