´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Bomba : 04


BOMBA

├ľMER SEYFETT─░N


ÔÇô S├Âyle.
ÔÇô Yar─▒n!
ÔÇô Yar─▒n m─▒? Aman yarabbiÔÇŽ
H─▒zla kocas─▒n─▒n kuca─č─▒ndan kalkt─▒. Sevincinden ├ž─▒rp─▒nd─▒. Tekrar kocas─▒n─▒n dizlerine oturarak onu ├Âpmeye ba┼člad─▒:
ÔÇô Yar─▒n, yar─▒nÔÇŽ Demek bu son kederli gecemizÔÇŽ
Boris kar─▒s─▒n─▒n sevincinden memnun ve mahzuz, onu ok┼čayarak, buseler i├žinde devam etti:
ÔÇô Evet Magdac─▒─č─▒m. Yar─▒n Amerika'ya gidece─čiz, orada ├žal─▒┼čaca─č─▒z. K├╝├ž├╝k, rahat, ├ós├╗de bir evimiz olacak. Ne komite, ne e┼čkiya, ne vah┼čet, ne cinayet! Yaln─▒z ├žal─▒┼čaca─č─▒z. Gider gitmez ├žocu─čumuz orada do─čacak. Zavall─▒ babam ge├žirdi─či yetmi┼č senelik azab─▒n m├╝k├ófat─▒n─▒ orada g├Ârecek. Kalbi rahat, yata─č─▒nda ├Âlecek. Geceleri h├╝cum ve bo─čazlanmak korkusundan uzak, tatl─▒ tatl─▒ konu┼čaca─č─▒z. A┼čk─▒, hayat─▒, g├╝zelli─či, iyili─či, fazileti hissedece─čiz.
Magda titriyordu:
ÔÇô Oh, ne saadet!
Boris yine buseler i├žinde devam etti:
ÔÇô G├Âreceksin ki o zaman, insanl─▒k ne tatl─▒ym─▒┼č! G├╝zel ve asayi┼čli ┼čehirlerÔÇŽ Tiyatrolar! Geni┼č ve ayd─▒nl─▒k sokaklar, cennet gibi k├Âyler. Birbirine ihtiram etmesini bilen adamlarÔÇŽ Hi├žbir sefalete m├╝saade etmeyen b├╝y├╝k ┼čefkat m├╝esseseleriÔÇŽ Hastaneler, sanatoryumlarÔÇŽ Mektepler, d├ór├╝lf├╝nunlarÔÇŽ H├ós─▒l─▒ cennet! M├╝mk├╝n de─čil bunlar─▒ tahayy├╝l edemezsin.
Magda daha ziy├óde titreyerek dirsekleriyle ┼či┼čmi┼č karn─▒n─▒, bacaklar─▒yla kocas─▒n─▒n bacaklar─▒n─▒ s─▒karak:
ÔÇô Oh, tahayy├╝l ediyorum!
Dedi. Boris devam etti:
ÔÇô O vakit baz─▒ geceler, minimini evimizde, do─čacak ├žocu─čumuz yan─▒m─▒zda oynarken, sa'y ve namusumuzdan emin, ans─▒z─▒n Makedonya'y─▒, bu yamyamlar memleketini hat─▒rlayaca─č─▒z. G├Âz├╝m├╝z├╝n ├Ân├╝ne pis ve dar sokaklar, sefil ve uryan adamlarÔÇŽ Kanlarla lekelenmi┼č nihayetsiz karlar, kara, m├╝stekreh1) ve keskin baltalar sonra siyah, m├╝thi┼č Balkanlar, Pirin gelecek! T├╝ylerimiz ├╝rperecek, sen yine b├Âyle benim kuca─č─▒ma ka├žacaks─▒n. Bu pis ve m├╝thi┼č Makedonya'n─▒n k├óbuslar─▒n─▒ buselerimle senin g├Âzlerinden silece─čimÔÇŽ
Magda memnuniyet ve saadetten tatl─▒ bir bayg─▒nl─▒k hissediyordu. Kocas─▒n─▒n bacaklar─▒n─▒ s─▒kan dolgun bacaklar─▒ gev┼čedi. Kollar─▒ yan─▒na d├╝┼čt├╝. G├Âzleri uzak hayallere bak─▒yordu. Boris yine onu kuca─č─▒nda s─▒kt─▒. Dudaklar─▒ndan ├Âpmeye ba┼člad─▒:
ÔÇô G├Âr├╝yorsun ki, burada her dakikam─▒z elem, matem, ─▒st─▒rap i├žinde ge├žiyor. Bir dakika kalbimiz rahat de─čil. Ufak bir g├╝r├╝lt├╝ bizi korkutuyor. Mesela i┼čte seni o kadar severken, sana o kadar peresti┼č ederken deh┼četle meml├╗ dima─č─▒mda a┼čk─▒m i├žin m├╝┼čterih bir yer kalm─▒yor. Dudaklar─▒n─▒n lezzetini tamam─▒yla duymuyorum. Hayalimde o kadar ├žirkin ve kanl─▒ levhalar var kiÔÇŽ H├ós─▒l─▒ burada, daima me├žhul bir tehlike kar┼č─▒s─▒nda tedehh├╝┼č etmi┼č bi├žare, idraksiz, ┼čuursuz vah┼či hayvanlar gibiyiz.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   »   

1) i─čren├ž

´╗┐