´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Ana : 73


ANA

MAKS─░M GORK─░


┬źSonra ger├že─če d├Ân├╝nce, ├ževresine bak─▒nca, her ┼čeyin so─čuk ve ├žamurlu oldu─čunu g├Âr├╝r insan! Millet bezgin, sinirliÔÇŽ┬╗
Derin bir h├╝z├╝nle ekledi:
┬źOnur k─▒r─▒c─▒ bir ┼čey bu, ama ger├žek ┼ču ki insandan ├žekinmeli, insandan korkmal─▒, dahas─▒ÔÇŽ dahas─▒ insandan nefret etmeli! ─░nsan ne yapaca─č─▒n─▒ ┼ča┼č─▒r─▒r kal─▒r. Yaln─▒zca sevmek ister, ama ne m├╝mk├╝n! Vah┼či bir hayvan gibi ├╝zerine sald─▒ran─▒, seni can saymayan─▒, insan─▒n y├╝z├╝n├╝ yumruklayan─▒ nas─▒l ba─č─▒┼člars─▒n? Olanaks─▒z. Kendim i├žin de─čil. Yaln─▒z ben olsam, b├╝t├╝n hakaretlere katlan─▒r─▒m. Ama kaba kuvvet kullananlara boyun e─čmek istemiyorum, benim s─▒rt─▒mda ba┼čkalar─▒na nas─▒l dayak atacaklar─▒n─▒ ├Â─črenmelerini istemiyorum.┬╗
┼×imdi g├Âzlerinde so─čuk bir p─▒r─▒lt─▒ oyna┼č─▒yordu. ─░nat├ž─▒ bir tav─▒rla ba┼č─▒n─▒ e─čdi. Daha kararl─▒ bir sesle ┼č├Âyle dedi:
┬ź┼×ahsen bana bir zarar─▒ dokunmasa bile, hi├ž bir k├Ât├╝l├╝─če g├Âz yummamam gerekir. Yery├╝z├╝nde yaln─▒z de─čilim ├ž├╝nk├╝. Diyelim ki, hakarete u─črad─▒m bug├╝n ve kar┼č─▒l─▒k vermedim dahas─▒┬╗g├╝l├╝p ge├žtim, diyelim ki beni yaralamad─▒ÔÇŽ Ama yar─▒n, g├╝c├╝n├╝ ├╝zerimde deneyen sald─▒rgan, bir ba┼čkas─▒na da el kald─▒r─▒r. ─░┼čte bunun i├žindir ki insanlar aras─▒nda ay─▒r─▒m yapmak, y├╝re─čimi pek tutmak, ve bunlar benim karde┼člerim,
┼čunlar de─čil, demek gerekÔÇŽ Bu do─črudur, ama do─čru da olsa ho┼č de─čil i┼čte!┬╗
Ana elinde olmayarak subay─▒ ve Sandrin'i d├╝┼č├╝nd├╝, i├žini ├žekti:
┬źEkilmemi┼č bu─čdayla nas─▒l ekmek yap─▒l─▒r!..┬╗ ┬ź─░┼čin ac─▒kl─▒ yan─▒ da burda!┬╗ diye hayk─▒rd─▒ Andrey. ┬ź├ľyle!┬╗
Birdenbire kocas─▒n─▒n yosun tutmu┼č iri bir ta┼č gibi a─č─▒r ve somuttuk surat─▒ geldi g├Âzleri ├Ân├╝ne. K├╝├ž├╝krusyal─▒n─▒n Nata┼ča ile evlendi─čini, o─člunun da Sandrin'le birle┼čti─čini d├╝┼č├╝nd├╝. Andrey iyiden iyiye ate┼členmi┼čti:
┬źPeki bu neden ileri geliyor? Bunu g├Ârmek ├žok kolay, ├Âyle kolay ki g├╝l├╝n├ž hatta. ─░nsanlar─▒n e┼čit olmamas─▒ndan ileri geliyor d├╝ped├╝z. ┼×imdi, hepsini ayn─▒ d├╝zeye koyal─▒m, akl─▒n yaratt─▒─č─▒ her ┼čeyi, insan elinin yapt─▒─č─▒ her ┼čeyi payla┼čal─▒m. O zaman korku ve ├žekememezli─čin k├Âlesi olmaktan, cimrilik ve budalal─▒─č─▒n zincirlerinden kurtuluruz!..┬╗
K├╝├ž├╝krusyal─▒ ile Ana s─▒k s─▒k b├Âyle s├Âyle┼čiye dalarlard─▒. Yeniden fabrikada i┼če al─▒nan Andrey, ald─▒─č─▒ t├╝m ├╝creti Pelage-yaya veriyordu. Ana bu paray─▒ almay─▒, Pavel'in ├╝cretini almak kadar do─čal buluyordu.
Kimi zaman Andrey, g├Âzlerinin i├ži g├╝lerekten: ┬źBiraz okuma yapal─▒m m─▒, k├╝├ž├╝kanne, ha, ne dersin?┬╗ derdi.
Ana i┼či ┼čakaya vurarak, ama inatla kar┼č─▒ koyard─▒. Andrey'in g├╝l├╝msemesi ona ├žekingenlik verir, biraz da incitirdi.
'Mademki g├╝leceksin, ne diye okuyacak m─▒┼č─▒m?' diye d├╝┼č├╝n├╝rd├╝.
├ľte yandan da, bilmedi─či birtak─▒m bilimsel s├Âzc├╝klerin anlam─▒n─▒ sorard─▒, ve bu, gittik├že daha s─▒k oluyordu. Sorarken de hi├ž y├╝z├╝ne bakmaz, sesinin ilgisiz ├ž─▒kmas─▒na ├žal─▒┼č─▒rd─▒. Andrey, AnaÔÇťn─▒n kendi kendine gizlice ├Â─črenmeye ├žal─▒┼čt─▒─č─▒n─▒ sezdi. Onun s─▒k─▒lganl─▒─č─▒n─▒ anlad─▒ ve birlikte okumalar─▒n─▒ ├Ânermekten vazge├žti.
├çok ge├žmeden Pelageya:
┬źG├Âzlerim iyi g├Ârm├╝yor, Andrey,┬╗ dedi. ┬źG├Âzl├╝k kullanmam gerekecek galiba.┬╗
«   01   ...    63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   ...    262   »   


´╗┐