´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Babalar ve O─čullar : 117


BABALAR VE O─×ULLAR

İVAN SERGEYEVİÇ TURGENYEV


Rusya'n─▒n uzak bir k├Â┼česinde k├╝├ž├╝k bir k├Ây mezarl─▒─č─▒ vard─▒. ├çevresindeki hendekleri ├žoktan otlar b├╝r├╝m├╝┼č; k├╝lrengi tahta ha├žlar─▒ e─črilmi┼č, eskiden boyal─▒ olan sivri tepeliklerin alt─▒nda ├ž├╝r├╝m├╝┼č; mezarta┼člar─▒, sanki alttan itilmi┼č gibi devrilmi┼č, bi├žimsiz bir iki a─ča├ž zar zor bir par├ža g├Âlge verir, koyunlar dola┼č─▒r mezarlar─▒n ├╝zerindeÔÇŽ
Fakat mezarlar─▒n aras─▒nda biri var ki, ona ne bir insan dokunmu┼čtur, ne de bir hayvan aya─č─▒ de─čmi┼čtir; yaln─▒z ku┼člar konar ├╝zerine ve sabahlar─▒ ├Âterler. Demir bir parmakl─▒k ├ževirir onu; iki ├žam a─čac─▒ dikilmi┼čtir iki ba┼č─▒na. Bu mezarda Yevgeniy Bazarov g├Âm├╝l├╝. Yak─▒ndaki k├╝├ž├╝k k├Âyden iki zay─▒f ihtiyar, bir kar─▒ koca, s─▒k s─▒k gelirler burayaÔÇŽ Birbirlerine dayanarak, a─č─▒r a─č─▒r y├╝r├╝rler, demir parmakl─▒─ča kadar gelip orada diz ├ž├Âkerler, uzun uzun, ac─▒ ac─▒ a─člarlar ve alt─▒nda o─čullar─▒n─▒n yatt─▒─č─▒ dilsiz ta┼ča, uzunca ve hasretle bakarlar. Bir iki ┼čey konu┼čurlar birbirleriyle, ta┼č─▒n tozunu silerler, ├žam─▒n bir dal─▒n─▒ d├╝zeltirler, sonra dua etmeye ba┼člarlar. Kendilerini o─čullar─▒na, onun an─▒lar─▒na daha yak─▒n bulduklar─▒ bu yerden bir t├╝rl├╝ ayr─▒lamazlar. Ama onlar─▒n dualar─▒, g├Âzya┼člar─▒, b├╝t├╝n├╝yle bo┼čuna m─▒d─▒r? Onlar─▒n sevgisi, kutsal, vefal─▒ sevgi, g├╝├žl├╝ de─čil midir? Ah evet, mezar─▒n i├žinde sakl─▒ olan y├╝rek ne kadar tutkulu, g├╝nahk├ór, serke┼č olursa olsun; ├╝st├╝nde biten ├ži├žekler, saf g├Âzleriyle sakince g├Âzetlerler bizi; bize s├Âyledikleri yaln─▒zca sonsuz bar─▒┼č, ÔÇťilgisizÔÇŁ tabiat─▒n derin sessizli─či de─čildir; onlar bize ├Âl├╝ms├╝z huzuru, sonu olmayan hayat─▒ da anlat─▒rlarÔÇŽ
«   01   ...    07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   ...    117   »   


´╗┐