´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 237


ANA

MAKS─░M GORK─░


D├╝┼č├╝nceli d├╝┼č├╝nceli ba┼č─▒n─▒ sallad─▒.
Gardiyan salonun kap─▒s─▒n─▒ a├žm─▒┼č, ba─č─▒r─▒yordu:
┬źAkrabalarÔÇŽ Biletlerinizi g├Âsterin!┬╗
Alayc─▒ bir ses i┼čitildi:
┬źBiletmi┼čÔÇŽ Sirkteyiz sanki!┬╗
┼×imdi herkeste gizli bir sinirlilik, belli belirsiz bir atakl─▒k seziliyordu. Dinleyiciler daha az s─▒k─▒lganl─▒k g├Âsteriyorlar, g├╝r├╝lt├╝ ediyorlar, m├╝ba┼čirlerle tart─▒┼č─▒yorlard─▒.
Y─░RM─░ BE┼×─░NC─░ B├ľL├ťM
Sizov s├Âv├╝p sayarak s─▒ran─▒n ├╝zerine oturdu. Ana: ┬źNen var?┬╗ diye sordu. ┬źHi├ž!.. ─░nsanlar aptalÔÇŽ┬╗
Bir ├ž─▒ng─▒rak sesi i┼čitildi. Kay─▒ts─▒z bir ses, yarg─▒ kurulunun geli┼čini bildirdi.
Herkes yeniden aya─ča kalkt─▒. Yar─▒├žlar ayn─▒ s─▒rayla i├žeri girdiler, yerlerine oturdular. San─▒klar i├žeri al─▒nd─▒lar.
Sizov f─▒s─▒ldad─▒:
┬źDikkat! Savc─▒ konu┼čacak.┬╗
Ana boynunu uzat─▒p ├Âne do─čru e─čildi, kaskat─▒ kesildi. Yine korkun├ž bir ┼čeyler olmas─▒n─▒ bekliyordu.
Savc─▒ aya─ča kalkt─▒, dirse─čini k├╝rs├╝s├╝ne dayad─▒, ba┼č─▒n─▒ yarg─▒├žlara ├ževirdi, derin bir soluk ald─▒, sa─č elini sert├že sallayarak konu┼čmaya ba┼člad─▒.
Ana, ilk s├Âzleri anlayamad─▒. Savc─▒n─▒n sesi g├╝r ve rahatt─▒. K├óh a─č─▒r, k├óh h─▒zl─▒ koru┼čuyordu. S├Âzc├╝kler uzun, tekd├╝ze bir dizi halinde d├Âk├╝l├╝yordu dudaklar─▒ndan; bir ┼čeker par├žas─▒na konmu┼č karasinekler gibi ans─▒z─▒n havada u├žu┼čuyor, birbirini koval─▒yor, d├Ân├╝p duruyordu. Ama Pelageya onun s├Âzlerinden korkun├ž, tehdit edici hi├ž bir ┼čey g├Ârm├╝yordu. Bu s├Âzler kar gibi so─čuk, k├╝l gibi renksizdi. ─░nce, kuru bir kum gibi tane tane d├Âk├╝l├╝yor, salonu k─▒s─▒r bir i├ž s─▒k─▒nt─▒s─▒na bo─čuyordu. Duygudan yana cimri, laf bak─▒m─▒ndan c├Âmert bu konu┼čma Pavel'le arkada┼člar─▒n─▒n kula─č─▒na varm─▒yordu ku┼čkusuz. Onlar hi├ž oral─▒ de─čillerdi. Eskisi kadar so─čukkanl─▒yd─▒lar. Usulca aralar─▒nda konu┼čuyorlar, k├óh a├ž─▒ktan a├ž─▒─ča g├╝l├╝ms├╝yorlar k├óh g├╝l├╝┼člerini as─▒k suratlar─▒ ard─▒nda gizliyorlard─▒.
Sizov:
┬źYalan s├Âyl├╝yorlar!┬╗ diye m─▒r─▒ldand─▒.
Pelageya ayn─▒ ┼čeyi s├Âyleyemiyordu. Savc─▒'n─▒n s├Âzlerini i┼čitiyor, ay─▒rdetmeksizin hepsini su├žlad─▒─č─▒n─▒ anl─▒yordu. Pavel'in ad─▒n─▒ anarken Fedor'dan s├Âz etmeye ba┼čl─▒yor, onu da ayn─▒ ayarda g├Âsteriyor, sonra Bukin'i de ─▒srarla onlar─▒n d├╝zeyine ├ž─▒kar─▒yordu. B├╝t├╝n san─▒klar─▒ ayn─▒ torbaya koyup s─▒k─▒yordu. S├Âzlerinin a├ž─▒k anlam─▒ Ana'y─▒ doyurmuyordu, ama, onu ne ├╝z├╝yor, ne de korkutuyordu. Ana, o korkun├ž ┼čeyi bekliyordu h├ól├ó; onu s├Âzc├╝klerde ar─▒yor, savc─▒n─▒n y├╝z├╝nde, g├Âzlerinde, sesinde havada sallanan bembeyaz elinde ar─▒yordu inatla. Evet, oradayd─▒ o korkun├ž ┼čey, Ana duyuyordu onu, ama elle tutulur ┼čey de─čildi, anlat─▒lmas─▒ olanaks─▒zd─▒. Ama yine de y├╝re─čini s─▒k─▒┼čt─▒r─▒yor, ac─▒t─▒yordu.
«   01   ...    27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   ...    262   »   


´╗┐