´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 261


ANA

MAKS─░M GORK─░


Ana, k├ó─č─▒tlar─▒ toplad─▒klar─▒n─▒, ceketlerin alt─▒na, ceplere sokup saklad─▒klar─▒n─▒ g├Âr├╝nce yeniden g├╝├ž kazand─▒─č─▒n─▒ duydu. Daha sakinle┼čti. Gurur duyuyordu. Bunun sevinci co┼čturdu onu. Valizden tomar tomar bildiri ├ž─▒kar─▒p sa─ča sola sa├ž─▒yordu. Bir yandan da konu┼čuyordu.
┬źO─člumu ve arkada┼člar─▒n─▒ niye yarg─▒lad─▒lar, biliyor musunuz? S├Âyleyece─čim ve siz inanacaks─▒n─▒z ak sa├žl─▒ bir Anan─▒n s├Âzlerine: D├╝n onlar─▒ mahk├╗um ettiler, ├ž├╝nk├╝ onlar size, hepinize ger├že─či anlat─▒yorlard─▒. Bu ger├že─či hi├ž kimsenin, ama hi├ž kimsenin su├žlayamayaca─č─▒n─▒ d├╝n anlad─▒m.┬╗
Gitgide b├╝y├╝yen ve yo─čunla┼čan kalabal─▒k susmu┼č, Ana'y─▒ canl─▒ bir halka i├žine alm─▒┼čt─▒.
┬ź├çal─▒┼čmak, yoksulluktan, a├žl─▒ktan ve hastal─▒ktan ba┼čka bir ┼čey kazand─▒rm─▒yor insanlara. Her ┼čey aleyhimizde. T├╝m ├Âmr├╝m├╝z├╝ sabah─▒n k├Âr├╝nden gece yar─▒lar─▒na dek ├žal─▒┼č─▒p didinerek t├╝ketiyoruz, ├žirkefin aldatmacan─▒n i├žinde s├╝r├╝n├╝yoruz, kahroluyoruz, ├Âte yanda ise ba┼čkalar─▒ ├žekti─čimiz ├žileler sayesinde ├žatlay─▒ncaya dek yiyor, i├žiyor, e─členiyor. Ve bizleri k├Âpekler gibi tasmal─▒, zincirli tutuyorlar, cehalet i├žinde b─▒rak─▒yorlar, korku i├žinde ya┼čat─▒yorlarÔÇŽ Evet, hi├ž bir ┼čeyden haberimiz yok ve her ┼čeyden korkar─▒z! Bizim ya┼čam─▒m─▒z bir geceden ibaret, zifir karanl─▒k bir gece!┬╗
Birka├ž yerden bo─čuk sesler y├╝kseldi:
┬źGer├žekten ├Âyle!┬╗
┬źKapat ┼čunun ├ženesini!┬╗
Ana, kalabal─▒─č─▒n gerisinde sivil polisi g├Ârd├╝; yan─▒nda iki jandarma vard─▒. Son tomarlar─▒ da da─č─▒tmak i├žin acele etti, ama elini valizin i├žine sokunca orada bir ba┼čka ele rastlad─▒. ┬źAl─▒n! Al─▒n!┬╗
┬źDa─č─▒l─▒n!┬╗ diye ba─č─▒rd─▒lar jandarmalar kalabal─▒─č─▒ geriye iterek.
Kalabal─▒k, bu iti┼č kak─▒┼č aras─▒nda belki de istemeyerek jandarmalar─▒ s─▒k─▒┼čt─▒r─▒yor, hareketlerine engel oluyordu. K─▒r sa├žl─▒, d├╝r├╝st bak─▒┼čl─▒, y├╝z├╝nden iyilik akan bu kad─▒n─▒n ├žekicili─či vard─▒. Ya┼čam─▒n ak─▒┼č─▒ i├žinde birbirinden kopmu┼č, yaln─▒zla┼čm─▒┼č bu insanlar ┼čimdi onun s├Âzleri kar┼č─▒s─▒nda bir b├╝t├╝n halinde kayna┼č─▒yorlard─▒. Belki de ├žoktand─▒r bekliyorlard─▒ bu ate┼čli s├Âzleri, susam─▒┼člard─▒ belki fele─čin sillesini yiyen, onurlar─▒n─▒ unutan bu fakirler.. Ana'ya en yak─▒n duranlar susuyorlard─▒. Pelageya onlar─▒n dikkatli doymaz g├Âzlerini g├Âr├╝yor, ─▒l─▒k soluklar─▒n─▒ y├╝z├╝nde duyuyordu.
┬źGit burdan, kocakar─▒!┬╗
┬źYakalayacaklar seni!┬╗
┬źHi├ž korktu─ču yok!┬╗
Jandarmalar yakla┼č─▒yorlar:
┬źYallah! Dal─▒─č─▒l─▒n bakal─▒m!┬╗ diye ba─č─▒r─▒yorlard─▒.
─░tilip kak─▒lanlar sendeliyor, birbirlerine tutunuyorlard─▒.
Hepsinin, s├Âylediklerini anlamaya, inanmaya haz─▒r olduklar─▒n─▒ sanan Pelageya b├╝t├╝n bildiklerini, kudretini hissetti─či b├╝t├╝n d├╝┼č├╝nceleri tel├ó┼čla anlatmak, ortaya d├Âkmek istiyordu. S├Âzler, fikirler, benli─činin ta derinliklerinden hi├ž ├žaba harcamadan f─▒┼čk─▒r─▒yor, dudaklar─▒n─▒n ucuna geliyordu bir ┼čark─▒ gibi. Ancak, sesinin titredi─čini, k─▒s─▒ld─▒─č─▒n─▒ fark ediyor ve bundan utan─▒yordu:
┬źO─člumun s├Âz├╝, i┼č├ži s─▒n─▒f─▒n─▒n bir evl├ód─▒n─▒n, namuslu bir insan─▒n tertemiz s├Âz├╝d├╝r! D├╝r├╝st insanlar cesaretlerinden tan─▒n─▒rlar!..┬╗
«   01   ...    51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   ...    262   »   


´╗┐