´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Rus Edebiyat─▒ Klasikleri ┬╗ Babalar ve O─čullar : 32


BABALAR VE O─×ULLAR

İVAN SERGEYEVİÇ TURGENYEV


┼čey nas─▒l da de─či┼čmi┼čti: O zaman demek belirsiz olan ili┼čkileri, ┼čimdi belirlenmi┼čti art─▒kÔÇŽ Ama ne belirlenme! ├ľlen e┼či geldi akl─▒na yine, fakat y─▒llarca bir arada ya┼čad─▒klar─▒ o bildik kad─▒n, o tutumlu ev han─▒m─▒ olarak de─čil de, ince belli, saf bak─▒┼čl─▒, ├žocuksu boynunun yukar─▒s─▒nda s─▒ms─▒k─▒ ba─članm─▒┼č sa├ž ├Ârg├╝s├╝ ile bir gen├ž k─▒z olarak d├╝┼č├╝nd├╝ onu. ─░lk kar┼č─▒la┼čmalar─▒n─▒ hat─▒rlad─▒. ├ľ─črenciydi o zaman daha. Oturdu─ču kiral─▒k evinin merdivenlerinde kar┼č─▒la┼čm─▒┼člard─▒ ve kazaen ona ├žarpt─▒─č─▒ i├žin ├Âz├╝r dilemek istemi┼čti, fakat sadece ÔÇťPardon Monsieur!ÔÇŁ s├Âzleri d├Âk├╝lm├╝┼čt├╝ a─čz─▒ndan. Bu s─▒rada da k─▒z ba┼č─▒n─▒ ├Ân├╝ne e─čmi┼č, g├╝l├╝msemi┼č, sonra da birden korkmu┼č gibi ka├ž─▒p gitmi┼čti; ama merdivenin d├Ânemecinde ondan yana bir g├Âz atm─▒┼č, ciddi bir tav─▒r tak─▒nm─▒┼č ve k─▒zarm─▒┼čt─▒. SonraÔÇŽ ─░lk ├žekingen ziyaretler, yar─▒m yamalak s├Âzler, utanga├ž g├╝l├╝msemeler, s─▒k─▒nt─▒l─▒ anlar; ├╝z├╝nt├╝ d├Ânemleri, heyecan kas─▒rgalar─▒ ve en sonunda soluk kesici mutlulukÔÇŽ Nereye gitmi┼čti b├╝t├╝n bunlar? Sonra kar─▒s─▒ olmu┼čtu, pek az insan─▒n erdi─či bir mutlulu─ča ermi┼čtiÔÇŽ ÔÇťAmaÔÇŁ diye d├╝┼č├╝nd├╝, ÔÇťinsan o ilk ba┼čtaki tatl─▒ anlar─▒ neden ├Âl├╝ms├╝zce sonsuza de─čin ya┼čam─▒yor?ÔÇŁ
Bu d├╝─č├╝m├╝ ├ž├Âzmeye kalkm─▒yor, fakat o mutlu zaman─▒ belle─činden daha g├╝├žl├╝ bir ┼čeyle ya┼čatmak iste─čini duyuyordu: Ma┼ča'n─▒n eskisi gibi yan─▒ ba┼č─▒nda olmas─▒n─▒, onun s─▒cakl─▒─č─▒n─▒ ve solu─čunu duymak istiyordu ve ona ├Âyle geliyordu ki, o anda ├╝zerineÔÇŽ Birden yan─▒ ba┼č─▒nda Feni├žka'n─▒n sesini duydu. ÔÇťNikolay Petrovi├ž, neredesiniz?ÔÇŁ ─░rkildi. Ne pi┼čmanl─▒k, ne utan├ž duymu┼čtu. Kar─▒s─▒ ile Feni├žka aras─▒nda bir kar┼č─▒la┼čt─▒rma yapma imkan─▒n─▒ bile kabul etmezdi, fakat Feni├žka'n─▒n gelip onu aramaya kalkmas─▒ndan can─▒ s─▒k─▒l─▒yordu. Bu ses ona, k─▒r d├╝┼čm├╝┼č sa├žlar─▒n─▒, ya┼č─▒n─▒, ┼čimdiki ya┼čant─▒s─▒n─▒ hat─▒rlat─▒yorduÔÇŽ Dalmak ├╝zere oldu─ču ge├žmi┼čin sisli dalgalar─▒ndan do─čuveren o b├╝y├╝l├╝ evren yitip gitmi┼čti. ÔÇťBuraday─▒mÔÇŁ diye kar┼č─▒l─▒k verdi. ÔÇťGeliyorum. Sen git.