´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Babalar ve O─čullar : 31


BABALAR VE O─×ULLAR

İVAN SERGEYEVİÇ TURGENYEV


ÔÇťEvetÔÇŁ dedi Nikolay Petrovi├ž, can─▒ s─▒kk─▒n, g├Â─č├╝s ge├žirerek. B├╝t├╝n bu tart─▒┼čma s─▒ras─▒nda, diken ├╝st├╝nde durmu┼č ve zaman zaman, gizlice ve ac─▒narak Arkadiy'ye bakmakla yetinmi┼čti. ÔÇťBu bana neyi hat─▒rlatt─▒, biliyor musun Pavel? Bir g├╝n rahmetli annemle kavga etmi┼čtim: Annem ├Âfkeleniyor, beni dinlemiyorduÔÇŽ Sonunda dedim ki ona, 'Elbet anlayamazs─▒n beni, ba┼čka ba┼čka ku┼čaklar─▒z biz' dedim. ├çok g├╝cendiydi bana, ama ben kendi kendime, 'Ne yapay─▒m, ac─▒ bir hap oldu bu ona, ama yutsun bir g├╝zel!ÔÇŁ dedim. Anl─▒yor musun, ┼čimdi s─▒ra bize geldi, bizim ├žocuklar─▒m─▒z s├Âyl├╝yorlar ┼čimdi, 'Siz bizim ku┼čaktan de─čilsiniz' diyorlar, 'Yutun bakal─▒m hap─▒.ÔÇť
ÔÇťSen ├žok al├žakg├Ân├╝ll├╝, iyi huylusunÔÇŁ diye ├ž─▒k─▒┼čt─▒ Pavel Petrovi├ž. ÔÇťBense tersine, ┼ču kan─▒day─▒m ki, ikimiz bu ge├ž baylardan ├žok daha hakl─▒y─▒z. Ger├ži d├╝┼č├╝ncelerimizi biraz eski bi├žimde anlat─▒yor, eski bir dil kullan─▒yoruz ve k├╝stah├ža g├╝venli de─čiliz kendimize. ├ťstelik bu gen├žlerin ├Âyle bir davran─▒┼člar─▒ var ki, bug├╝nlerde, i├žlerinden birine sorsan 'K─▒rm─▒z─▒ ┼čarap m─▒, beyaz ┼čarap m─▒ i├žersiniz' diye, o anda sanki b├╝t├╝n d├╝nyan─▒n g├Âz├╝ kendi ├╝zerindeymi┼č gibi, azametli bir tav─▒r tak─▒n─▒p a─č─▒r bir sesle, 'K─▒rm─▒z─▒ ┼čarab─▒ ye─člemek huyumdur' derÔÇŽÔÇŁ ÔÇťDaha ├žay ister misiniz?ÔÇŁ diye sordu Feni├žka, kap─▒dan ba┼č─▒n─▒ uzatarak: Tart─▒┼čma s─▒ras─▒nda seslerin y├╝kseldi─čini i├žerden duydu─ču i├žin odaya girmekte ├žekimser kalm─▒┼čt─▒. Nikolay Petrovi├ž, ÔÇťHay─▒r, semaveri kald─▒rmalar─▒n─▒ s├ÂyleyebilirsinÔÇŁ dedi, onu kar┼č─▒lamak ├╝zere yerinden kalkarak. Pavel Petrovi├ž ise ├žal─▒┼čma odas─▒na ├žekildi.
Bundan yar─▒m saat sonra Nikolay Petrovi├ž bah├žeye ├ž─▒k─▒p o ├žok sevdi─či kameriyeye gitti. Kederli d├╝┼č├╝nceler i├žindeydi. O─člu ile aras─▒nda bir kopma oldu─čunu ilk kez a├ž─▒k├ža anl─▒yor ve bu a├ž─▒kl─▒─č─▒n b├╝y├╝y├╝p artaca─č─▒n─▒ seziyordu. Demek Petersburg'ta en son kitaplar─▒ inceleyerek ge├žirdi─či o k─▒┼člar bo┼čuna idi; bo┼čuna idi gen├žlerin konu┼čmalar─▒n─▒ dinleyerek ge├žirdi─či saatler; onlar─▒n ate┼čli tart─▒┼čmalar─▒na kendisi de iki ├╝├ž s├Âzc├╝k katabildi─či zaman duydu─ču sevin├ž bo┼čuna idi.
