´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 50


ANA

MAKS─░M GORK─░


O─člunun par├žalanm─▒┼č, kanl─▒ v├╝cudu g├Âzleri ├Ân├╝ne geldi. Deh┼čet, donmu┼č kil gibi g├Â─čs├╝ne ├ž├Âkt├╝, ezdi. G├Âzleri yan─▒yordu. Oca─č─▒ yakmad─▒, yemek pi┼čirmedi, ├žay i├žmedi. Ancak gece ge├ž vakit bir lokma ekmek yedi. Yata─ča girince, ├Âmr├╝ boyunca hi├ž bu derece yaln─▒z, b├Âylesine ├ž─▒plak olmad─▒─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nd├╝. Son y─▒llarda, ├Ânemli, mutlu bir ┼čeyin bekleyi┼či i├žerisinde ya┼čamaya al─▒┼čm─▒┼čt─▒. ├çevresinde g├╝r├╝lt├╝l├╝ ve ne┼čeli gen├žler canl─▒, c─▒v─▒l c─▒v─▒l bir hava yarat─▒yorlard─▒. Bu kayg─▒l─▒ ama iyi ya┼čant─▒n─▒n yarat─▒c─▒s─▒ olan o─člunun ciddi y├╝z├╝ hep kar┼č─▒s─▒ndayd─▒. ┼×imdi o─člu orada de─čildi art─▒k. O olmay─▒nca da ba┼čka hi├žbir ┼čey kalmad─▒ demekti.

ON D├ľRD├ťNC├ť B├ľL├ťM

G├╝n ge├žti, gece oldu, uykusuz bir gece, sonra daha uzun bir g├╝n ba┼člad─▒, birisi ├ž─▒kagelir diye umutland─▒, ama kimse ├žalmad─▒ kap─▒s─▒n─▒. Ak┼čam oldu, gece oldu. Buz gibi bir ya─čmur s├╝z├╝l├╝yordu duvarlardan. R├╝zg├ór oca─č─▒n i├žine ├╝f├╝r├╝yordu. D├Â┼čemenin alt─▒nda bir ┼čeyler k─▒p─▒ndan─▒yordu. Damdan sular ak─▒yordu damla damla; damlalar─▒n h├╝z├╝nl├╝ sesi saatin tiktak─▒na e┼člik ediyordu. Sanki evin t├╝m├╝ korkudan donakalm─▒┼č, ├ževresinde olup bitenleri umursamadan usul usul sallan─▒yorduÔÇŽ
Pencere t─▒klat─▒ld─▒, ├Ânce bir, sonra iki t─▒klama.
Al─▒┼čk─▒nd─▒ bu i┼čarete, ├╝rkmezdi; bu kez, sevin├žten ├╝rperi. Belirsiz bir umutla yataktan f─▒rlad─▒, omuzlar─▒na bir ┼čal ald─▒ ve kap─▒y─▒ a├žt─▒.
Samoylov girdi i├žeri. Onu izleyen ikinci adam ┼čapkas─▒n─▒ g├Âzleri ├╝zerine indirmi┼č, y├╝z├╝n├╝ paltosunun yakas─▒yta ├Ârtm├╝┼čt├╝.
Samoylov, Ana'yı selâmlamadı. Suratı asık ve kaygılıydı bu kez:
┬źUyand─▒rd─▒k m─▒?┬╗ diye sordu.
┬źUyumuyordum,┬╗ dedi Ana.
Ve susarak g├Âzlerini ziyaret├žilere dikti, bekledi.
Samaylov'un arkada┼č─▒ derin bir soluk verdi, ┼čapkas─▒n─▒ ├ž─▒kard─▒, k─▒sa parmakl─▒ geni┼č elini Ana'ya uzatt─▒, eski bir dostla konu┼čuyormu┼č gibi i├žtenlikle:
┬ź─░yi ak┼čamlar, Ana!┬╗ dedi. ┬źBeni tan─▒mad─▒n─▒z m─▒?┬╗
Pelageya birdenbire sevin├žle doldu.┬źSiz misiniz, Yegor ─░vanovi├ž?┬╗ diye hayk─▒rd─▒.
Ziyaret├ži, papaz gibi uzun sa├žl─▒ iri ba┼č─▒n─▒ e─čerek:
┬źTa kendisi!┬╗ dedi.
A├ž─▒k bir g├╝l├╝mseme ayd─▒nlat─▒yordu yuvarlak y├╝z├╝n├╝. Sevecen ve duru bak─▒┼čl─▒ k├╝├ž├╝k gri g├Âzlerini Ana'ya dikti. K─▒sa, kal─▒n, yuvarlak boynu ve k─▒sa kollar─▒yla semavere benziyordu. Y├╝z├╝ parl─▒yordu. Y├╝ksek sesle soluyordu. G├Â─čs├╝nden bo─čuk bir nezle h─▒r─▒lt─▒s─▒ ├ž─▒k─▒yordu.
┬źOdaya ge├žin, ben hemen giyineyim,┬╗ dedi Pelageya.
Samoylov d├╝┼č├╝nceli bir tav─▒rla, g├Âz ucuyla Ana'ya bak─▒p:
┬źSize s├Âyleyeceklerimiz var,┬╗ dedi. Yegor ─░vanovi├ž, odaya ge├žerek:
«   01   ...    40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   ...    262   »   


´╗┐