´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 39


ANA

MAKS─░M GORK─░


s├Âzlerinden ho┼članmayaca─č─▒n─▒, g├╝nah sayaca─č─▒n─▒ umuyordu. Ama misafirinin Tanr─▒'ya ili┼čkin s├Âzlerini i┼čitince, kendini tutamad─▒, kesin ve direngen bir sesle:
┬źTanr─▒dan s├Âzederken daha dikkatli olmal─▒s─▒n─▒z!┬╗ dedi. ┬źSiz kendinizÔÇŽ elbette ki nas─▒l isterseniz ├Âyle d├╝┼č├╝n├╝rs├╝n├╝z!┬╗
Solucju, daha bir kuvvetle devam etti: . ┬źPeki ama, e─čer.
Tanr─▒y─▒ elinden al─▒rsan─▒z, benim gibi ya┼čl─▒ bir kad─▒n ├╝z├╝nt├╝l├╝ zamanlar─▒nda nereye dayan─▒r?┬╗
G├Âzleri ya┼člarla doldu. Bula┼č─▒klar─▒ y─▒karken elleri titriyordu.
Pavel tatl─▒, sevecen bir sesle: ┬źBizi iyi anlamad─▒n─▒z, anne!┬╗ dedi. Ribin g├╝l├╝mseyerek Pavel'e bakt─▒, a─č─▒r, anlaml─▒ bir sesle:
┬źBa─č─▒┼čla beni, Ana,┬╗ dedi. ┬źD├╝┼č├╝ncelerini de─či┼čtirmek i├žin biraz ya┼čl─▒ oldu─čunu unuttum daÔÇŽ┬╗ Pavel devam etti:
┬źBenim s├Âzkonusu etti─čim Tanr─▒ sizin inand─▒─č─▒n─▒z sevecen, ba─č─▒┼člay─▒c─▒ Tanr─▒ de─čildi, papazlar─▒n bizi tehdit etmek i├žin silah gibi kulland─▒klar─▒ Tanr─▒yd─▒. ├ľyle bir Tanr─▒ ki, onun ad─▒na herkesi birka├ž ki┼činin ac─▒mas─▒z iradesine ba┼č e─čme─če zorlamak isterler.┬╗
Ribin elini masaya vurarak:
┬źTamam, sorun bu!┬╗ diye hayk─▒rd─▒. ┬źDinimizi bile de─či┼čtirdiler. Ellerine ne ge├žse bize kar┼č─▒ ├ževiriyorlar. Bilirsin, Ana. Tanr─▒ insan─▒ kendi tasvirine g├Âre yaratm─▒┼čt─▒r derler. ├ľyleyse ona benzememiz gerekirdi. Oysa biz Tanr─▒ya de─čil, y─▒rt─▒c─▒ hayvanlara benzeriz. Kilisede i┼člerine geldi─či bi├žimde bir Tanr─▒ g├Âsterirler bize. ─░ftira ederler Tanr─▒ya. ├ç─▒karlar─▒n─▒ y├╝r├╝tmek, ruhumuzu ├Âld├╝rmek i├žin onu k─▒l─▒ktan k─▒l─▒─ča sokarlar.┬╗
Al├žak sesle konu┼čuyordu, ama a─čz─▒ndan ├ž─▒kan her s├Âzc├╝k a─č─▒r bir yumruk gibi Ana'n─▒n kafas─▒na iniyor, onu sersemletiyordu. Kara sakalla ├žer├ževeli geni┼č y├╝z├╝ korkutuyordu kad─▒nca─č─▒z─▒; koyu g├Âzlerinin par─▒lt─▒s─▒na dayanam─▒yor, y├╝re─čine ac─▒ verici bir korku yerle┼čiyordu. Kafas─▒n─▒ sallayarak:
┬źHay─▒r,┬╗ dedi. ┬źGitsem iyi olacak. Bunlar─▒ dinlemek g├╝c├╝m├╝ a┼čan bir ┼čey!┬╗
Ve mutfa─ča ka├žt─▒. Ribin hayk─▒r─▒yordu:
┬źG├Âr├╝yor musun, Pavel? Her ┼čeyin k├Âk├╝ y├╝rekte, kafada de─čil! Y├╝rekte asla ba┼čka ┼čey bitmeyecektir.┬╗
┬ź─░nsan─▒ ancak ak─▒l ├Âzg├╝rle┼čtirir!┬╗ dedi Pavel.
Ribin inatla hayk─▒rd─▒:
┬źAk─▒l g├╝├ž vermez. G├╝c├╝ y├╝rek verir, kafa de─čil. Bu b├Âyle!┬╗
Ana soyunup yatm─▒┼čt─▒. Duas─▒n─▒ yapmam─▒┼čt─▒. ├ť┼č├╝yordu. Huzursuzdu. Eskiden Ribin'i ak─▒ll─▒ uslu bir adam san─▒rken, ┼čimdi ona kar┼č─▒ d├╝┼čmanl─▒k duyuyordu. Sesini dinlerken:
ÔÇťDinsiz! Bozguncu herif!' diye d├╝┼č├╝n├╝yordu. 'Ne diye buraya geliyor sanki?'
Ribin ise sakin, kendinden emin konu┼čuyordu:
«   01   ...    29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   ...    262   »   


´╗┐