´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 244


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źNe demek, efendim, ni├žin b─▒rakm─▒yorlar konu┼čsunlar? Savc─▒ istedi─či kadar konu┼čuyor, her istedi─čini s├Âyleyebiliyor ya!┬╗
S─▒ran─▒n yak─▒n─▒nda duran bir m├╝ba┼čir elini sallayarak: ┬źHi┼č┼čit! Yava┼č!┬╗ dedi.
Baba Samoylov geriye ├žekildi, kar─▒s─▒n─▒n arkas─▒nda saklan─▒p homurdand─▒:
┬źDiyelim ki su├žludurlar. Ama b─▒raks─▒nlar da a├ž─▒klas─▒nlar, neyin kar┼č─▒s─▒na dikilmi┼čler? Anlamak istiyorum. Bu beni de ilgilendirirÔÇŽ┬╗
M├╝ba┼čir, parma─č─▒yla g├Âzda─č─▒ vererek hayk─▒rd─▒:
┬źSusunuz!┬╗
Sizov aksi aksi ba┼č─▒n─▒ sallad─▒.
Ana, g├Âzlerini yarg─▒├žlardan ay─▒rm─▒yordu, onlar─▒n gittik├že artan sinirlili─čini, anla┼č─▒lmaz s├Âzc├╝klerle f─▒s─▒r f─▒s─▒r konu┼čtuklar─▒n─▒ g├Âr├╝yordu. So─čuk ve kalle┼č sesleri y├╝z├╝ne ├žarp─▒yor, bu temas yanaklar─▒n─▒ titretiyor, a─čz─▒nda i─čren├ž bir tat olu┼čturuyordu. Hepsi de o─člunun ve arkada┼člar─▒n─▒n bedeninden bu kan─▒ kaynayan g├╝├žl├╝ gen├žlerin kaslar─▒mdan, organlar─▒ndan s├Âz ediyorlar gibsine geliyordu. Bu canl─▒l─▒k f─▒┼čk─▒ran bedenler, onlarda dilencinin k├Ât├╝ k─▒skan├žl─▒─č─▒n─▒, i┼či bitmi┼čin yap─▒┼čkan a├žg├Âzl├╝l├╝─č├╝n├╝ uyand─▒r─▒yor olmal─▒yd─▒. Dudaklar─▒n─▒ ┼čaplat─▒yorlar, ├žal─▒┼č─▒p zengin edebilen, ya┼čam─▒n tad─▒n─▒ ├ž─▒kartabilen, yaratabilen bu kaslar─▒ yerinerek, ├Âzlemle izliyorlard─▒. ┼×imdi ihtiyarlar bu canl─▒l─▒k ak─▒m─▒ndan vazge├žiyorlar, ona egemen olmak, g├╝c├╝nden yararlanmak, yutmak olana─č─▒n─▒ da yiti-riyorlard─▒. Bu gen├žler bu y├╝zden ya┼čl─▒ yarg─▒├žlarda h─▒n├žl─▒ ve ├╝zg├╝n bir ├Âfke yarat─▒yorlard─▒. G├╝c├╝n├╝ yitirmi┼č y─▒rt─▒c─▒ hayvanlard─▒ bu kocam─▒┼člar; taze etin kokusunu al─▒yorlard─▒, ama art─▒k onu pen├želeyip koparmaya g├╝├žleri yetmezdi, ba┼čkalar─▒nda bulunan g├╝c├╝ kendilerine a┼č─▒layamazlard─▒ ve ya┼čam kayna─č─▒n─▒n ellerinden ka├žt─▒─č─▒n─▒ g├Âr├╝nce ac─▒lar─▒ndan homurdan─▒yor, umutsuzlukla uluyorlard─▒.
Ana yarg─▒├žlara dikkat ettik├že bu garip d├╝┼č├╝ncesi belirginle┼čiyordu. Eskiden her ┼čeyi yutabilen, ama art─▒k bu g├╝├žlerini yitirip a├ž kalan y─▒rt─▒c─▒ hayvanlar, bu g├╝├žs├╝z kudurmu┼člu─ču gizlemeye ├žal─▒┼čm─▒yorlard─▒. Pelageya, hem ana, hem kad─▒n olarak, o─člunun v├╝cudunu onun -al─▒┼č─▒lagelmi┼č deyimiyle- ruhundan daha ├žok severdi. Bunaklar─▒n ├Âlg├╝n g├Âzlerinin o─člunun y├╝z├╝ne, g├Â─čs├╝ne, ellerine, s─▒cac─▒k tenine s├╝rt├╝nd├╝─č├╝n├╝ g├Âr├╝nce deh┼čete kap─▒l─▒yordu. Bu s├╝rt├╝nmeyle sertle┼čmi┼č damarlar─▒ndaki kan─▒ yeniden ─▒s─▒tmak, mahk├╗m edecekleri bu gen├ž ya┼čam─▒n a┼č─▒s─▒yla, y─▒pranm─▒┼č, yar─▒ ├Âl├╝ kaslar─▒n─▒ birazc─▒k, canland─▒rmak istediklerini d├╝┼č├╝n├╝yordu. Ve o─člunun, bu i─čren├ž temaslar─▒ duyuyormu┼č gibi ├╝rpererek kendisine bakt─▒─č─▒n─▒ san─▒yordu.
Pavel'in yorgunca, durgun ve sevecen g├Âzleri anas─▒ndan ayr─▒lm─▒yordu. Arada s─▒rada ba┼č─▒n─▒ sallayarak g├╝l├╝ms├╝yordu. ┬źYak─▒nda ├Âzg├╝r olaca─č─▒m!┬╗ diyen bu g├╝l├╝mseme Pelageya'n─▒n g├Ânl├╝n├╝ ok┼čuyordu.
Yarg─▒├žlar hep birden aya─ča kalkt─▒lar.
┬źGidiyorlar!┬╗ dedi Sizov.
┬źKarar i├žin mi?┬╗
┬źEvet.┬╗
Gerginli─či birden yokoldu. Ezici bir yorgunluk sard─▒ t├╝m bedenini. Ka┼č─▒ oynamaya ba┼člad─▒. Aln─▒nda ter damlalar─▒ belirdi. A─č─▒r bir d├╝┼čk─▒r─▒kl─▒─č─▒, bir a┼ča─č─▒lanma duygusu doldu y├╝re─čine, bu duygu ├žabucak
«   01   ...    34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   ...    262   »   


´╗┐