´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 253


ANA

MAKS─░M GORK─░


Liudmila bo─čuk, yumu┼čak bir sesle g├╝lmeye ba┼člad─▒. ┬źSizi d├╝┼č├╝n├╝yordumÔÇŽ Zor bir ya┼čant─▒n─▒z var, de─čil mi?┬╗
Ana ka┼člar─▒n─▒ oynat─▒yor, susuyor, d├╝┼č├╝n├╝yordu. ┬źElbette ki zor!┬╗ diye hayk─▒rd─▒ Liudmila. Ana:
┬źVallahi, bilmiyorum,┬╗ dedi duraksayarak. ┬źZaman olur, zor oldu─čunu d├╝┼č├╝n├╝r├╝m. ├ľyle ├žok ┼čey oluyor kiÔÇŽ hepsi de ├Âylesine cidd├«, ┼ča┼č─▒las─▒ ┼čeyler, ve birbirini ├ÂylesineÔÇŽ ├Âylesine h─▒zl─▒ izliyor kiÔÇŽ┬╗
─░yi bildi─či o co┼čkunluk ak─▒m─▒ y├╝re─čine do─čru y├╝kseliyor, imgelerle, d├╝┼č├╝ncelerle dolduruyordu onu. Karyolan─▒n ├╝zerine oturdu, d├╝┼č├╝ncelerini toparlamaya koyuldu:
┬ź├çok ┼čeyler oluyor, sonu├ž hep ayn─▒ÔÇŽ ├ťz├╝c├╝ olan ├Âyle ├žok ┼čey var ki, bir bilseniz! ─░nsanlar ac─▒ ├žekiyorlar, ac─▒mas─▒zca sille yiyorlar. Onlara bir├žok zevk yasakÔÇŽ ├çekilmez bir ya┼čam bu!┬╗
Liudmila ba┼č─▒n─▒ kald─▒rd─▒, derin bir bak─▒┼čla kucaklad─▒ Ana'y─▒.
┬źSiz kendinizden s├Âzetmiyorsunuz ama!┬╗ Ana kalk─▒p giyinmeye ba┼člad─▒.
┬ź─░nsan nas─▒l ├žekilebilir bir k├Â┼čeye? Birini seviyorsunuz, ├Âb├╝r├╝ne ba─čl─▒s─▒n─▒z, herkes i├žin korku duyuyorsunuz, ac─▒yorsunuzÔÇŽ B├╝t├╝n bunlar insan─▒n y├╝re─činde ├žat─▒┼č─▒rÔÇŽ Nas─▒l ├žekilebilirsiniz bir k├Â┼čeye?┬╗
Yar─▒ giyinik durumda odan─▒n ortas─▒nda duruyor, d├╝┼č├╝n├╝yordu. Art─▒k eski Pelageya de─čilmi┼č gibi geliyordu. O─člu i├žin onca kayg─▒ ve korku ├žeken, o─člunu sa─č salim yan─▒nda tutmak d├╝┼č├╝ncesiyle ya┼čayan Pelageya. O Pelageya yoktu art─▒k, kopup gitmi┼čti, kimbilir nereye, belki de yan─▒p t├╝kenmi┼čti ├╝z├╝nt├╝lerin ate┼činde ve bu ate┼č ruhunu hafifletmi┼č, ar─▒tm─▒┼čt─▒.
Taptaze bir g├╝├ž y├╝re─čini yenile┼čtiriyordu. ─░├ž d├╝nyas─▒na kulak veriyordu. Hem bilmek istiyordu orada ge├ženleri, hem de eski kayg─▒lar─▒ yeniden canland─▒rmaktan korkuyordu.
Liudmila yakla┼čt─▒, sevecen bir sesle:
┬źNe d├╝┼č├╝n├╝yorsunuz?┬╗ diye sordu.
┬źBilmiyorumÔÇŽ┬╗
Sustular, bak─▒┼čt─▒lar, g├╝l├╝msediler, Liudmila:
┬źBenim semaver ne ├ólemde acaba?┬╗ diyerek odadan ├ž─▒kt─▒.
Ana pencereden d─▒┼čar─▒ bakt─▒. Yo─čun bir ayd─▒nl─▒k g├Ârd├╝. Y├╝re─činin i├ži de alabildi─čine ayd─▒nl─▒kt─▒, yaln─▒z d─▒┼čar─▒s─▒ gibi so─čuk de─čil, s─▒cac─▒kt─▒ tersine. Her ┼čeyden s├Âzetmek, uzun uzun, ne┼čeyle konu┼čmak istiyordu can─▒ Ruhuna dolan, oras─▒n─▒ batan g├╝ne┼čin k─▒z─▒l─▒na boyayan bu duygular─▒ kendisine ba─č─▒┼člad─▒─č─▒ i├žin belli belirsiz bir g├Ân├╝l borcu duyuyordu Tanr─▒ya. Dua etmek iste─či ├ž─▒rp─▒n─▒yordu i├žinde. ├çoktand─▒r duymam─▒┼čt─▒ bu iste─či. Gen├ž bir y├╝z geldi akl─▒na, belle─činde dupduru bir ses ba─č─▒rd─▒: 'Pavel Vlasov'un anas─▒ bu!..' Sandrin'in g├Âzleri k─▒v─▒lc─▒mlar sa├žt─▒ ne┼če ve sevgiyle, Ribin'in karart─▒s─▒ dikildi kar┼č─▒s─▒na. Pavel'in g├╝ne┼č yan─▒─č─▒, i├žine kapan─▒k y├╝z├╝ g├╝ld├╝. Nikolay s─▒k─▒lgan bir tav─▒rla g├Âz k─▒rpt─▒. Ve ans─▒z─▒n b├╝t├╝n bu imgeler hafif bir yele tutulup birbirlerine kar─▒┼čt─▒lar, saydam, alacal─▒ bir buluta d├Ân├╝┼čt├╝ler ve b├╝t├╝n d├╝┼č├╝nceleri bir huzur duyusu i├žine eriyip gitti.
Liudmila odaya d├Ând├╝.
«   01   ...    43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   ...    262   »   


´╗┐