´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 32


ANA

MAKS─░M GORK─░


Pavel ba┼č─▒yla evet dedi. Subay tHy─▒─č─▒n─▒n ucunu burarak devam etti:
┬źEvinde arama yapaca─č─▒mÔÇŽ Kalk bakal─▒m, kocakar─▒ÔÇŽ Bunlar kim peki?┬╗
─░├žeri bakt─▒ ve h─▒zl─▒ ad─▒mlarla odaya girdi: ┬źKimsiniz siz?┬╗
Tan─▒k olarak ├ža─čr─▒lm─▒┼č iki ki┼či geliyordu. Biri ihtiyar D├Âkmeci Tveryakov'du, ├Âb├╝r├╝ de kirac─▒s─▒, Ate┼č├ži Ribin'di. Siyah sa├ž ve sakall─▒, ciddi bir adam olan Ribin tok bir sesle: ┬źSel├óm Pelageya!┬╗ dedi.
Ana bir yandan giyiniyor, bir yandan da kendi kendini y├╝reklendirmek i├žin s├Âylenip duruyordu.
┬ź─░yi do─črusu! Gecenin k├Âr├╝nde geliyorlarÔÇŽ millet yatm─▒┼čÔÇŽ onlar geliyorlar!..┬╗
Oda dar geliyordu. Keskin bir cila kokusu sinmi┼čti havaya. ─░ki jandarma ile mahallenin polis komiseri Riskin ├žizmelerini d├Â┼čeme ├╝zerinde rap rap ├Âtt├╝r├╝yorlar, kitaplar─▒ raftan indirip masan─▒n ├╝zerine, subay─▒n ├Ân├╝ne istif ediyorlard─▒. ─░ki ki┼či de yumruklayarak duvar─▒ yokluyor, sandalyelerin alt─▒na bak─▒yorlard─▒. Birisi zar zor oca─č─▒n ├╝zerine t─▒rmand─▒. K├╝├ž├╝krusyal─▒ ile Vesovki┼čov bir k├Â┼čeye ├žekilip birbirlerine sokulmu┼člard─▒. Nikolay'─▒n ├žopur y├╝z├╝ k─▒z─▒l beneklerle ├Ârt├╝lm├╝┼čt├╝. G├Âzlerini subay─▒n y├╝z├╝nden ay─▒ram─▒yordu. Andrey b─▒y─▒klar─▒yla oynuyordu. Ana odaya girince, ba┼č─▒n─▒ sallayarak dost├ža g├╝l├╝msedi ona.
Pelagey├ó korkusunu yenmeye ├žal─▒┼čarak ilerledi. Her zamanki gibi yan yan y├╝r├╝m├╝yordu ┼čimdi. G├Â─čs├╝n├╝ ileriye do─čru dik tutuyordu. Bu duru┼ču onu ├Âzentili ve g├╝l├╝n├ž g├Âsteriyordu. Y├╝r├╝rken g├╝r├╝lt├╝ ediyor, ka┼člar─▒n─▒ titretiyordu.
Subay, beyaz elinin ince uzun parmaklar─▒yla kitaplar─▒ al─▒p sayfalan ├žabuk ├žabuk ├ževiriyor, silkiyor, sonra usta bir hareketle bir k─▒y─▒ya at─▒yordu. Kimi zaman kitaplardan biri yere d├╝┼č├╝yordu. Kimse konu┼čmuyordu. Kan ter i├žinde kalan jandarmalar burunlar─▒n─▒ ├žekiyorlard─▒. Mahmuzlar sak─▒rd─▒yor, arada s─▒rada bir soru i┼čitiliyordu: ┬źBuraya bak─▒ld─▒ m─▒?┬╗
Pelagey├ó, Pavel'in yan─▒nda durdu, b├Âlmenin yak─▒n─▒nda. O da, o─člu gibi, kollar─▒n─▒ g├Â─čs├╝ ├╝zerinde kavu┼čturdu ve subay─▒ izledi. Dizleri titriyor, g├Âzleri bu─čulan─▒yordu.
Ans─▒z─▒n Vesov┼čikov'un sesi sessizli─či b─▒├žak gibi kesti:
┬źKitaplar─▒ yere atman─▒n ne anlam─▒ var?┬╗
Ana ├╝rperdi. Tveryakov, sanki ense k├Âk├╝ne bir darbe yemi┼č gibi kafas─▒n─▒ sallad─▒. Ribin ├Âks├╝rd├╝, dikkatle Nikolay'a bakt─▒.
Subay g├Âzlerini k─▒sarak bir an o ├žopur, hareketsiz y├╝ze bakt─▒. Parmaklar─▒ daha h─▒zl─▒ ├ževirmeye ba┼člad─▒ sayfalar─▒. Zaman. zaman g├Âk g├Âzlerini ├Âyle a├ž─▒yordu ki, m├╝thi┼č bir a─čr─▒s─▒ var da art─▒k dayanamay─▒p ├ž─▒l─▒─č─▒ basacak san─▒yordu insan.
Vesov┼čikov bir kez daha:
┬źAsker!┬╗ dedi, ┬źkald─▒r kitaplar─▒.┬╗
Jandarmalar hep birden Vesov┼čikov'a d├Ând├╝ler, sonra subaya bakt─▒lar: Subay yine ba┼č─▒n─▒ kald─▒rd─▒. Nikolay'─▒n kocaman karalt─▒s─▒na derin bir bak─▒┼č f─▒rlatt─▒, sonra yayvan burundan ├ž─▒kan bir sesle:
┬ź├ľyle yaÔÇŽ kald─▒r─▒nÔÇŽ┬╗ dedi.
«   01   ...    22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   ...    262   »   


´╗┐