´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Diyet : 07


D─░YET

├ľMER SEYFETT─░N


Koca Ali susar, y├╝re─činin par├žaland─▒─č─▒n─▒, g├Â─čs├╝ne s─▒cak s─▒cak bir ┼čeyler yay─▒ld─▒─č─▒n─▒, kilitlenen ├ženelerinin ├žat─▒rdad─▒─č─▒n─▒, ┼čakaklar─▒n─▒n att─▒─č─▒n─▒ duyard─▒. Geceleri uyuyam─▒yor, g├╝nd├╝zleri u─čra┼č─▒rken, mand─▒raya gidip gelirken, salhanede koyunlar─▒ y├╝zerken, m├╝┼čterilere et keserken, ÔÇťNe yapaca─č─▒m, ne yapaca─č─▒m?ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝n├╝yor, hi├žbir ┼čeye karar veremiyordu. D├╝nyada kimseye eyvallah etmeyerek azla yetinip, gururun mutlulu─ču i├žin ya┼čamak isterken ba┼č─▒na gelen bu bela neydi?
Ka├žmay─▒ namusuna yediremiyordu. ─░┼čte o zaman ger├žekten h─▒rs─▒zl─▒k etmi┼č olacakt─▒. Ama bu herifin ikide bir de yapt─▒─č─▒n─▒ ba┼ča kakmas─▒na dayanmak ├Âl├╝mden pek g├╝├ž, ├Âl├╝mden pek ac─▒, ├Âl├╝mden pek a─č─▒rd─▒ÔÇŽ
Hac─▒ Kasap'a k├Âle oldu─čunun tam haftas─▒yd─▒. G├╝nlerden cumayd─▒. Yine erkenden mand─▒raya gitmi┼č, koyunlar─▒ getirmi┼č, salhanede y├╝zm├╝┼č, d├╝kk├óndaki ├žengellere asm─▒┼čt─▒. Tezg├óh─▒n solundaki b├╝y├╝k, ya─čl─▒ siyah ta┼čta sat─▒rlar─▒ biliyor, yine ÔÇťNe yapaca─č─▒m, ne: yapaca─č─▒m?ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝n├╝yor, dudaklar─▒n─▒ ─▒s─▒r─▒yordu. Daha efendisi gelmemi┼čti. Sat─▒rlar─▒ bitirince b├╝y├╝k b─▒├žaklar─▒ bilemeye ba┼člad─▒.
ÔÇťNe yapaca─č─▒m, ne yapaca─č─▒m?ÔÇŁ diye d├╝┼č├╝nmeye ├Âyle dalm─▒┼čt─▒ ki, kasab─▒n geldi─čini duymad─▒.
Ans─▒z─▒n u─čursuzun bo─čuk sesi y├╝re─čini a─čz─▒na getirdi:
ÔÇô Ne yap─▒yorsun be?ÔÇŽ
D├Ând├╝. Efendi k├Â┼česine oturmu┼č, ├žubu─čunu t├╝tt├╝r├╝yordu:
ÔÇô B─▒├žaklar─▒ biliyorum, dedi.
ÔÇô Hay tembel miskin hay!.. Sabahtan beri ne yapt─▒n?
Ses ├ž─▒karmad─▒. Kapaklar─▒ ├ž├╝r├╝m├╝┼č bu k├╝├ž├╝k, bu hain, bu y─▒lan g├Âzlere k─▒rpmadan bakt─▒, bakt─▒.
─░htiyar beklemedi─či bu ac─▒ bak─▒┼ča k─▒zd─▒. Sordu:
ÔÇô Ne bak─▒yorsun?
ÔÇô ÔÇŽ
Koca Ali sesini ├ž─▒karm─▒yor, bir hafta i├žinde belki be┼č y─▒ll─▒k hizmetini durup dinlenmeden g├Ârd├╝─č├╝ halde onu yine ÔÇťtembel, miskinÔÇŁ diye k├Ât├╝lemekten s─▒k─▒lmayan bu k├Ât├╝ insan─▒ ezici bir bak─▒┼čla s├╝z├╝yordu. Yine y├╝re─či par├žalan─▒r gibi oluyor, g├Â─čs├╝ne s─▒cak bir ┼čeyler yay─▒l─▒yor, ├ženeleri kilitleniyor, ┼čakaklar─▒ zonkluyordu. Bir anda bu titreme durdu. Koca Ali g├Âzlerini a├žt─▒. Bir hafta buna nas─▒l dayanm─▒┼čt─▒? ┼×a┼č─▒rd─▒. Hac─▒ Kasap ├žubu─ču yan─▒na b─▒rakt─▒. Hizmet├žisinin bu a─č─▒r bak─▒┼č─▒ndan kurtuluvermi┼č gibi d─▒rland─▒:
ÔÇô Kolunun diyetini benim verdi─čimi unutuyorsun galiba! dedi. Ben olmasayd─▒m ┼čimdi ├žolak kalacakt─▒nÔÇŽ
Koca Ali yine kar┼č─▒l─▒k vermedi. Ac─▒ ac─▒ g├╝l├╝msedi. K─▒zard─▒. Sonra birden sarard─▒. H─▒zla d├Ând├╝.
Biledi─či sat─▒rlar─▒n en b├╝y├╝─č├╝n├╝ kapt─▒. S─▒val─▒ kolunu, y├╝ksek k─▒yma k├╝t├╝─č├╝n├╝n ├╝st├╝ne koydu.
Kald─▒rd─▒, a─č─▒r sat─▒r─▒ ├Âyle bir indirdi kiÔÇŽ O anda kopan kolunu tuttu. G├Ârd├╝─č├╝ ┼čeyin ├╝rperticili─činden g├Âzleri d─▒┼čar─▒ f─▒rlayan Hac─▒ Kasap'─▒n ├Ân├╝ne:
ÔÇô Al bakal─▒m, ┼ču diyetini verdi─čin ┼čeyi! diye h─▒zla f─▒rlatt─▒. Sonra giysisinin kolsuz kalan yenini s─▒k─▒ bir d├╝─č├╝m yapt─▒. D├╝kk├óndan ├ž─▒kt─▒.
Onun bir zamanlar geldi─či yer gibi, ┼čimdi gitti─či yeri de, kentte kimse ├Â─črenemedi.
«   01   02   03   04   05   06   07   »   


´╗┐