´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Diyet : 05


D─░YET

├ľMER SEYFETT─░N


Budak Bey'in yeni satt─▒─č─▒ be┼č y├╝z koyunun paras─▒ da mand─▒radan ├žal─▒nm─▒┼čt─▒. ─░ki g├╝├žl├╝ h─▒rs─▒z, bek├ži ├žoban─▒ s─▒ms─▒k─▒ ba─člam─▒┼člard─▒. Sonra can─▒n─▒ ├ž─▒kar─▒ncaya kadar d├Âvm├╝┼čler, hatta i┼čkence i├žin bir kolunu da k─▒rm─▒┼člard─▒. Ertesi g├╝n yarg─▒c─▒n ├Ân├╝nde bu ├žoban, h─▒rs─▒z─▒n birini Koca Ali'ye benzetti─čini s├Âyledi. Gece ge├ž saate kadar d├╝kk├ón─▒na gelmemesi, derinin d├╝kk├ónda, para keselerinden birinin kap─▒s─▒ ├Ân├╝nde bulunmas─▒, Koca Ali'nin su├žlanmas─▒na yetti. Ne kadar ink├ór etse h─▒rs─▒zl─▒k su├žunu silemiyordu. ├ťstelik nereden geldi─či, nereli oldu─ču da belli de─čildi.
Sol kolunun kesilmesine karar verildi.
Koca Ali bu karar─▒ duyunca, ├Âmr├╝nde ilk kez sarard─▒. Dudaklar─▒n─▒ ─▒s─▒rd─▒. Karara boyun e─čmekten ba┼čka yolu yoktuÔÇŽ Sendeleyerek aya─ča kalkt─▒. Yarg─▒ca dik bir sesle:
ÔÇô Kolumu b─▒rak─▒n, kafam─▒ kesin! diye dilekte bulundu.
Bu, ├Âmr├╝nde onun ilk dile─čiydi. Ama ya┼čl─▒ yarg─▒├ž hak yemez biriydi.
ÔÇô Hay─▒r o─člum, dedi. Sen adam ├Âld├╝rmedin. E─čer ├žoban─▒ ├Âld├╝rseydin, o zaman kafan giderdi.
Ceza su├ža g├Âredir. Sen yaln─▒z h─▒rs─▒zl─▒k ettin. Kolun kesilecek Hak b├Âyle istiyor. Yasalar─▒n kesti─či yer ac─▒mazÔÇŽ
Koca Ali'nin kolu kafas─▒ndan ├žok de─čerliydi. ├çeli─če ÔÇť├žifte suÔÇŁyu bu iki koluyla veriyor, bu iki eliyle s─▒n─▒rlarda d├Âv├╝┼čen binlerce gaziye ├želik kalkanlar─▒ k─▒ran, a─č─▒r z─▒rhlar─▒ y─▒rtan, demir tolgalar─▒ ikiye bi├žen t├╝y gibi hafif k─▒l─▒├žlar yeti┼čtiriyor, yok pahas─▒na, pir a┼čk─▒na ├žal─▒┼č─▒yordu.
Onu, A─ča kap─▒s─▒nda bek├žilerin odas─▒ alt─▒na kapatt─▒lar. Cezan─▒n uygulanaca─č─▒ g├╝n├╝ burada bekliyor, hi├ž sesini ├ž─▒karm─▒yor, ├žolak kal─▒nca ├Ârs├╝n├╝n ba┼č─▒nda ├žeki├ž vuramayaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nerek, tanr─▒s─▒ ├Âlen inan├žl─▒ bir ki┼činin yas─▒n─▒ duyuyordu. Kolunun diyetini verecek on paras─▒ yoktuÔÇŽ
┼×imdiye kadar para i├žin ├žal─▒┼čmam─▒┼čt─▒.
B├╝t├╝n kent halk─▒, Koca Ali gibi b├╝y├╝k bir ustan─▒n kolu kesilece─čine ac─▒d─▒. Bu kadar yak─▒┼č─▒kl─▒, mert, ├žal─▒┼čkan, g├╝├žl├╝, g├╝zel bir adam─▒n ├Âl├╝nceye kadar sakat s├╝r├╝nmesine en duygusuz g├Ân├╝ller bile dayanam─▒yordu.
─░┼čte herkes onu seviyordu.
Sipahiler onlara ├žok ucuza k─▒l─▒├ž d├Âven bu adam─▒ kurtarmaya s├Âzle┼čtiler. Kentin en b├╝y├╝k zengini Hac─▒ Mehmet'e ba┼čvurdular; bu adam Karun kadar mal sahibi oldu─ču halde son derece cimriydi.
H├ól├ó kentin pazar yerinde k├╝├ž├╝k bir d├╝kk├ónda kasapl─▒k yap─▒yordu. D├╝┼č├╝nd├╝, ta┼č─▒nd─▒; nazland─▒.
Surat─▒n─▒ ek┼čitti. Ba┼č─▒n─▒ sallad─▒: Ama sipahilerle iyi ge├žinmek gerekiyordu.
ÔÇô De─čil mi ki siz istiyorsunuz, dedi. Ben de onun kolu i├žin diyet veririm. Ama bir ko┼čulum var.
ÔÇô Ne gibi? diye sordular.
ÔÇô Var─▒n kendisine s├Âyleyin. E─čer ben ├Âl├╝nceye kadar bana, hi├ž para almadan hizmet├žilik, ├ž─▒rakl─▒k etmeye yana┼č─▒rsaÔÇŽ
ÔÇô Pek├ól├ó, pek├ól├óÔÇŽ
«   01   02   03   04   05   06   07   »   


´╗┐