´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Babalar ve O─čullar : 03


BABALAR VE O─×ULLAR

İVAN SERGEYEVİÇ TURGENYEV


Derin d├╝┼č├╝ncelere dalm─▒┼čt─▒ Nikolay Petrovi├ž. ÔÇťO─člum, ├╝niversite mezunuÔÇŽ Benim Arkadiy'yimÔÇŽÔÇŁ Bu s├Âzler d├Ân├╝yordu kafas─▒n─▒n i├žinde. Ba┼čka ┼čeyler d├╝┼č├╝nmeye ├žal─▒┼č─▒yorsa da hep ayn─▒ s├Âzler gelip saplan─▒yordu. ├ľlen kar─▒s─▒ geldi akl─▒na. ÔÇťBu g├╝nleri g├ÂremediÔÇŁ, diye m─▒r─▒ldand─▒, ├╝zg├╝n ├╝zg├╝n. Tombul, kur┼čuni bir g├╝vercin yola kondu, kuyunun yan─▒ndaki birikintiden tela┼čla su i├žti. Nikolay Petrovi├ž ona bak─▒yordu ama, yakla┼čan bir araban─▒n tekerlek seslerini duymu┼čtu bile.
ÔÇťGeliyorlar galiba efendimÔÇŁ dedi u┼čak, kap─▒n─▒n aras─▒nda ba┼č─▒n─▒ tutarak. Nikolay Petrovi├ž yerinden f─▒rlad─▒, g├Âzlerini yola dikti. Yan yana ko┼čulmu┼č ├╝├ž posta beygirinin ├žekti─či bir araba g├Âr├╝nd├╝ uzakta. G├Âzleri hemen se├žti araban─▒n i├žindeki ├Â─črenci kasketinin siperini ve o ├žok sevgili, bildik y├╝z├╝n ├žizgilerini.
ÔÇťArkadiy! Arkadiy!ÔÇŁ diye ba─č─▒rd─▒ Kirsanov ve kollar─▒n─▒ sallayarak ileri do─čru at─▒ld─▒ÔÇŽ Birka├ž saniye sonra dudaklar─▒n─▒ gen├ž ├╝niversite mezununun g├╝ne┼č yan─▒─č─▒, tozlu, yumu┼čak yana─č─▒na yap─▒┼čt─▒rd─▒.
ÔÇťDur ┼č├Âyle ├╝st├╝m├╝ ba┼č─▒m─▒ silkeleyeyim ├Ânce babaÔÇŁ dedi Arkadiy, yolculuktan dolay─▒ biraz k─▒s─▒lm─▒┼č olmas─▒na ra─čmen h├ól├ó ├žocuk├ža ve bir ├ž─▒ng─▒rak gibi berrak bir sesle. Sonra, ÔÇťSeni toza topra─ča bulayaca─č─▒mÔÇŁ diye ekledi, babas─▒n─▒n kucaklamalar─▒na ne┼če ile kar┼č─▒l─▒k vererek. O─člundan ├žok daha heyecanl─▒yd─▒ Nikolay Petrovi├ž. ÔÇťZarar─▒ yok, zarar yokÔÇŁ deyip duruyordu Nikolay Petrovi├ž, sevecenlikle g├╝l├╝mseyerek, o─člunun ve kendi paltosunun yakalar─▒n─▒ birka├ž kez silkeleyerek. ÔÇťB─▒rak da sana bir bakay─▒m, b─▒rak da bakay─▒mÔÇŁ diye s├╝rd├╝rd├╝ s├Âzlerini, biraz geri ├žekildi, sonra da posta dura─č─▒na do─čru acele ile y├╝r├╝yerek ba─č─▒rd─▒: ÔÇťBu yandan, bu yandan. ├çabuk, hadi atlar─▒.ÔÇŁ
