´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Diyet : 02


D─░YET

├ľMER SEYFETT─░N


ÔÇô Tak, tak!
─░┼čte bug├╝n de sabah namaz─▒ndan beri durmadan on saat u─čra┼čm─▒┼čt─▒. D├Âvd├╝─č├╝ e─čri namluyu ├Ârs├╝n├╝n yan─▒ndaki su f─▒├ž─▒s─▒na dald─▒rd─▒. Oca─č─▒n─▒n s├Ânmeye ba┼člayan ate┼čine bakt─▒. ├çekici b─▒rakan eliyle terini sildi. Kap─▒ya d├Ând├╝. Kar┼č─▒ki mescitte dokunakl─▒ dokunakl─▒ ak┼čam ezan─▒ okunuyor, bacas─▒n─▒n tepesindeki yuvada leylekler sonu gelmez bir tak─▒rd─▒ kopar─▒yorlard─▒. ─░kindi abdesti daha duruyordu. Yaln─▒z ellerini y─▒kad─▒. Kurulad─▒. Yenlerini indirdi. Saltas─▒n─▒ omzuna att─▒. D─▒┼čar─▒ya ├ž─▒kt─▒. Kap─▒s─▒n─▒ iyice ├žekti. Kilitlemeye gerek g├Ârmezdi. Uzun alandan mescite do─čru y├╝r├╝d├╝ÔÇŽ
Kentin kenar─▒ndaki bu g├Âsteri┼čsiz tap─▒na─ča hep yoksular getirdi. Minaresi soka─ča bakan k├╝├ž├╝k bir pencereydi. M├╝ezzin buradan ba┼č─▒n─▒ ├ž─▒kar─▒r, ezan─▒n─▒ okurdu.
Koca Ali mescide girince her zamankinden fazla kalabal─▒k g├Ârd├╝. Hep ├╝├ž kandil yak─▒l─▒rken bu ak┼čam ramazan gibi b├╝t├╝n kandiller yanm─▒┼čt─▒. Daha namaz saflar─▒ dizilmemi┼čti. Kap─▒n─▒n yan─▒na ├ž├Âkt├╝. Yan─▒nda al├žak sesle konu┼čanlar─▒n s├Âzlerine istemeye istemeye kulak kabartt─▒. Konya'dan iki garip dervi┼čin geldi─čini, yats─▒ namaz─▒na kadar Mesnevi okuyacaklar─▒n─▒ duydu.
Ak┼čam namaz─▒ k─▒l─▒n─▒p, bittikten sonra mescittekilerin bir b├Âl├╝m├╝ ├ž─▒kt─▒.
Koca Ali yerinden k─▒m─▒ldamad─▒. Zaten biraz ba┼č─▒ a─čr─▒yordu. ÔÇťMesnevi dinler, a├ž─▒l─▒r─▒m!ÔÇŁ dedi.
B├╝y├╝k bir g├Ân├╝l rahatl─▒─č─▒ i├žinde, iki garip dervi┼čin ruhu ├╝rperten ezgileriyle kendinden ge├žti. Her ├ó┼č─▒k gibi onun y├╝re─činde de sonsuz bir kendinden ge├ži┼č, bir co┼čku, bir kayna┼čma yetene─či vard─▒.
En k├╝├ž├╝k bir nedenle co┼čard─▒. Anlam─▒n─▒ ├ž─▒karamad─▒─č─▒ bir dilin gizemli uyumu, durgun kan─▒n─▒ sular alt─▒nda sakl─▒ derin bir su ├ževrintisi gibi kaynatt─▒. Her yan─▒ nedensiz bir sars─▒nt─▒yla titriyor, s├Âk├╝lmez bir h─▒├žk─▒r─▒k bo─čaz─▒na d├╝─č├╝mlenir gibi oluyordu. Yats─▒ namaz─▒n─▒ k─▒ld─▒ktan sonra mescitten ├ž─▒k─▒nca, do─čru d├╝kk├ón─▒na giremedi. Y├╝r├╝d├╝. Uykusu yoktu. Il─▒k, y─▒ld─▒zl─▒ bir yaz gecesiydi. Samanyolu, sar─▒ alt─▒n tozundan g├Âz alabildi─čine bir bulut gibi g├Â─č├╝n bir yan─▒ndan ├Âb├╝r yan─▒na uzan─▒yordu. Y├╝r├╝d├╝, y├╝r├╝d├╝. Kentten mand─▒ralara giden yolun ge├žti─či tahta k├Âpr├╝de durdu. Kenara dayand─▒. Geni┼č derenin dibine yans─▒yan y─▒ld─▒zlar, ─▒┼č─▒ktan ├žak─▒lta┼člar─▒ gibi parl─▒yor, ┼č─▒r─▒ld─▒yordu. Kenardaki karanl─▒k top s├Â─č├╝tlerde b├╝lb├╝ller ├Ât├╝yordu. Dald─▒, gitti. Saatlerce k─▒m─▒ldamad─▒. Dinledi─či ezgilerin ruhunda kalan uyumlar─▒n─▒ i┼čitiyor, t─▒pk─▒ mescitteki gibi kendinden ge├žiyordu. Ans─▒z─▒n arkas─▒ndan bir ses:
ÔÇô Kimdir o?.. diye ba─č─▒rd─▒.
Dald─▒─č─▒ tatl─▒ d├╝┼čten uyand─▒. D├Ând├╝. K├Âpr├╝n├╝n ├Âb├╝r yan─▒nda iki ├╝├ž karalt─▒ ilerliyordu. Elinde olmadan kar┼č─▒l─▒k verdi:
ÔÇô Yabanc─▒ yok!
ÔÇô Kimsin?
ÔÇô AliÔÇŽ
G├Âlgeler yakla┼čt─▒. Bir ad─▒m kal─▒nca onu giyiminden tan─▒d─▒lar:
ÔÇô Koca AliÔÇŽ Koca Ali, be!
ÔÇô Sen misin, Ali Usta?
ÔÇô Benim!
«   01   02   03   04   05   06   07   »   


´╗┐