´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 170


ANA

MAKS─░M GORK─░


B├╝y├╝yen ve ola─čan├╝st├╝ parlayan g├Âzlerle Ana'ya bak─▒yordu Yegor. A─čz─▒ a├ž─▒kt─▒. Ba┼č─▒n─▒ kald─▒rd─▒, elini uzatt─▒. Ana usulca tuttu eli, solu─čunu tutarak hastaya bakt─▒. Yegor k─▒vrand─▒, ba┼č─▒n─▒ arkaya att─▒, y├╝ksek sesle:
┬źYapam─▒yorumÔÇŽ bitti!┬╗ dedi.
V├╝cudu hafif├že kas─▒ld─▒, ba┼č─▒ omuzuna d├╝┼čt├╝, karyolan─▒n ├╝st├╝nde yanan lamban─▒n donuk ─▒┼č─▒─č─▒ b├╝y├╝yen g├Âzlerinde ├Âl├╝ bir par─▒lt─▒ ile yans─▒d─▒.
Ana:
┬źAh! Yegor'cu─čum!┬╗ diye m─▒r─▒ldand─▒. Liudmila a─č─▒r ad─▒mlarla karyoladan uzakla┼čt─▒, pencerenin ├Ân├╝nde durdu. Bak─▒┼čtan uzaklara dald─▒. ┬ź├ľld├╝,┬╗ dedi.
Pelageya, gen├ž kad─▒n─▒n b├Âylesine g├╝├žl├╝ bir sesle konu┼čmas─▒na Bk kez tan─▒k oluyordu.
Liudmila e─čildi, dirseklerini pencereye dayad─▒ ve ba┼č─▒na bir darbe yemi┼č gibi birdenbire diz├╝st├╝ d├╝┼čt├╝, elleriyle y├╝z├╝n├╝ ├Ârtt├╝, bo─čuk bir inilti koyverdi.
Ana, Yegor'un a─č─▒r kotlar─▒n─▒ g├Â─čs├╝ ├╝zerinde ├žarprazla-ma kavu┼čturdu, ba┼č─▒n─▒ yast─▒─č─▒n ├╝zerine yerle┼čtirdi. Sonra ya┼člar─▒n─▒ silerek Uudmila'ya yakla┼čt─▒, ├╝st├╝ne e─čildi, usulca g├╝r sa├žlar─▒n─▒ ok┼čad─▒. Gen├ž kad─▒n a┼č─▒r─▒ ├Âl├ž├╝de b├╝y├╝m├╝┼č g├Âr├╝nen donuk g├Âzlerini a─č─▒r a─č─▒r Ana'ya ├ževirdi, kalkt─▒, dudaklar─▒ titreyerek f─▒s─▒ldad─▒:
┬źS├╝rg├╝nde birlikteydik, birlikte ya┼čad─▒k, ayn─▒ hapishanelerde yatt─▒k. Dayan─▒lmaz anlar oldu. Korkun├žtu. Bir├žoklar─▒ cesaretlerini yitiriyordu.┬╗
Kuru bir h─▒├žk─▒r─▒k d├╝─č├╝mlendi bo─čaz─▒nda. Kendini tuttu, sevecenlik ve kederle yumu┼čayan y├╝z├╝n├╝ Ana'ya yakla┼čt─▒rd─▒. Y├╝z├╝ndeki bu anlam gen├žle┼čtiriyordu onu. Kuru h─▒├žk─▒r─▒klarla kesilen bir sesle ├žabuk ├žabuk m─▒r─▒ldand─▒:
┬źO ise, hep ┼čendi, ┼čakala┼č─▒r, g├╝ler, ac─▒lar─▒n─▒ yi─čit├že gizlerdiÔÇŽ zay─▒flan y├╝reklendirmeye ├žal─▒┼č─▒rd─▒ÔÇŽ ├ľyle iyi, ├Âyle duyarl─▒yd─▒ kiÔÇŽ Orada, hareketsizlik bozar insanlar─▒, ├žo─ču zaman a┼ča─č─▒l─▒k duygular uyand─▒r─▒rÔÇŽ ├ľyle iyi bilirdi ki onlara kar┼č─▒ direnmeyi!.. Bilseniz ne arkada┼čt─▒ o! Ki┼čisel ya┼čant─▒s─▒ zordu, ac─▒l─▒yd─▒, ama hi├ž kimse onun s─▒zland─▒─č─▒n─▒ i┼čitmemi┼čtirÔÇŽ Hi├ž kimse hi├ž bir zaman! Ben onun candan bir dostuydum. Onur┬╗ y├╝re─čine ├žok ┼čey bor├žluyum. Kendi ruhundan b├╝t├╝n verebildi─čini vermi┼čtir bana. Yaln─▒zd─▒, bezgindi. Buna kar┼č─▒l─▒k ne ok┼čama, ne ├Âzen bekledi.┬╗
Yegor'un yan─▒na yakla┼čt─▒, e─čilip elini ├Âpt├╝. Kederli, al├žak bir sesle:
┬źArkada┼č─▒m, sevgili arkada┼č─▒m benim,┬╗ dedi. ┬źTe┼čekk├╝r ederim, b├╝t├╝n kalbimle te┼čekk├╝r ederim. Elveda! ├Âmr├╝m boyunca senin gibi ├žal─▒┼čaca─č─▒m., y─▒lmadan, en k├╝├ž├╝k bir ku┼čkuya kap─▒lmadanÔÇŽ Elveda!┬╗
B├╝t├╝n v├╝cudunu sarsan h─▒├žk─▒r─▒klardan bo─čulacak gibi oluyordu. Ba┼č─▒n─▒ Yegor'un ayak ucuna, karyolan─▒n ├╝zerine koydu. Ana, sessiz sedas─▒z g├Âzya┼č─▒ d├Âk├╝yordu. Kimbilir neden, g├Âz ya┼člar─▒n─▒ tutmak i├žin ├žaba harc─▒yordu. Uudmila'ya tatl─▒ davranmak, ├Âzel ve derin bir sevecenlik g├Âstermek, sevgisini ve kederini belirten g├╝zel s├Âzlerle Yegor'dan s├Âzetmek istiyordu. G├Âzya┼člar─▒ aras─▒ndan ├Âl├╝n├╝n ┼či┼čmi┼č y├╝z├╝ne, uyuyor izlenimini veren kapal─▒ g├Âzlerine, hafif├že g├╝l├╝mseyen morarm─▒┼č dudaklar─▒na bak─▒yordu. Lamban─▒n so─čuk ─▒┼č─▒─č─▒ alt─▒nda tam bir sessizlik h├╝k├╝m s├╝r├╝yordu.
Doktor, her zamanki gibi h─▒zl─▒, k├╝├ž├╝k ad─▒mlarla i├žeri girdi. Odan─▒n ortas─▒nda z─▒nk diye durdu. Ellerini cebine dald─▒rd─▒, sinirli bir sesle:
«   01   ...    60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   ...    262   »   


´╗┐