´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 245


ANA

MAKS─░M GORK─░


yarg─▒├žlara ve yarg─▒lar─▒na kar┼č─▒ dayan─▒lmaz bir k├╝├ž├╝msemeye d├Ân├╝┼čt├╝. Aln─▒n─▒n alt─▒nda bir a─čr─▒ belirdi. A─čr─▒yan yeri eliyle kuvvetlice s─▒k─▒p ├ževresine bakt─▒. San─▒klar─▒n akrabalar─▒ parmakl─▒─ča yakla┼č─▒yorlard─▒. Konu┼čmalar─▒n u─čultusu salonu kaplad─▒. Ana da Pavel'in yan─▒na gitti, elini s─▒kt─▒, h─▒├žk─▒rmaya ba┼člad─▒. Utan├ž ve sevin├ž doluydu i├ži. Bir kar┼č─▒t duygular karma┼čas─▒ i├žinde bocal─▒yordu. Pavel ok┼čay─▒c─▒ laflar etti; K├╝├ž├╝krusyal─▒ ┼čakala┼č─▒p g├╝l├╝yordu.
B├╝t├╝n kad─▒nlar a─čl─▒yorlard─▒. Ama daha ├žok, ├╝z├╝nt├╝den de─čil de al─▒┼čkanl─▒ktan, insan─▒n kafas─▒na inen beklenmedik, sert bir darbenin sersemle┼čtirici ac─▒s─▒ de─čildi bu. ├çocuklardan ayr─▒lacaklar─▒n─▒ bilmenin h├╝zn├╝ sarm─▒┼čt─▒ herkesi. Gelgelelim, o g├╝n├╝n yaratt─▒─č─▒ izlenimlerde bu h├╝z├╝n de eriyip yitiyordu. Ana-babalar evl├ótlar─▒na karma┼č─▒k duygularla bak─▒yorlard─▒. Gen├žli─če kar┼č─▒ besledikleri ku┼čku, kendilerini ├╝st├╝n sayma al─▒┼čkanl─▒─č─▒, garip bir sayg─▒ya kar─▒┼č─▒yordu. ┼×imdi nas─▒l ya┼čayacaklar─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝yorlard─▒ ├╝z├╝nt├╝ i├žinde. Bu bunalt─▒c─▒ d├╝┼č├╝nce, ba┼čka bir ya┼čam, daha iyi bir ya┼čant─▒ olana─č─▒ndan korkusuzca s├Âzeden gen├žlerin uyand─▒rd─▒klar─▒ ilgi kar┼č─▒s─▒nda etkisiz kal─▒yordu. Ger├ži bu t├╝r duygular─▒ dile getirmeye al─▒┼čk─▒n olmad─▒klar─▒ i├žin ├žok konu┼čuyorlard─▒, ama hep basit ┼čeylerden s├Âzediyorlard─▒: ├žama┼č─▒r, giysi, sa─čl─▒─č─▒n─▒ korumak gibiÔÇŽ
Bukin'lerin b├╝y├╝─č├╝, k├╝├ž├╝k karde┼čini y├╝reklendirmeye u─čra┼č─▒yordu:
┬ź─░┼čte adalet dedikleri bu!┬╗
Karde┼či:
┬źBizim s─▒─č─▒rc─▒k ku┼čuna iyi bakÔÇŽ┬╗ diye kar┼č─▒l─▒k veriyordu.
┬źSen merak etme!┬╗
Sizov ye─čeninin elini tutuyor, a─č─▒r a─č─▒r;
┬źEee, Fedor, demek gidiyorsun!┬╗ diyordu.
Fedor e─čildi, kurnaz bir g├╝l├╝msemeyle bir ┼čeyler f─▒s─▒ldad─▒ kula─č─▒na. Yanlar─▒nda bulunan muhaf─▒z eri de g├╝l├╝msedi, ama hemen sert bir tav─▒r tak─▒narak ├Âks├╝rd├╝.
Herkes gibi Ana da ayn─▒ konulardan s├Âzetti Pavel'e. ├çama┼č─▒rlardan, sa─čl─▒─č─▒n─▒ korumaktan, falan, filanÔÇŽ Oysa y├╝re─činde neler vard─▒ neler! Sandrin konusunda, Pavel konusunda, bizzat kendisi konusunda soraca─č─▒ ┼čeyler. S├Âyledi─či b├╝t├╝n s├Âzlerde o─čluna kar┼č─▒ besledi─či sonsuz sevgi, onun ho┼čuna gitme iste─či, ona daha ├žok yak─▒nl─▒k g├Âsterme hevesi ├ž─▒rp─▒n─▒yordu. Bekledi─či o m├╝thi┼č ┼čeyin korkusu da─č─▒lm─▒┼č, hi├ž de ho┼č olmayan bir ├╝rpertiye ve yarg─▒├žlara kar┼č─▒ duydu─ču h─▒nca b─▒rakm─▒┼čt─▒ yerini. ─░├žhde engin, ─▒┼č─▒kl─▒ bir sevincin do─čdu─čunu seziyordu, ama bu sevinci anlayam─▒yor, heyecanlan─▒yordu. K├╝├ž├╝krusyal─▒ herkesle ayr─▒ ayr─▒ konu┼čuyordu. Ana, Andrey'in birka├ž tatl─▒ s├Âze Pavel'den daha ├žok gerek duydu─čunu anlad─▒.
┬źBu yarg─▒lamadan ho┼članmad─▒m!┬╗ dedi ona. Andrey minnetle g├╝l├╝msedi:
┬źNiye, k├╝├ž├╝kanne?┬╗ diye hayk─▒rd─▒. ┬źEski bir ├žark bu, ama h├ól├ó i┼čliyorÔÇŽ┬╗
Ana, duraksaya duraksaya:
┬źKorkulacak bir ┼čey de─čil.┬╗ dedi. ┬ź─░nsan anlayam─▒yorÔÇŽ adalet bunun neresinde?┬╗
┬źHa! Adalet mi istiyordunuz? Siz mahkemelerin ger├že─či arad─▒─č─▒n─▒ m─▒ san─▒yorsunuz?┬╗
Ana i├žini ├žekti, g├╝l├╝msedi.
«   01   ...    35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   ...    262   »   


´╗┐