´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 68


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źG├Âr├╝yor musunuz yapt─▒─č─▒ etkiyi?┬╗ diye f─▒s─▒ldad─▒.
Pelageya eve d├Ând├╝─č├╝nde a─čz─▒ kulaklar─▒na var─▒yordu.
┬źOkuma bilmediklerine pek ├╝z├╝l├╝yorlar,┬╗ dedi Andrey'e. ┬źBen gen├žken bilirdim, sonra unuttumÔÇŽ┬╗
┬źYeni ba┼čtan ├Â─črenmek gerek!┬╗
┬źBu ya┼čta m─▒? Herkesi kendime mi g├╝ld├╝rece─čim?┬╗
Andrey raftan bir kitap ald─▒, b─▒├ža─č─▒n─▒n ucuyla kapaktaki bir harfi g├Âstererek sordu:
┬źBu hangi harf!┬╗
Ana g├╝lerek┬╗
┬źR!┬╗ diye yan─▒tlad─▒.
┬źYa ┼ču?┬╗
┬źAÔÇŽ┬╗
Pelageya s─▒k─▒lm─▒┼č, utanm─▒┼čt─▒. Andrey'in g├Âzlerinin i├ži g├╝l├╝yordu. Kendisiyle alay etti─čini sanm─▒┼čt─▒. Gelgelelim delikanl─▒n─▒n y├╝z├╝ ciddiydi, sesi de durgun ve tatl─▒ ├ž─▒k─▒yordu. Ama zoraki bir g├╝l├╝msemeyle:
┬źSahi mi, Andrey, ger├žekten bana ├Â─čretece─činizi d├╝┼č├╝n├╝yor musunuz?┬╗ diye sordu.
┬źNeden olmas─▒n!?.. Mademki daha ├Ânce okuma biliyordunuz, kolayca ├Â─črenirsiniz yeniden. Atas├Âz├╝ der ki: olmad─▒ysa olmad─▒, ne yapal─▒m! Ama olduysa, ne ├ól├ó!..┬╗
┬źAma ba┼čka bir atas├Âz├╝ de ┼č├Âyle der; ikonlara baka baka aziz olunmaz!┬╗
K├╝├ž├╝krusyal─▒ kafas─▒n─▒ sallad─▒:
┬źEvet, atas├Âz├╝nden, bol ne var: '─░nsan ne denli az ┼čey bilse, o denli rahat uyur' derler ├Ârne─čin. Bu atas├Âz├╝ do─čru mu yani? Atas├Âzleriyle d├╝┼č├╝nmek mideye vergidir; mide, atas├Âzlerinden bir burunsal─▒k ├Ârer, onu ruhumuza tak─▒p daha iyi g├╝tmek i├žinÔÇŽ Peki, ya ┼ču harf?┬╗
Ana ka┼člar─▒n─▒ ├žatm─▒┼č, g├Âzlerini kitaba dikmi┼č, unutmu┼č oldu─ču harfleri an─▒msamak i├žin ├žaba harc─▒yordu. Bu i┼če ├Âylesine dalm─▒┼čt─▒ ki, geri kalan her ┼čeyi unutmu┼čtu. Fakat az sonra g├Âzleri yoruldu. ├ľnce suland─▒, sonra ├╝z├╝nt├╝ ya┼člar─▒ belirdi. H─▒├žk─▒rarak a─člamaya ba┼člad─▒:
┬źAlfabe ├Â─čreniyorum!┬╗ dedi. ┬źK─▒rk─▒mdan sonra okuma ├Â─čreniyorumÔÇŽ┬╗
K├╝├ž├╝krusyal─▒, hafif ve ok┼čay─▒c─▒ sesiyle:
┬źA─člamamak gerek!┬╗ dedi. ┬źBa┼čka t├╝rl├╝ ya┼čayamazd─▒n─▒z, ama g├Âr├╝yorsunuz ya, insanlar─▒n k├Ât├╝ bir ├Âm├╝r s├╝rd├╝klerini anl─▒yorsunuz art─▒k! Binlerce insan var ki sizden daha iyi bir ya┼čant─▒ s├╝rebilirlerdi, oysa hayvanlar gibi ya┼č─▒yorlar, hem de ├Âv├╝n├╝yorlar. ├ľv├╝n├╝lecek, ho┼članacak ne var ya┼čant─▒lar─▒nda? Bug├╝n ├žal─▒┼č─▒yor, yiyorlar; yar─▒n ayn─▒ ┼čey; ve ├Âm├╝rlerinin her g├╝n├╝ b├Âyle ge├žer: ├žal─▒┼čmak, yemek. Arada, ├žocuk d├╝nyaya getirirler. ├ľnce e─člence olur bu. Gelgelelim ├žocuklar da ├žok yemeye ba┼člad─▒lar m─▒, ana-babalar k─▒zarlar, .onlar─▒ h─▒rpalamaya ba┼člarlar: ├žabuk olun, bir an ├Ânce b├╝y├╝y├╝n, pisbo─čazlar, b├╝y├╝y├╝n ki ├žal─▒┼čas─▒n─▒z! diye s─▒k─▒┼čt─▒r─▒rlar. Yavrular─▒n─▒ evcil hayvanlar haline getirmek isterler. Ama ├žocuklar da kendi mideleri i├žin ├žal─▒┼čmaya koyulurlar, bir k├╝rek mahk├╗mu prangas─▒n─▒ nas─▒l s├╝r├╝klerse onlar da yoksul
«   01   ...    58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   ...    262   »   


´╗┐