´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Babalar ve O─čullar : 16


BABALAR VE O─×ULLAR

İVAN SERGEYEVİÇ TURGENYEV


Subay ├ž─▒k─▒nca her yerde boy g├Âstermeye ba┼člad─▒. Sosyetenin sevgilisi olan Pavel Petrovi├ž, her t├╝rl├╝ sa├žmal─▒─ča ve delili─če d├╝┼čk├╝nd├╝, afra tafraya vurdu i┼či; ama b├╝t├╝n bunlar ├žekicili─čini art─▒r─▒yordu. Kad─▒nlar deli divane oluyorlard─▒ onu i├žin, erkeklerse z├╝ppe ad─▒n─▒ takmakla birlikte, i├žin i├žin ona imreniyorlard─▒. Hi├ž ama hi├ž benzemedi─či fakat candan sevdi─či karde┼či ile bir evde oturuyordu.
Babam hafif├že topallard─▒. Biraz ├╝zg├╝n g├Âr├╝nen g├╝zel bir y├╝z├╝, kara kara g├Âzleri, yumu┼čak sa├žlar─▒ vard─▒, tembellikten ho┼član─▒rd─▒, ama okumay─▒ sever, sosyeteden ├žekinirdi. Amcam ise hi├žbir ak┼čam─▒n─▒ evde ge├žirmez, g├Âz├╝pekli─či ve ├ževikli─či ile ├Âv├╝n├╝rd├╝. O g├╝nlerin zengin gen├žleri aras─▒nda jimnasti─či moda haline getirmeye kalkm─▒┼čt─▒. Topu topu yar─▒m d├╝zine Frans─▒zca roman okumu┼čtu. Yirmi yedi ya┼č─▒nda art─▒k y├╝zba┼č─▒yd─▒; parlak bir askerlik ya┼čam─▒ bekliyordu onu. Birden her ┼čey de─či┼čiverdi.
O zamanlar Petersburg sosyetesinde, ad─▒ bug├╝n bile unutulmam─▒┼č olan bir kad─▒n g├Âr├╝lmeye ba┼člam─▒┼čt─▒. Prenses R. Bu kad─▒n─▒n iyi yeti┼čmi┼č, sayg─▒ g├Âren ama budalaca bir kocas─▒ vard─▒. ├çocuklar─▒ yoktu. ─░kide bir kalkar yabac─▒ ├╝lkelere gidiverirdi, derken bakard─▒n─▒z d├Ânm├╝┼č Rusya'ya. K─▒sacas─▒ garip bir hayat s├╝rd├╝r├╝rd├╝. Ad─▒ budala yosmaya ├ž─▒km─▒┼čt─▒, her ├že┼čit e─členceye d├╝┼čk├╝nd├╝. Bitkin d├╝┼č├╝nceye kadar dans ederdi, kat─▒la kat─▒la g├╝lerdi ve yemekten ├Ânce lo┼č oturma odas─▒nda kabul etti─či gen├žlerle ┼čakala┼č─▒rd─▒. Fakat geceleyin a─člar, hi├žbir ┼čeyde huzur bulmaz, ├žo─ču zaman odas─▒nda sabaha kadar dola┼č─▒r durur, s─▒k─▒nt─▒ i├žinde parmaklar─▒n─▒ ovu┼čturur, ya da oturup, ├╝┼č├╝m├╝┼č ve solgun, dua kitab─▒na kapan─▒rd─▒. Ertesi g├╝n, gene o kibar kad─▒n oluverirdi, arabas─▒na binip ziyaretlerini yapar, g├╝ler, gevezelik eder, en k├╝├ž├╝k bir e─člence bulaca─č─▒ ┼čeye b─▒rak─▒r kendini. ┼×a┼č─▒rt─▒c─▒ g├╝zellikte bir v├╝cudu vard─▒. Alt─▒n rengindeki, alt─▒n kadar a─č─▒r sa├žlar─▒ dizlerine inerdi, ama gene kimse g├╝zel demezdi ona. Y├╝z├╝nde g├╝zel olan yaln─▒zca g├ÂzleriydiÔÇŽ G├Âzleri bile de─čil, ├ž├╝nk├╝ bu g├Âzler ufak ve gri idi, fakat bu g├Âzlerin i├žindeki anlamÔÇŽ Keskin, k├╝stah├ža