´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 44


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źHer zaman ve her yerde en ├žok ├žal─▒┼čan biziz, ya┼čam─▒n nimetlerinden en az pay alan da biz. Bizi d├╝┼č├╝nen kim? Kim iyilik d├╝┼č├╝n├╝r bize? Kim insan yerine kor bizi? Hi├ž kimse!┬╗
Bir ses, yank─▒ gibi:
┬źHi├ž kimse!┬╗ dedi.
Pavel kendine geldi, daha yal─▒n ve serinkanl─▒ konu┼čmaya ba┼člad─▒. Kalabal─▒k yava┼č yava┼č ona yakla┼č─▒yor, ├žokba┼čl─▒ karanl─▒k bir g├Âvde gibi toplan─▒yordu. Y├╝zlerce dikkatli g├Âz konu┼čana dikiliyor; herkes, s├Âzlerine kulak kabart─▒yordu.
┬źHepimizin arkada┼č oldu─čunu hissetmedik├že, ayn─▒ istekle, haklar─▒m─▒z i├žin m├╝cadele etme iste─čiyle s─▒k─▒s─▒k─▒ya birbirlerine ba─čl─▒ dostlardan olu┼čan bir aile olu┼čturmad─▒k├ža, daha iyi bir ya┼čant─▒ya ula┼čamay─▒z.┬╗
Ana'n─▒n ├ževresinden kaba sesler i┼čitildi:
┬źSadede gel!┬╗
Bir iki ses:
┬źB─▒rak─▒n konu┼čsun!┬╗ diye ba─č─▒rd─▒.
Kararm─▒┼č, as─▒k suratlar ku┼čkulu g├Âr├╝n├╝yordu. Yaln─▒z birka├ž cidd├« ve d├╝┼č├╝nceli bak─▒┼č geziniyordu Pavel'in ├╝zerinde.
┬źSosyalisttir bu, ama ahmak de─čildir!┬╗ dedi biri.
Tek g├Âzl├╝, iri yar─▒ bir delikanl─▒ omuzuyla Ana'yi d├╝rtt├╝:
┬źHerhalde korkmuyor!┬╗ dedi.
┬źArkada┼člar, e─čer biz kendi kendimize yard─▒m etmezsek, hi├ž kimse bize yard─▒m etmez, bunu anlaman─▒n zaman─▒ gelmi┼čtir. Birimiz hepimiz i├žin, hepimiz birimiz i├žin, i┼čte bizim yasam─▒z, e─čer ba┼čarmak istiyorsak!┬╗
Makhptin:
┬źDo─čru s├Âyl├╝yor, ├žocuklar!┬╗ diye ba─č─▒rd─▒. Ve yumru─čunu havaya kald─▒r─▒p sallad─▒. ┬źM├╝d├╝r├╝ buraya getirmek gerek!┬╗ diye devam etti Pavel.
Sanki kas─▒rga koptu. Kalabal─▒k dalgalanmaya ba┼člad─▒. Bir s├╝r├╝ insan hep bir a─č─▒zdan ba─č─▒rd─▒:
┬źM├╝d├╝r! M├╝d├╝r!┬╗
┬źTemsilciler g├Ânderilsin m├╝d├╝re!┬╗
Pelageya en ├Ân s─▒raya varm─▒┼čt─▒. A┼ča─č─▒dan, gururla izledi o─člunu. Pavel, en ├žok sayg─▒ g├Âren* ya┼čl─▒ i┼č├žilerin ortas─▒nda duruyordu; herkes onun s├Âylediklerini dinliyor, onayl─▒yordu, ├Âl├ž├╝y├╝ ka├ž─▒rmad─▒, ├Âtekiler gibi s├Âv├╝p saymad─▒─č─▒ i├žin Ana seviniyordu.
├çinko dam─▒n ├╝zerine dolu nas─▒l d├╝┼čerse, kesik hayk─▒r─▒┼člar, k├╝f├╝rler, ilen├žler de ├Âyle ya─č─▒yordu kalabal─▒─č─▒n ├╝zerine. Pavel b├╝y├╝yen g├Âzlerle yukardan kalabal─▒─ča bak─▒yordu. Bir ┼čey arar gibiydi.
«   01   ...    34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   ...    262   »   


´╗┐