Arkadiy durdurdu onu. ÔÇťBabaÔÇŁ diye ba─č─▒rd─▒, ÔÇťDur sana yak─▒n dostum Bazarov'u tan─▒tay─▒m, mektuplar─▒mda ondan s─▒k s─▒k s├Âz ederdim hani. Buraya gelip bizimle kalmak nezaketini g├Âsterdi.ÔÇŁ
Nikolay Petrovi├ž h─▒zla d├Ând├╝, tam o s─▒rada arabadan atlayan, p├╝sk├╝ll├╝, uzun, bol bir palto giymi┼č bir adama do─čru ko┼čtu. Onun k─▒rm─▒z─▒, eldivensiz elini dost├ža tuttu, o─člunun arkada┼č─▒ ise elini ona vermekte a─č─▒r davranm─▒┼čt─▒. ÔÇť├çok sevindim geldi─činizeÔÇŁ diye ba┼člad─▒ Nikolay Petrovi├ž, ÔÇťBizi ziyaret etmek l├╝tfunda bulundu─čunuz i├žin minnettar─▒m. Ad─▒n─▒z─▒ ├Â─črenebilir miyim?ÔÇŁ
ÔÇťYevgeniy Vasilyevi├žÔÇŁ diyerek kar┼č─▒l─▒k verdi Bazarov, a─č─▒r ve erkek├že bir sesle. Sonra paltosunun yakas─▒n─▒ arkaya atarak Nikolay Petrovi├ž'e b├╝t├╝n y├╝z├╝n├╝ g├Âsterdi. Uzun, ince bir y├╝z├╝, geni┼č bir aln─▒ vard─▒, burnunun ├╝st├╝ bas─▒k, ucu sivriydi, iri ye┼čilimsi g├Âzleri, u├žlar─▒ a┼ča─č─▒ sark─▒k k─▒z─▒lmas─▒ b─▒y─▒klar─▒ g├Âze ├žarp─▒yordu. T├╝m y├╝z├╝, kendine g├╝veni ve zekay─▒ belirten bir g├╝l├╝mseme ile canlan─▒yordu. ÔÇťUmar─▒m ki aziz Yevgeniy Vasilyi├žÔÇŁ diye s├╝rd├╝rd├╝ s├Âzlerini Nikolay Petrovi├ž, ÔÇťS─▒k─▒lmazs─▒n─▒z bizimle.ÔÇŁ
Bazarov'un ince dudaklar─▒nda bir b├╝z├╝lme oldu, fakat ┼čapkas─▒n─▒ ├ž─▒karmaktan ├Âte bir kar┼č─▒l─▒kta bulunmad─▒.
ÔÇťHaydi ArkadiyÔÇŁ dedi gene Nikolay Petrovi├ž, o─čluna d├Ânerek, ÔÇťHemen ko┼čal─▒m m─▒ atlar─▒?
Yoksa biraz dinlenmek ister misiniz?ÔÇŁ
ÔÇťEvet dinleniriz baba. S├Âyle, ko┼čsunlar atlar─▒.ÔÇŁ
ÔÇť┼×imdi, ┼čimdiÔÇŁ dedi babas─▒. ÔÇťHey Piyotr, duruyor musun! K─▒m─▒lda biraz o─člum canlan!ÔÇŁ Piyotr, yeni moda u┼čaklardan oldu─ču i├žin, gen├ž efendisinin elini ├Âpmeye kalkmad─▒, uzaktan hafif├že selamlad─▒ onu, kap─▒dan s├╝z├╝ld├╝ gitti yine.
Arkadiy, han sahibinin kar─▒s─▒n─▒n getirdi─či demir ma┼črapadan su i├žerken, Bazarov atlar─▒ ├ž├Âzen arabac─▒n─▒n yan─▒na gidip piposunun yakt─▒. Nikolay Petrovi├ž ise tela┼čla, ÔÇťBenim fayton burada, ama sizin araba i├žin de ├╝├ž at varÔÇŁ dedi.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   ...    117   »   


´╗┐