´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Ferman : 04


FERMAN

├ľMER SEYFETT─░N


Tosun Bey d─▒┼čar─▒ ├ž─▒k─▒nca, aceleyle adamlar─▒n─▒ buldurdu. At─▒n─▒ de─či┼čtirdi. Kimseyle konu┼čmadan, tek ba┼č─▒na, padi┼čah─▒n ota─č─▒n─▒ aramaya ├ž─▒kt─▒. Hava gittik├že karar─▒yordu. Derin yarlardan, sel yar─▒klar─▒ndan a┼čt─▒. Ta┼čan, k├Âp├╝ren derelerden ge├žti. Ormanlara dalan yollara girdi. Tepelere ├ž─▒kt─▒.
D├Ârt yana naralar savurdu. Sesinin bo─čuk yank─▒lar─▒ndan ba┼čka bir kar┼č─▒l─▒k alamad─▒. Gelen gece pek karanl─▒kt─▒. Ya─čmur durmuyordu. ÔÇťSabah erkenden ├ž─▒kar, bulurum,ÔÇŁ diyerek geri d├Ând├╝. O kadar karanl─▒kt─▒ kiÔÇŽ Dizgini bo┼č b─▒rak─▒yor, geldi─či yollardan at─▒n─▒n i├žg├╝d├╝s├╝yle d├Ânebiliyordu.
Me┼čaleleriyle, ordug├óh uzaklardan g├Âr├╝nmeye ba┼člad─▒. Karanl─▒─č─▒n, ya─čmurun, r├╝zg├ór─▒n i├žinde at, diledi─čince y├╝r├╝yordu.
ÔÇô Kimdir o?
On ad─▒m ├Âtede koyu bir karalt─▒ belirdiÔÇŽ
ÔÇô Yabanc─▒ de─čilÔÇŽ
ÔÇô Sen misin, Tosun Bey!
ÔÇô Benim!
ÔÇô Sadrazam Pa┼ča Efendimiz sizi arat─▒yor. Biz on s├╝vari, ├ževreye da─č─▒ld─▒k.
ÔÇô Pek├ól├ó, gidelim.
Ve karanl─▒─č─▒n i├žinde Tosun Bey ├Ânde, sipahi arkada, ordug├óha ko┼čtular. Me┼čaleleri, n├Âbet├žileri, mehterleri ge├žtiler. Zaten hizmetk├órlar, solaklar, ├žavu┼člar ya─čmurun alt─▒nda bekle┼čiyorlard─▒.
Tosun Bey'i, sadrazam─▒n yan─▒na g├Ât├╝rd├╝ler. Pa┼ča b├╝y├╝k ┼čiltesine yaslanm─▒┼č, uzun ve de─čerli ta┼člarla s├╝sl├╝ ├žubu─čunu ├žekiyordu. Kar┼č─▒s─▒nda Silahtar Cafer A─ča ile Ni┼čanc─▒ Feridun Bey haz─▒rolda duruyordu.
ÔÇô O─člum Tosun, dedi, sana bir i┼č ├ž─▒kt─▒. Senin gibi at s├╝recek er yok. Bu padi┼čah ferman─▒n─▒ ┼čimdi al. Ko┼č, Ni┼č'e g├Ât├╝rÔÇŽ Oradaki Bey'e verÔÇŽ
Kar┼č─▒s─▒nda s─▒r─▒ls─▒klam haz─▒rolda duran Tosun Bey'e, ├Âp├╝p ba┼č─▒na koydu─ču k─▒rm─▒z─▒ bir keseyi uzatt─▒. Tosun Bey, elleri ba─čl─▒; ilerledi. E─čildi. Keseyi ald─▒. ├ľpt├╝. Ba┼č─▒na koydu. D─▒┼čar─▒ ├ž─▒karken Sadrazam:
ÔÇô Haydi arslan─▒m, ├žabuk, yolun u─čurlu olsun! diyerek g├╝l├╝msedi. ├çad─▒r─▒n ├Ân├╝nde e┼čsiz bir k─▒r at─▒n onu bekledi─čini g├Ârd├╝ Tosun Bey. Ya─čmur h├ól├ó eski ┼čiddetiyle ya─č─▒yordu. Bindi. Karn─▒ a├žt─▒.
├ťzengisini tutan hizmetk├órlardan su istedi. Verdikleri suyu sonuna, kadar i├žti. Ve a─č─▒r, keskin mahmuzlar─▒n─▒ at─▒n karn─▒na vurdu. Ordug├óh─▒n kalabal─▒─č─▒, ─▒┼č─▒klar─▒, u─čultusu aras─▒ndan be┼č dakikada ├ž─▒kt─▒. Karanl─▒─č─▒n, ya─čmurun, r├╝zg├ór─▒n i├žinde d├Ârtnala uzakla┼čt─▒. KaybolduÔÇŽ
Ormanlardan, derelerden, k├Âpr├╝lerden, tepelerden, u├žurumlardan ┼čim┼ček gibi ge├žti. Belgrad'da durmad─▒. Hemen at─▒n─▒ de─či┼čtirdi. Az─▒─č─▒n─▒ ald─▒. Yine yola at─▒ld─▒. Hi├ž uyumuyor, yaln─▒z d├╝z yerlerde at─▒ t─▒r─▒s giderken, r├╝yas─▒z ve uyan─▒k bir uykuya dal─▒yordu. Gecelerden g├╝nd├╝ze, ya─čmurlardan g├╝ne┼če girdi. Haziran s─▒caklar─▒yla giysileri kurudu. Kendi ve at─▒ terledi. Ak┼čamlar─▒ serin r├╝zg├órlara kar─▒┼čan b├╝lb├╝l sesleri i┼čitti. Sabahlar─▒ c─▒v─▒ldayan tarlaku┼člar─▒n─▒n sakland─▒─č─▒ ekin denizleri i├žinde y├╝r├╝d├╝. Sonunda bir gece, pek uzaktan Ni┼č'in ayd─▒nl─▒klar─▒n─▒ g├Ârd├╝. B├╝y├╝k bir ├žiftli─čin ├Ân├╝nden ge├žiyordu. ─░ri ve azg─▒n k├Âpekler arkas─▒ndan ko┼čuyor ve havl─▒yorlard─▒. ÔÇťG├╝n do─čuncaya kadar ┼čurada kalay─▒m. Erkenden kente girerim,ÔÇŁ dedi ve ├žiftli─če sapt─▒. Herkes gibi ├žiftli─čin adamlar─▒ da onu tan─▒yorlard─▒. At─▒n─▒ ald─▒lar. Sayg─▒ i├žinde yukar─▒ya, kuleye ├ž─▒kard─▒lar.
«   01   02   03   04   05   06   07   08   »   


´╗┐