´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 81


ANA

MAKS─░M GORK─░


Nikolay a─č─▒r a─č─▒r konu┼čtu:
┬źSandrin diyor ki, insan─▒n y├╝z├╝ ruhunun aynas─▒d─▒r, diyor.┬╗
┬źOysa do─čru de─čil bu!.. Sandrin'in de burnu kemerli, elmac─▒k kemikleri ├ž─▒k─▒k, ama bir y─▒ld─▒z gibi p─▒r─▒l p─▒r─▒l bir ruhu var!┬╗
Vesov┼čikov Andrey'e bakt─▒, g├╝l├╝msedi. ├çaya oturdular.
Vesov┼čikov iri bir patates ald─▒, sert bir hareketle bir par├ža ekme─če tuz ekti, s├╝k├╗netle, a─č─▒r a─č─▒r, gevi┼č getirir gibi ├ži─čnemeye ba┼člad─▒.
┬źBurada ne var ne yok?┬╗ diye sordu lokmas─▒n─▒ yutmadan.
Andrey, propagandan─▒n fabrikada nas─▒l zemin kazand─▒─č─▒n─▒ ne┼če ile anlat─▒nca, Nikolay'in y├╝z├╝ yine as─▒ld─▒. Bo─čuk bir sesle:
┬źB├Âyle ┼čeyler uzun s├╝rer, uzun!┬╗ dedi. ┬źDaha h─▒zl─▒ ilerlemek gerekÔÇŽ┬╗
Ana, Nikolay'─▒n y├╝z├╝ne bakt─▒, yeniden belli belirsiz bir k─▒zg─▒nl─▒k duydu ona kar┼č─▒.
┬źYa┼čam beygir de─čildir ki kam├ž─▒yla y├╝r├╝tesin!┬╗ dedi Andrey.
Fakat Vesov┼čikov kafas─▒n─▒ inatla sall─▒yordu. ┬ź├çok uzun s├╝rer bu!┬╗ dedi. ┬źSabr─▒m yok benim! Ne yapmal─▒ ki?┬╗
G├╝├žs├╝zl├╝k belirten bir hareketle kollar─▒n─▒ iki yana a├žt─▒. K├╝├ž├╝krusyal─▒'ya bakt─▒, susup cevap bekledi. Andery ba┼č─▒n─▒ e─čdi:
┬źHepimiz ├Â─črenmeli ve ba┼čkalar─▒na ├Â─čretmeliyiz, i┼čimiz bu!┬╗
┬źPeki, ne zaman d├Âv├╝┼čece─čiz?┬╗ K├╝├ž├╝krusyal─▒ g├╝l├╝msedi:
┬źDaha ├Ânce ├žok dayak yiyece─čiz. Bunu bilirim ben. Gelgelelim ne zaman d├Âv├╝┼č├╝lece─čini bilmem, ├Ânce kafalar─▒ silahland─▒rmal─▒y─▒z, sonra elleri. Benim kan─▒m bu.┬╗
Nikolay yeniden yemeye koyuldu. Ana, onun geni┼č y├╝z├╝n├╝ ka├žamak bak─▒┼člarla s├╝z├╝yor, onunla, onun iri yar─▒ v├╝cuduyla ba─čda┼čmas─▒n─▒ sa─člayacak bir ┼čeyler bulmaya ├žabal─▒yordu. Ve bak─▒┼č─▒ onun k├╝├ž├╝k, keskin g├Âzlerine rastlad─▒k├ža ├╝rkek ├╝rkek g├Âzlerini k─▒rp─▒┼čt─▒r─▒yordu. Andrey'de ├ž─▒rp─▒nt─▒l─▒ bir hal vard─▒. Konu┼čmaya, g├╝lmeye ba┼čl─▒yor, sonra birdenbire s├Âz├╝n├╝ kesip ─▒sl─▒k ├žal─▒yordu.
├éna, onun bu halini anlar gibi oluyordu. Nikolay ise sessiz sedas─▒z oturuyordu. K├╝├ž├╝krusyal─▒ kendisine bir ┼čey sorunca, belli bir isteksizlikle k─▒sa k─▒sa kar┼č─▒l─▒klar veriyordu.
├çok ge├žmeden, Ana ile Andrey'e s─▒k─▒nt─▒ bast─▒ k├╝├ž├╝k odan─▒n i├žinde. ─░├žleri darald─▒. Arada s─▒rada ka├žamak bak─▒┼člar f─▒rlat─▒yorlard─▒ ziyaret├žiye.
Sonunda, Nikolay kalkt─▒.
┬źGidip yatsam iyi olur,┬╗ dedi. ┬źOrda hep kapal─▒ kald─▒m, sonra birdenbire sal─▒verdiler, y├╝r├╝d├╝m, y├╝r├╝d├╝mÔÇŽ Yorgunum.┬╗
Mutfa─ča ge├žti. Bir s├╝re daha k─▒p─▒rdad─▒. Sonra birden ├Âl├╝ gibi hareketsiz kald─▒. Kulak kabartan Ana, Andrey'e:
«   01   ...    71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   ...    262   »   


´╗┐