ÔÇŁ (─░┼čte toprak a─čal─▒─č─▒n─▒n belirtileri, diye ge├žirdi i├žinden bunu s├Âylerken.) Feni├žka gizli bir bak─▒┼č f─▒rlatt─▒ kameriyenin i├žine, konu┼čmadan; sonra ├žekilip gitti. Ve Nikolay Petrovi├ž, b├Âyle d├╝┼člere dalm─▒┼č gitmi┼čken gecenin bast─▒rm─▒┼č oldu─čunu ┼ča┼čarak g├Ârd├╝. ├çevresindeki herkes karanl─▒─ča ve sessizli─če g├Âm├╝lm├╝┼čt├╝. Feni├žka'n─▒n y├╝z├╝ soluk ve zay─▒f bir ayd─▒nl─▒kla belirmi┼čti. Kalkt─▒, evin yolunu tutmak ├╝zereydi ama heyecan i├žinde titreyen y├╝re─či ├Âyle kolay kolay sakinle┼čecek gibi de─čildi; bah├žede, bir ayaklar─▒n─▒n ucuna bakarak, bir y─▒─č─▒nla y─▒ld─▒z─▒n parlad─▒─č─▒ g├Âky├╝z├╝ne g├Âzlerini kald─▒rarak ├╝├ž a┼ča─č─▒ be┼č yukar─▒ dola┼čt─▒, d├╝┼č├╝nceli d├╝┼č├╝nceli. Yorgun d├╝┼č├╝nceye de─čin s├╝rd├╝rd├╝ dola┼čmas─▒n─▒, fakat i├žindeki huzursuzluk, h├╝z├╝nle kar─▒┼č─▒k ├Âzlem bir t├╝rl├╝ dinmiyordu. Ah, ┼čimdi ona neler oldu─čunu bilseydi, Bazarov nas─▒l da g├╝lerdi! Arkadiy bile su├žlard─▒ onu. ─░┼čte bak─▒n, k─▒rk d├Ârt ya┼č─▒nda, bir ├žiftlik beyi, toprak a─čas─▒ a─čl─▒yor, istemeden a─čl─▒yor: Ve bu da ├žello ├žalmaktan y├╝z defa daha k├Ât├╝yd├╝.
Nikolay Petrovi├ž evine, b├╝t├╝n o ─▒┼č─▒kl─▒ pencerelerinden kendisine ├Âyle candan bakan rahat yuvas─▒na d├Ânmeye bir t├╝rl├╝ karar veremeden dola┼čmas─▒n─▒ s├╝rd├╝rd├╝. Karanl─▒ktan ├žekip alam─▒yordu kendisini, bah├žeden, y├╝z├╝nde tazeli─čini duydu─ču havadan ve o hazin tarifsiz duygudanÔÇŽ
Patikan─▒n bir d├Ânemecinde Pavel Petrovi├žle kar┼č─▒la┼čt─▒.
ÔÇťNe var?ÔÇŁ diye sordu Pavel Petrovi├ž. ÔÇťHayalet gibi bembeyaz olmu┼čsun. Hastas─▒n sen. Neden gidip yatm─▒yorsun?ÔÇŁ
Nikolay Petrovi├ž, ruhsal durumunu k─▒saca anlatt─▒ ve ayr─▒ld─▒ ondan. Pavel Petrovi├ž bah├ženin ucuna do─čru a─č─▒r a─č─▒r y├╝r├╝d├╝ ve o da d├╝┼č├╝ncelere dal─▒p g├Âzerini g├Â─če kald─▒rd─▒. Fakat g├╝zel, iri g├Âzlerinde y─▒ld─▒zlar─▒n ─▒┼č─▒─č─▒ndan ba┼čka bir ┼čey yans─▒mad─▒. Romantik yarad─▒l─▒┼čl─▒ de─čildi. Frans─▒z alayc─▒l─▒─č─▒ kar─▒┼čm─▒┼č tutkulu, fakat her ┼čeyi be─čenmez kuru ruhu, d├╝┼člere dalmaya yatk─▒n de─čildi.
O gece Bazarov Arkadiy'ye: ÔÇťBiliyor musun, harika bir d├╝┼č├╝ncem varÔÇŁ dedi. ÔÇťBug├╝n baban, o ├Ânemli akraban─▒zdan bir ├ža─čr─▒ ald─▒─č─▒n─▒ s├Âyl├╝yordu. Baban gitmek istemiyor, peki biz neden gitmeyelimÔÇŽ Havalar
«   01   ...    22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   ...    117   »   


´╗┐