´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 63


ANA

MAKS─░M GORK─░


ON ALTINCI B├ľL├ťM
O ak┼čam ├žay─▒n─▒ yudumlarken, pencerenin alt─▒nda ├žamuru d├Âven ayak sesleri i┼čitti. Tan─▒d─▒k bir ses geldi d─▒┼čardan. F─▒rlamas─▒yla mutfak kap─▒s─▒na sald─▒rmas─▒ bir oldu. Birisi ├ž─▒k─▒yordu basamaklar─▒. Ana'n─▒n g├Âzleri karard─▒. Pervaza yaslan─▒p kap─▒y─▒ aya─č─▒ ile itti. Hi├ž yabanc─▒ olmayan bir ses:
┬ź─░yi ak┼čamlar, k├╝├ž├╝kanne!┬╗ dedi.
Uzun, kuru eller kondu omuzlar─▒na. D├╝┼čk─▒r─▒kl─▒─č─▒n─▒n verdi─či ac─▒ ile Andrey'i yeniden g├Ârmenin sevinci birbirine kar─▒┼čt─▒ y├╝re─činde. Bu iki duygu kabard─▒, derin, yak─▒c─▒ tek bir duyguya d├Ân├╝┼čt├╝ ve Ana'y─▒ kald─▒r─▒p Andrey'in g├Â─čs├╝ne att─▒. Delikanl─▒, titrek kollar─▒ aras─▒nda s─▒kt─▒ onu. Ana, a─č─▒z a├žmadan usul usul a─čl─▒yordu. Andrey onun sa├žlar─▒n─▒ ok┼čad─▒, tatl─▒ bir sesle:
┬źA─člamay─▒n, k├╝├ž├╝kanne,┬╗ dedi. ┬źY├╝re─činizi t├╝ketmeyin! Hi├ž ku┼čkunuz olmas─▒n, yak─▒nda sal─▒vercekler onu. Aleyhinde hi├ž bir kan─▒tlar─▒ yok ve b├╝t├╝n arkada┼člar tavada bal─▒k gibi susuyorlarÔÇŽ┬╗
Kollar─▒n─▒ Ana'n─▒n omuzlar─▒na dolay─▒p odaya g├Ât├╝rd├╝. Pelageya, Andrey'e yaslan─▒yor, anlatacaklar─▒n─▒ merak ederek konu┼čmaya ba┼člamas─▒n─▒ beklerken tel├ó┼čla g├Âzya┼člar─▒n─▒ siliyordu.
┬źPavel sizi ├Âp├╝yor. Sa─čl─▒─č─▒ yerinde. Elverdi─čince yerinde keyfi. Hapishane t─▒kl─▒m t─▒kl─▒m. Gerek burada, gerek kentte, y├╝zden fazla insan tutukland─▒. ├ť├žer d├Ârder ki┼či kal─▒yorlar h├╝crelerde. Hapishane m├╝d├╝riyetine diyecek yok, k├Ât├╝ de─čiller, ama i┼čleri ba┼člar─▒ndan a┼čk─▒n: O allah─▒n bel├ós─▒ jandarmalar ├Âyle i┼č ├ž─▒kard─▒lar ki ba┼člar─▒na! Ger├žek ┼ču ki, ├žok sert davranm─▒yorlar. Her zaman bize: ┬źBaylar, uslu uslu oturun, h─▒r ├ž─▒karmay─▒n!┬╗ derler. B├Âylece, her ┼čey yolunda gidiyor.
Mahpuslar ├žene ├žalar, birbirlerinden kitap al─▒p verirler, yeme─či payla┼č─▒rlar. ─░yi bir hapishane! K├Âhne bir yer, pislik i├žerisinde, ama tatl─▒ bir havas─▒ var. ├ťz├╝nt├╝ye kap─▒lm─▒yor insan. Adi su├žlular da iyi insanlar, bize ├žok yard─▒mlar─▒ dokunuyor. Ben, Bukhin ve daha d├Ârt ki┼či sal─▒verildik. Pavel de yak─▒nda serbest b─▒rak─▒lacak, buna hi├ž ku┼čku yok. En uzun s├╝re kalacak olan─▒, Vesov┼čikov'dur. M├╝thi┼č k─▒z─▒yorlar ona. Herkese kafa tutar hep. Jandarmalar hi├ž katlanam─▒yorlar ona. Belki mahkemeye verirler onu, belki de falakaya yat─▒r─▒rlar. Pavel onu yat─▒┼čt─▒rmaya u─čra┼č─▒yor: ┬źBo┼čver, Nikolay! Arkalar─▒ndan ba─č─▒rmakla onlar─▒ yola getiremezsin!┬╗ diye ├Â─č├╝t veriyor. Ama o, 'hepsini tav┼čanlar gibi gebertece─čim! diye bar bar ba─č─▒r─▒yor. Pavel iyi davran─▒yor. Herkese kar┼č─▒ sakin, herkesle bar─▒┼č─▒k. S├Âyl├╝yorum ya, yak─▒nda sal─▒verilir y├╝zde y├╝zÔÇŽ┬╗
Ana'n─▒n y├╝re─čine su serpilmi┼čti. G├╝l├╝mseyerek:
┬źYak─▒nda,┬╗ diye yineledi. ┬źEvet, biliyorum, yak─▒nda.┬╗
┬źMadem biliyorsunuz, her ┼čey yolunda! Hadi ├Âyleyse, bana ├žay doldurun da anlat─▒n bakal─▒m ne var ne yok?┬╗
Andrey tatl─▒ tatl─▒ g├╝l├╝mseyerek Ana'ya bak─▒yor, yuvarlak g├Âzlerinde iyilik, yak─▒nl─▒k, biraz h├╝z├╝nl├╝ ama, sevecen bir alev parl─▒yordu.
Pelageya derin bir i├ž ge├žirme ile delikanl─▒n─▒n zay─▒f y├╝z├╝n├╝ seyretti; koyu renkte k─▒l k├╝meleri bu y├╝ze g├╝l├╝n├ž bir hava veriyordu.
┬źSjzi ├žok severim. Andrey'ci─čim!┬╗ dedi.
┬źBirazc─▒k da sevseniz bana yeter. Beni sevdi─činizi biliyorum, siz herkesi sevebilirsiniz, g├Ânl├╝n├╝z gani!┬╗ dedi K├╝├ž├╝krusyal─▒ sandalyesinde ileri gelir sallanarak.
Ana ├╝steledi:
«   01   ...    53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   ...    262   »   


´╗┐