´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 40


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źKutsal bir yer bo┼č kalmamal─▒d─▒r. Ruhumuz ac─▒l─▒ bir yerdir. Tanr─▒n─▒n bulundu─ču yerdir. E─čer Tanr─▒ o yerden elini ete─čini ├žekerse, yara a├ž─▒l─▒r i┼čte orada! Yeni bir iman yaratmak gerek, PavelÔÇŽ insanlara dost olan bir din.┬╗
┬ź─░sa b├Âyle bir din kurdu ya!┬╗ dedi Pavel.
┬ź─░sa'n─▒n iradesi sa─člam de─čildi. Sezar'─▒ tan─▒rd─▒. Tanr─▒, bir insan─▒n, ba┼čka insanlar ├╝zerinde zorbal─▒k kurmas─▒n─▒ kabul edemez, ├ž├╝nk├╝ Tanr─▒n─▒n kendisi salt kurdettir! Ruhunu payla┼čmaz. ┼×u tanr─▒sald─▒r, bu be┼čeridir demezÔÇŽ Oysaki isa ticareti kabul ederdi. Evlili─či kabul ederdi. ─░ncir a─čac─▒n─▒ l├ónet-lemi┼čtir. incir a─čac─▒ k─▒s─▒rsa, su├ž a─ča├žta m─▒? E─čer ruhun g├╝zel meyveleri yoksa, bunda ruhun da su├žu yokturÔÇŽ Ben miyim yani k├Ât├╝l├╝─č├╝ ruhun i├žine eken?┬╗
Seslerin ard─▒ arkas─▒ kesilmiyordu odada. Co┼čkulu bir oyun oynuyormus gibi, sesler, k├óh al├žal─▒yor, k├óh ├žat─▒┼č─▒yordu. Pavel yukar─▒ a┼ča─č─▒ geziniyor, ayaklar─▒ alt─▒nda d├Â┼čeme ├žat─▒rd─▒yordu. Konu┼čtu─ču zaman, b├╝t├╝n sesler onun sesinde eriyordu. Ribin a─č─▒r ve sakin sesiyle onu yan─▒tlarken saatin tik-taklar─▒ ve evin duvarlar─▒n─▒ t─▒rmalayan donun kuru ├žat─▒rt─▒s─▒ i┼čitiliyordu.
┬źBen bildi─čim yolla, ate┼č├ži a─čz─▒yla s├Âyleyece─čim sana: Tanr─▒ ate┼če benzer. ─░┼čte b├Âyle. Y├╝rekte ya┼čar. Tanr─▒ Kel├ómd─▒r. Kel├óm ise Ruh'tur. ├ľyle yaz─▒yorÔÇŽ┬╗
Pavel dayatarak:
┬źRuh de─čil, ak─▒l!┬╗ diye yineledi.
┬ź├ľyle! Bu demektir ki Tanr─▒ y├╝rekte ve ak─▒ldad─▒r, ama
Kilisede de─čil!┬╗
Ana uyudu ve Ribin'in gitti─čini i┼čitmedi.
Ribin s─▒k s─▒k gelmeye ba┼člad─▒. Pavel'in arkada┼člar─▒ndan biri orada oldu─ču zaman, ate┼č├ži bir k├Â┼čeye oturur, konu┼čmazd─▒. Yaln─▒z, arada s─▒rada:
┬źTamam, do─čru,┬╗ derdi.
Bir g├╝n, siyah g├Âzlerini orada bulunanlar─▒n ├╝zerinde gezdirerek ters ters homurdand─▒:
┬źOlandan s├Âzetmeli, olacaktan de─čil. Olaca─č─▒ kimse bilmez ├ž├╝nk├╝. Halk ├Âzg├╝rl├╝─č├╝ne kavu┼čtuktan sonra, yap─▒lacak en iyi ┼čeyin ne oldu─čunu kendili─činden g├Ârecektir. Onun kafas─▒na bir s├╝r├╝ istemedi─či ┼čey t─▒kt─▒lar, bu kadar─▒ yeter! Kendisi d├╝┼č├╝ns├╝n! se├žimini yaps─▒n! Belki her ┼čeyi tutup atmak isteyecek, t├╝m ya┼čam─▒, b├╝t├╝n bilimleri, belki her ┼čeyin kendisi aleyhine ├ževrilmi┼č oldu─čunu g├Ârecektir; s├Âzgelimi kilise gibiÔÇŽ En iyisi, b├╝t├╝n kitaplar─▒ eline verirsiniz, karar─▒ kendisi verirÔÇŽ ─░┼čte bu!┬╗
Pavel yaln─▒z oldu─ču zaman hemen sonu gelmez bir tart─▒┼čmaya giri┼čirlerdi. Ne var ki bu tart─▒┼čmalar hep sakin ge├žerdi. Ana kayg─▒yla dinlerdi onlar─▒, g├Âzleriyle izler, s├Âylenilenleri anlamaya ├žal─▒┼č─▒rd─▒. Bazen geni┼č omuzlu ve kara sakall─▒ muji─čin de, sa─člam yap─▒l─▒ iriyar─▒ o─člunun da k├Âr olduklar─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝rd├╝. Bir ├ž─▒k─▒┼č bulmak i├žin sa─ča sola sald─▒r─▒rlar, rastlad─▒klar─▒ ┼čeylere sar─▒l─▒rlar, g├╝├žl├╝ ama beceriksiz elleriyle her ┼čeyi sarsarlar, her ┼čeyi surdan al─▒p buraya korlar, yere d├╝┼č├╝r├╝p sonra da ├ži─čnerlerdi. Bir ┼čeye s├╝rt├╝n├╝rler, ba┼čka bir ┼čeyi yoklarlar, sonra onu geriye iterler, ama ne inan├žlar─▒n─▒ yitirirlerdi, ne de umutlar─▒n─▒ÔÇŽ
«   01   ...    30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   ...    262   »   


´╗┐