Ana Sayfa » Rus Edebiyatı Klasikleri » Babalar ve Oğullar : 23


BABALAR VE OĞULLAR

İVAN SERGEYEVİÇ TURGENYEV


“Öyle, şükürler olsun… En büyük nimet o. E, siz nasılsınız?” diye ekledi, Dunyaşa'ya dönerek.
Evde ağırbaşlı, dışarı çıktı mı erkek Fatma olan Dunyaşa, karşılıklı olarak fıkırdadı. “Güzel, âlâ. Buyurun sizin Herkül'ü.” Feniçka bebeği gene kucağına aldı. “Kucağınızda ne uslu durdu” dedi yavaşça.
“Bütün çocuklar severler beni” diye karşılık verdi Bazarov, “Onlara nasıl davranılacağını bilirim de ondan.”
“Gerçekten öyle” diye teyit etti onu Feniçka. “Mitya neden başkalarını dokundurtmuyor kendisine, bilemiyorum.”
Çardağa gelen ve biraz arkada duran Arkadiy, “Bana da gelir mi?” diye sordu. Mitya'ya da gel gel diye kollarını açtı ama Mitya başını geri attı, ağlamaya başladı, Feniçka'nın buna canı sıkıldı.
“İlerde alışır, gelir bana da” dedi Arkadiy hoşgörü ile ve iki arkadaş yürüyüp gittiler. “Adı neydi dedin?” diye sordu Bazarov.
“Feniçka… Fedosya” diye cevap verdi Arkadiy.
“Peki, baba adı?
“Nikolayevna.”
“İyi. Onda hoşuma giden öyle pek utanıp sıkılmaması. Kimi iyi görmeyebilir bunu, onun hesabına, belki de. Ne saçma ama! Neden sıkılacakmış? Çocuğu var bugüne bugün, hakkıdır.” “Evet, haklıdır” dedi Arkadiy, “Ama babam şimdi…” “O da haklı” diye sözünü kesti Bazarov. “Yo, değil. Ben öyle düşünmüyorum.”
“Küçük bir vâris daha çıktı diye hoşlanmıyorsun korkarım, ha?”
“Bana böyle bir düşünceyi yakıştırmaktan utanmıyor musun?” dedi Arkadiy, sitem etti kızarak. “Ben babamı bu bakımdan haksız buluyor değilim; nikâhlanması gerekirdi onunla.”
“Bak bak” dedi Bazarov, “Ne de soylu kafada insanlarmışız! Demek hâlâ nikâha önem veriyorsun! Senden beklemezdim bunu.”
İki arkadaş konuşmadan yürüdüler bir süre.
Bazarov. “Babanın yerini dolaştım bütün” diye söze başladı gene. “Davarın durumu iyi değil, atlarsa sütçü beygiri gibi. Yapılar desen yetersiz, bakımsız, işçiler boş gezenin boş kalfası; kâhyaya gelince, hem budala, hem düzenbaz, hangisi olduğuna karar veremedim.” “Bugün sol yanından kalktın anlaşılan, hiçbir şeyi beğenmiyorsun Yevgeniy Vasilyiç.” “Bu saf köylülerin babanı iyice uyuttuklarından hiç kuşku yok. Bilirsin atasözünü… 'Rus köylüsü tanrıya bile madik atar.'
“Amcama hak vermeye başlıyorum” dedi Arkadiy. “Ruslar için çok kötü düşündüğün yüzde yüz.”
“Amma da cevher yumurtladın! Rus'un tek iyi yanı, kendi üstüne kötü düşünmesidir. Önemli olan iki kere ikinin dört ettiğidir, gerisi saçma.”
Arkadiy, batan güneşin yumuşak aydınlığında, renk renk duran uzaktaki güzel kırlara düşünceli düşünceli bakarak, “Doğa da mı saçma?” dedi.
«   01   ...    13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   ...    117   »