´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ T├╝rk Edebiyat─▒ ┬╗ Ferman : 07


FERMAN

├ľMER SEYFETT─░N


─░ki kanad─▒ a├ž─▒k geni┼č kap─▒n─▒n, ortas─▒nda bir fener sarkan beyaz badanal─▒ kemerin alt─▒ndan, temiz ve zemini kara ta┼čl─▒ kapl─▒ bir avluya ilerledi. Ba─č─▒rd─▒:
ÔÇô ├çabuk Bey'e haber verin, ferman varÔÇŽ
Hizmetk├órlar─▒n aras─▒ndan ayr─▒lan uzun boylu kap─▒c─▒ba┼č─▒ ├Âne d├╝┼čt├╝. Onu ta┼č merdivenlerden ├ž─▒kard─▒. Bey, sabah namaz─▒n─▒ k─▒l─▒p selaml─▒─ča ├ž─▒km─▒┼čt─▒, rahat rahat ├žubu─čunu t├╝tt├╝r├╝yor, uyku sersemli─čini ├╝zerinden atmaya ├žal─▒┼č─▒yordu. Odas─▒na ans─▒z─▒n Tosun Bey'i geldi─čini g├Âr├╝nce ┼ča┼čalad─▒. Bu Bey, onun yi─čitli─čine ve kahramanl─▒─č─▒na hayran, ya┼čl─▒, fele─čin ├žemberinden ge├žmi┼č eski bir askerdi. Hemen aya─ča kalkt─▒. Kucaklad─▒. Aln─▒ndan ├Âpt├╝:
ÔÇô Ho┼č geldin yi─čidim, iyi haberler getirdinÔÇŽ Tosun Bey g├╝lerek:
ÔÇô Bir padi┼čah ferman─▒ getirdim, dedi.
Ve koynundan k─▒rm─▒z─▒ keseyi ├ž─▒kard─▒. ├ľpt├╝. Ba┼č─▒na koydu. Uzatt─▒. Ya┼čl─▒ Bey, Tosun Bey'le ├Âzel olarak g├Ânderilen bir ferman─▒n ├Ânemini d├╝┼č├╝nd├╝. Yorgun y├╝re─či hoplad─▒. Sarard─▒. Titrek, zay─▒f ve k─▒ll─▒ elleriyle bu keseyi ald─▒. ├ľpt├╝. Ba┼č─▒na koydu. Mumun bozuklu─čuna bile dikkat edemedi.
Kopard─▒. Ferman─▒ ├ž─▒kard─▒. A├žt─▒. Okudu. Ve uzun ├žubu─čunun dayal─▒ durdu─ču y├╝ksek sedire y─▒k─▒l─▒verdi. Kar┼č─▒s─▒nda Tosun Bey, bir eli kal├žas─▒nda, din├ž ve levent duruyor, g├╝l├╝ms├╝yordu.
Zavall─▒ ihtiyar a─člamaya ba┼člad─▒:
ÔÇô Ne a─čl─▒yorsun, Bey hazretleri? ─░htiyar inledi:
ÔÇô Bu ferman─▒n ne yazd─▒─č─▒n─▒ biliyor musun?
ÔÇô Biliyorum. Benim kafam─▒n kesilmesini yaz─▒yor.
Ya┼čl─▒ Bey, b├╝t├╝n memlekette kahramanl─▒─č─▒ dillere destan olan bu al yanakl─▒, g├╝r b─▒y─▒kl─▒, da─č par├žas─▒, g├Âr├╝n├╝┼č├╝ sayg─▒ uyand─▒ran, yi─čit g├╝zel bahad─▒ra ─▒slak g├Âzleriyle uzun uzun bakt─▒. Acaba ni├žin bu ├Âfkeye u─čram─▒┼čt─▒? B├Âyle bir arslan─▒, cellad─▒n eline vermek ne b├╝y├╝k bir insafs─▒zl─▒kt─▒.
Hangi vicdan buna raz─▒ olurdu? Aksakal─▒na yak─▒┼čmayan ├žocuksu bir h─▒├žk─▒r─▒kla:
ÔÇô Su├žun ne? diye sordu.
ÔÇô Padi┼čah─▒m bilirÔÇŽ
ÔÇô Ben senin ba┼č─▒n─▒ kesmem, Tosun Bey. ┼×imdi ba─č─▒┼članman─▒ dileyece─čim. ├çifte tatar ├ž─▒karaca─č─▒m.
Dile─čim kabul olunmazsa kendi ba┼č─▒m─▒n kesilmesini isteyece─čim.
ÔÇô Hay─▒r, Bey! Hay─▒rÔÇŽ Padi┼čah─▒n buyru─čundan d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kma. Ba┼č─▒m─▒ kesÔÇŽ Kestikten sonra ba─č─▒┼članmam─▒ dile. Padi┼čah─▒m, kendi buyru─ču yerine geldikten sonra, ben kulunu ba─č─▒┼člamal─▒.
Ya┼čl─▒ Bey daha ├žok a─čl─▒yor, h─▒├žk─▒r─▒yordu:
ÔÇô Ben senin gibi bir yi─čide k─▒yamam. Ben seni kesemem. Elim dilim buna varmaz.
ÔÇô ÔÇŽ
ÔÇô Vallahi seni kesememÔÇŽ
«   01   02   03   04   05   06   07   08   »   


´╗┐