denebilecek kadar ilgisiz ve karasevdaya varan d├╝┼č├╝ncelerle doluyduÔÇŽ Bilmecemsi bir anlam. Giderek dili en sa├žma sapan s├Âzleri gevelerken bile ola─čan├╝st├╝ bir ┼čey par─▒ldard─▒ bu g├Âzlerde. Giyini┼či zarifti. Pavel Petrovi├ž bir baloda kar┼č─▒la┼čt─▒ onunla, birlikte mazurka oynad─▒, bu oyun s├╝resince kad─▒ndan tek bir ak─▒ll─▒ca s├Âz duymad─▒─č─▒ halde ona deli divane vuruldu. Ba┼čar─▒lara al─▒┼č─▒kt─▒, bu kad─▒nla da murad─▒na erdi ├žar├žabuk; fakat bu kolay ba┼čar─▒ ate┼čini so─čutmad─▒. Tersine, kendisini t├╝m├╝ ile teslim etti─či zaman bile sanki i├žinde h├ól├ó sakl─▒, dokunulmam─▒┼č ve ele ge├žirilemez, insan─▒n eri┼čebilme g├╝c├╝n├╝ a┼čan bir ┼čey oldu─čunu g├Âr├╝p ona daha ba─čland─▒. Ruhunda ne gizliydi, bunu ancak Allah bilir! Sanki kendisinin bile anlamad─▒─č─▒ bir tak─▒m gizemli g├╝├žlerin eline d├╝┼čm├╝┼čt├╝ bu kad─▒n, bu gizemli g├╝├žler istedikleri gibi oynuyorlard─▒ onunla. B├╝t├╝n davran─▒┼člar─▒ karma kar─▒┼č─▒k tutars─▒zl─▒klar i├žindeydi; kocas─▒nda ku┼čku uyand─▒racak tek mektubu, ┼č├Âyle b├Âyle tan─▒d─▒─č─▒ bir adama yazm─▒┼čt─▒ ve sevgisinde kederli bir ┼čey vard─▒; g├Ânl├╝m├╝n se├žkini ile art─▒k g├╝lm├╝yor, ┼čakala┼čm─▒yordu, onu dinliyor ve ┼ča┼čk─▒nl─▒kla bak─▒yordu y├╝z├╝ne. Kimi zaman bu ┼ča┼čk─▒nl─▒k birden bire ├╝rpertici bir korkuya d├Ân├╝┼č├╝yordu. Y├╝z├╝nde yabans─▒l─▒k, ├Âl├╝m benzeri bir anlat─▒m beliriyordu, yatak odas─▒na kapat─▒yordu kendini ve hizmet├žisi kula─č─▒n─▒ anahtar deli─čine dayay─▒nca onun h─▒├žk─▒ra h─▒├žk─▒ra a─člad─▒─č─▒n─▒ duyard─▒. Kirsanov ka├ž kez, onunla tatl─▒ bir bulu┼čmadan sonra evine d├Ânerken y├╝re─činin kahredici bir ruh ├╝z├╝nt├╝s├╝ ile doldu─čunu duyar, bunu da toptan bir ba┼čar─▒s─▒zl─▒k bilinci izlerdi. ÔÇťDaha ne istiyorum?ÔÇŁ diye sorard─▒ kendi kendine, y├╝re─čindeki o ac─▒ ile. Bir g├╝n ona, ta┼č─▒n─▒n ├╝st├╝nde sfenks oyulmu┼č bir y├╝z├╝k verdi. ÔÇťBu ne?ÔÇŁ diye sordu kad─▒n. ÔÇťSfenks mi?ÔÇŁ ÔÇťEvetÔÇŁ dedi, ÔÇťBu sfenks 1) sizsiniz.ÔÇŁ
ÔÇťBen mi?ÔÇŁ diye sordu kad─▒n ve anla┼č─▒lmaz bak─▒┼člarla bakt─▒ ona.
Sonra hep o gariplik i├žinde anlams─▒z bir g├╝l├╝mseyi┼čle. ÔÇťBiliyor musunuz, ne gurur ok┼čay─▒c─▒ bir ┼čey bu?ÔÇŁ diye ekledi.
«   01   ...    06   07   08   09   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   ...    117   »   

1) Sfenks, kafas─▒ ko├ž, ku┼č, veya insan, g├Âvdesi ise uzanan bir aslan ┼čeklini alan heykel.

´╗┐