´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 33


ANA

MAKS─░M GORK─░


Jandarmalardan biri e─čildi, g├Âz ucuyla Vesov┼čikov'u s├╝zerek, sayfalar─▒ buru┼čan kitaplar─▒ kald─▒rmaya ba┼člad─▒ÔÇŽ Ana:
Bu Nikolay dilini tutsa iyi eder!┬╗ diye f─▒s─▒ldad─▒ o─čluna. Pavel omuzlar─▒n─▒ silkti. K├╝├ž├╝krusyal─▒ ba┼č─▒n─▒ ├Ân├╝ne e─čdi.
┬źKim okuyor ─░ncil'i?┬╗
┬źBen,┬╗ dedi Pavel.
┬źPeki, b├╝t├╝n bir kitaplar kimin?┬╗
┬źBenim.┬╗
┬ź─░yi!┬╗ dedi subay.
Sandalyenin arkal─▒─č─▒na yasland─▒, ince ellerinin parmaklar─▒n─▒ ├ž─▒tlatt─▒, bacaklar─▒n─▒ masan─▒n alt─▒ndan uzatt─▒, b─▒y─▒─č─▒n─▒ burdu. Vesov┼čikov'a d├Ânerek:
┬źAndrey Nakhodka sen misin?┬╗ diye sordu.
Nikolay ilerleyerek:
┬źEvet,┬╗ kar┼č─▒l─▒─č─▒n─▒ verdi.
K├╝├ž├╝krusyal─▒ elini uzatt─▒, Nikolay'─▒ omuzundan tutup geri ├žekti:
┬źYan─▒ld─▒!┬╗ dedi. ┬źAndrey, benim!┬╗
Subay elini kald─▒rd─▒, i┼čaret parma─č─▒n─▒^allayarak:
┬źDikkat et, sen!┬╗ dedi.
Ve evrak─▒n─▒ kar─▒┼čt─▒rmaya ba┼člad─▒.
D─▒┼čarda, ay─▒┼č─▒─č─▒na ald─▒rmayan merakl─▒ g├Âzler pencereden i├žerisini seyrediyordu. Evin ├Ân├╝nde birisi y├╝r├╝yordu karlar─▒ g─▒c─▒rdatarak:
┬źSen, Nakhodka, bundan ├Ânce bir kez daha siyasal su├žtan kovu┼čturmaya u─čram─▒┼čs─▒n, ├Âyle mi?┬╗ diye sordu subay.
┬źEvet, Rostov'da, Saratov'daÔÇŽ Yaln─▒z, orada jandarmalar bana 'siz' diye hitap ederlerdi.┬╗
Subay sa─č g├Âz├╝n├╝ k─▒rpt─▒, ovu┼čturdu, ufac─▒k di┼čleri g├Âr├╝nd├╝:
┬źPeki,┬╗ diye s├╝rd├╝rd├╝. ┬źSiz, Nakhodka, evet, ├Âzellikle siz, fabrikada canavarca bildiriler da─č─▒tan al├žaklar─▒n kimler olduklar─▒n─▒ bilmiyor musunuz? Ha?┬╗
K├╝├ž├╝krusyal─▒ bacaklar─▒ ├╝zerinde sa─ča sola salland─▒, geni┼č bir g├╝l├╝mseme ayd─▒nlatt─▒ y├╝z├╝n├╝. Bir ┼čey s├Âyleyecekti ki, Nikolay'─▒n sinir bozucu sesi yeniden i┼čitildi:
┬źBiz ilk kez olarak al├žak g├Âr├╝yoruzÔÇŽ┬╗
Bir an sessizlik oldu. Herkes ta┼č kesilmi┼čti.
«   01   ...    23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   ...    262   »   


´╗┐