´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Ferman : 02


FERMAN

├ľMER SEYFETT─░N


Hepsi sakland─▒klar─▒ kovuklarda tuttu. Konak boylar─▒nda ast─▒rd─▒. Bu izlemelerde ├╝st d├╝zeyden ve padi┼čah─▒n g├Âzdelerinden pek gen├ž bir kahraman olan Tosun Bey yine kendini g├Âsterdi. Tek ba┼č─▒na da─člar─▒, ormanlar─▒, ma─čaralar─▒ dola┼čt─▒. Be┼čer, onar rastgeldi─či haydutlarla tek ba┼č─▒na vuru┼čarak hepsini yere serdi. B├╝t├╝n ordu yolunu temizledi. Hi├žbir yasak├ž─▒ onun arkas─▒ndan at s├╝remiyor, kimse ona yeti┼čemiyordu. ─░leri, geri, ├╝├ž kona─ča birden gidiyor; uykusuzluk, yorgunluk nedir bilmiyordu. D├Ârt y─▒l ├Ânce padi┼čah, onu sipahiler aras─▒nda g├Ârm├╝┼č, g├╝zelli─čini, y├╝rekli tav─▒rlar─▒n─▒ be─čenerek yan─▒na alm─▒┼č, ona bir├žok g├Ârev vermi┼č, hatta bir y─▒l i├žinde ├žavu┼čba┼čl─▒─ča kadar ├ž─▒karm─▒┼čt─▒. Daha yirmi be┼č ya┼č─▒ndayd─▒. G├╝r siyah b─▒y─▒klar─▒, ┼čahin bak─▒┼čl─▒ iri ela g├Âzleri, geni┼č ve kal─▒n omuzlar─▒; g├Âsteri┼čli y├╝r├╝y├╝┼č├╝, her g├Âreni hayran b─▒rak─▒rd─▒. Sava┼člarda, ayr─▒ ayr─▒ yerlerinden ┼čimdiye kadar otuz yara alm─▒┼č ve pek ├žok general kafas─▒n─▒ m─▒zra─č─▒na takarak pa┼čalara arma─čan getirmi┼čtiÔÇŽ O, b├╝t├╝n ordu i├žinde rakipsiz bir y├╝reklilik, kahramanl─▒k ve ├žabukluk ├Ârne─čiydi. Ya┼čl─▒ Zal Mahmut'tan daha g├╝├žl├╝ oldu─čunu herkes biliyordu. Ku┼č gibi u├žar, y─▒ld─▒r─▒m gibi se─čirtir, arslan gibi at─▒l─▒r, kaplan gibi par├žalard─▒. Sadrazam en tehlikeli i┼člere onu salar, b├╝y├╝k ve e┼čsiz ba┼čar─▒lar─▒ndan sonra padi┼čah─▒n huzuruna ├ž─▒kar─▒r, ona ├Âvg├╝ ya─čd─▒r─▒rd─▒. Kendilerinden ba┼čka yi─čit olmad─▒─č─▒na inanan gururlu yeni├žeriler bile ├Ânlerinden o ge├žerken kendilerini tutamazlar, co┼čarak:
ÔÇô Ya┼ča Tosun Bey! Seni hangi ana do─čurdu! diye nara atarlard─▒.
Tek ba┼č─▒na yapt─▒klar─▒n─▒n ├╝n├╝ dillerdeydi. Ku┼čat─▒lm─▒┼č kalelere gece gizlice kurulan ince merdivenlerden ├ž─▒km─▒┼č, yal─▒nk─▒l─▒├ž, tek ba┼č─▒na, d├╝┼čman aras─▒na at─▒lm─▒┼čÔÇŽ D├╝┼čman ordug├óhlar─▒n─▒n g├Âr├╝nmeden arkas─▒ndan dola┼čarak, cephanelerini ate┼če vermi┼čÔÇŽ Tutsak oldu─ču zaman y├╝zlerce koruyucunun aras─▒ndan kurtularak, onu bekleyen n├Âbet├žileri ├Âld├╝r├╝p silahlar─▒ ve atlar─▒yla d├Ânm├╝┼čt├╝. Herkes onu sever, herkes ona sayg─▒ g├Âsterirdi. Hatta vezirler' bileÔÇŽ ├ç├╝nk├╝ Tosun Bey, bu y├╝reklilikle yak─▒nda beylerbeyi olacak, vezirlik i├žin ├žok beklemeyecek, evet ├Âyle say─▒l─▒r ki, daha sakal─▒na k─▒r d├╝┼čmeden padi┼čah─▒n m├╝hr├╝ne kavu┼čacakt─▒. Hem y├╝rekli, hem erdemliydi! Sava┼ča giderken sedefli curayla kahramanl─▒k destanlar─▒ s├Âyler; bar─▒┼č zaman─▒nda gayet ├želebice bilgeliklerle dolu gazeller, kasideler yazard─▒. K─▒l─▒├ž kabzas─▒n─▒n nas─▒rlatt─▒─č─▒ elinde, kalem yabanc─▒ durmuyordu. Halk─▒n dilinde onunla ilgili bir├žok efsane dola┼č─▒rd─▒. Babas─▒n─▒n bir emektar─▒ onu b├╝y├╝tm├╝┼čt├╝; haks─▒z yere kafas─▒ kesilmi┼č bir, beyin o─čluydu.
Ya─čmur durmadan ya─č─▒yordu.
Konak, ├žamurlu ve bozuk bir yolun sa─č─▒nda kurulmu┼čtu. Her yandan seller ak─▒yor, erler s─▒rayla yerlerine geliyorlar, ├žad─▒rlar kuruluyor, kazanlar indiriliyor, ├Âtede beride ate┼čler parl─▒yordu. Bu kalabal─▒─č─▒n aras─▒nda Tosun Bey'in al at─▒yla s├╝z├╝ld├╝─č├╝ g├Âr├╝ld├╝. ─░ki konak geriden orduya yeti┼čmi┼čti. Yol kenar─▒nda semeri devrilmi┼č bir kat─▒r─▒ kald─▒ran yeni├žerilere sordu:
ÔÇô Padi┼čah─▒n ota─č─▒ nerede, a─čalar?
Yeni├žeriler onu g├Âr├╝nce do─čruldular, sayg─▒yla selamlad─▒lar. En ya┼čl─▒lar─▒ kar┼č─▒l─▒k verdi:
ÔÇô Kurulmad─▒.
ÔÇô Efendimiz ileri mi gitti?
ÔÇô Hay─▒r.
ÔÇô Ya nerede?
ÔÇô Sadrazam Pa┼ča'n─▒n ├žad─▒r─▒nda.
Tosun Bey durdu. Yeni├žerinin y├╝z├╝ne dikkatle bakt─▒. Yeniden sordu.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   »   


´╗┐