ÔÇťA─čabeyim, biz hakl─▒y─▒zÔÇŁ diyor diye d├╝┼č├╝nd├╝, ÔÇťve kendini be─čenmi┼čli─či bir yana b─▒rak─▒rsak, bana da ├Âyle geliyor ki, onlar ger├že─če bizden daha uzak, ama gene de bizde olmayan bir ┼čey, bize kar┼č─▒ ├╝st├╝nl├╝k sa─člayan bir ┼čey var onlarda diye d├╝┼č├╝nmekten kendini alam─▒yorum. Nedir bu? Gen├žlik mi? Hay─▒r! Hay─▒r, bu yaln─▒zca bir gen├žlik sorunu olamaz. Belki de onlar─▒n ├╝st├╝nl├╝─č├╝, toprak a─čal─▒─č─▒ kafas─▒ndan, bize g├Âre daha k├╝├ž├╝k izler ta┼č─▒malar─▒nda yat─▒yor olamaz m─▒?ÔÇŁ
Nikolay Petrovi├ž, umutsuzca e─čdi ba┼č─▒n─▒ ve ellerini y├╝z├╝nde gezdirdi. ÔÇťAma ┼čiiri yads─▒mak, sanattan, do─čadan duygulanmamak?..ÔÇŁ
Ve do─čadan duygulanmamak nas─▒l olur diye anlamak istiyormu┼č gibi ├ževresine bak─▒nd─▒. Ak┼čam olmaya ba┼čl─▒yordu; g├╝ne┼č bah├žeden bir bu├žuk mil kadar uzaktaki k├╝├ž├╝k bir telli kavak korusunun ard─▒na inmi┼čti; korunun g├Âlgesi, sakin tarlalara belli belirsiz yay─▒l─▒yor, ete─čindeki dar ve lo┼č yolda, beyaz bir ata binmi┼č bir k├Âyl├╝ t─▒r─▒sla gidiyordu: Adam, g├Âlgede olmas─▒na ra─čmen omuzlar─▒ndaki yamaya var─▒ncaya kadar g├Âr├╝n├╝yordu; at─▒n nallar─▒ parl─▒yordu ho┼č bir d├╝zenle yukar─▒ a┼ča─č─▒. G├╝ne┼čin ─▒┼č─▒nlar─▒ korunun ├Âte yan─▒na d├╝┼č├╝yor, yapraklar─▒ delip ge├žiyor, telli kavaklar─▒n g├Âvdelerine ├Âyle s─▒cak bir ayd─▒nl─▒k veriyordu ki, bunlar ├žam a─ča├žlar─▒na benziyor, yapraklar─▒ da, ├╝stlerinde gurubun k─▒z─▒l parlakl─▒─č─▒na boyanm─▒┼č g├Âk mavisi y├╝kselirken neredeyse koyu mavi bir renge b├╝r├╝n├╝yordu. K─▒rlang─▒├žlar ta yukar─▒lara u├žuyordu, r├╝zg├ór t├╝mden kesilmi┼čti; kovanlar─▒na ge├ž kalm─▒┼č birka├ž ar─▒ leylaklar─▒n aras─▒nda v─▒z─▒ld─▒yordu. ─░leriye do─čru uzanm─▒┼č tek bir dal─▒n ├╝st├╝nde bir ar─▒ k├╝mesi bulut gibi as─▒l─▒ duruyordu. ÔÇťEy Allah─▒m, bu ne g├╝zellik!ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝nd├╝ Nikolay Petrovi├ž. Sonra Arkadiy'nin Stoff und Kraft'─▒n─▒ hat─▒rlay─▒nca dudaklar─▒ndan neredeyse sevdi─či dizeler d├Âk├╝lmek ├╝zereydiÔÇŽ Kendini tuttu, ama h├ól├ó orada oturuyordu, kedini yaln─▒z d├╝┼č├╝ncesinin avutucu h├╝zn├╝ne b─▒rakt─▒ÔÇŽ D├╝┼člere dalmay─▒ severdi, k├Ây ya┼čam─▒ da ondaki bu e─čilimi geli┼čtirmi┼čti. Daha k─▒sa bir s├╝re ├Ânce posta dura─č─▒nda o─člunu beklerken b├Âyle d├╝┼člere b─▒rakm─▒┼čt─▒ kendini ve ondan beri her
«   01   ...    21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   ...    117   »   


´╗┐